Drugi potomek — to mężczyzna!

Drogi Dzienniku,

Dziś znowu zostałem wciągnięty w wir nieporozumień, które zdają się kręcić wokół mojego małżonka, Sławka. Nie, nie jest to żona To pomoc domowa, kucharka Nie rozpraszaj się.

W trakcie spotkania z przyjaciółmi wspomniałem o Jagodzie a właściwie o jej mężu. Nie żona? Kucharka? To dopiero zwrot akcji! pomyślałem, a Jagoda zarumieniła się tak, że aż straciła głos.

Moi znajomi nie znali Jagody, więc mężczyźni odwrócili się, aby zobaczyć, kto przerwał ich rozmowę przy piwie w barze Pod Złotym Słowikiem. Stali się nagle tak ważni, niczym ministrowie na posiedzeniu gabinetu. Co to za znajomi, o których żona nic nie wie?

Sławek, przewracając krzesło, podbiegł do Jagody, chcąc ukryć ją przed wzrokiem towarzyszy. Jego wyniosli rozmówcy wymienili zdziwione spojrzenia. Po co taki pośpiech do pomocy domowej? szepnęli, a wszyscy uśmiechnęli się nieśmiało.

Jedyny obojętny był wysoki mężczyzna zajmujący najbardziej odległe krzesło.

Pomoc domowa? szepnęła Jagoda za zamkniętymi drzwiami, kucharka?

Nie jesteś w stanie, w tych podniszczonych dżinsach wyobrażać sobie żonę rzekł Sławek, jakby mówił coś, co Jagoda powinna sama zrozumieć Mamy tu poważnych mężczyzn.

Normalne dżinsy.

Nitki na szwach wystają, ale nie rzucają się w oczy.

Normalne dla pracowitej koni, ale żona odnoszącego sukcesy biznesmena nie może chodzić jak żebraczka!

Biznesmena? Ty im podmuchniesz? Skąd je wziąłeś?

Widziałem dziś w bilardzie przy ulicy Siennej, pokonałem tam pięciu przeciwników! Po zwycięstwie zaproszono mnie na kieliszek mocnego trunku. Zapytałem o pracę obiecali sfinansować mój plan otwarcia salonu samochodowego. Są inwestorami!

Twoi inwestorzy grają w domino przy garażach.

Dziś Jagoda poczuła, że jej mąż traktuje ją jak służącą. Nie jest kucharką, ale odżywia ich rodzinę finansowo. Przyniosła pieniądze i nagle zniknęła pod listwą.

Rozmawialiśmy o tym, że nie wierzy się w męża, więc po co się denerwować, że on sam w siebie nie wierzy i nie pracuje? Jak można budować karierę, gdy własna żona nie przywiązuje się do żadnego celu?

Ustaliliśmy, że Sławek zabierze moje garnitury do pralni chemicznej. Lubię klasyczny styl w garniturach chodzę na ważne spotkania, a na co dzień w zużyte dżinsy.

Zabrałeś garnitury? zapytałam.

Nie! Kiedy miałem przyciągnąć inwestorów

Gdzie? W bilardzie?

Czyż nie mogę odpocząć?

Gdy ja przejmowałam się finansami, on zajmował się domem.

Mówiłeś, że potrzebujesz czasu na hobby i samorealizację.

Masz go pod dostatkiem! Nie ma czasu na dom. Płacę za sprzątanie, jem tam i z powrotem, a wieczorem zamawiasz rolki i pizzę! Gdzie jest ten dom, o którym marzyłeś, gdy wprowadziłeś się pod dach? W bilardzie grałeś od świtu do zmierzchu!

Zmniejsz hałas, kochanie przycisnął jej dłoń do ust, jeśli moi inwestorzy mnie usłyszą, nie zobaczymy dochodowego biznesu.

Nie zobaczymy go, bo jutrzejsi inwestorzy się wyśpią i nie przypomną, jak się nazywasz.

Czułem zazdrość do koleżanek, które przychodzą do pracy, by urozmaicić monotonię domowego życia i mieć własne pieniądze. One nie siedzą do późna, nie zabierają raportów do domu i nie liczą godzin w nocy. Ich firmy zwalniają, a mężczyźni wciąż mają pensje wyższe niż ich żony więc nie boją się utraty pracy.

Ja bałem się zwolnień jak ognia. Pracowałem intensywniej, wydajniej niż kiedykolwiek, ale to nie przyniosło ulgi.

Sławek jęknął niezadowolony: Ty, żono, jesteś amatorem negocjacji, teraz wpadnij do moich nowych znajomych i wygadaj się o tej nieudanej kucharce, co nie odebrała twoich garniturów z pralni.

Nie wtrąciłem się. Gdybym się wtrącił, znów porozmawialibyśmy o rozwodzie.

Myśleli dopiero o dziecku

Mieszkanie Jagody i Sławka znajduje się w nowym bloku przy ulicy Wawelskiej. Jest tam przedsionek dla trzech lokali, ale nie taki ciasny, jak w starych blokowiskach; to ogromny pokój z fotelami dla gości i przylegający balkon. Jagoda wyszła na ten wspólny taras.

Miałem też żonę odezwał się ktoś zza mojego barku.

Jagoda przeszła się po twarzy, a Sławek i jego goście nie słyszeli nic więcej.

Wysoki inwestor, który nie śmiał się z subtelności sytuacji, podszedł do niej.

Panie, słyszałaś głosy? Myślisz, że prowadzimy żywą dyskusję? Co to za uwaga o żonie, jeśli wcale z tobą nie rozmawiałem? Nie interesuje mnie, kto był tam.

On nie zadrżał.

Ja też miałem żonę.

Jak?

Była gospodynią domową, nie pracowała, nie mieliśmy dzieci. Często zamawiałem sprzątanie, ale ona spotykała mnie z radością.

Nie jestem gospodynią.

Nie, nie o to mi chodzi. O tego, którego nazwałeś mężem. W mojej rodzinie lepiej zarabiałem, więc budowałem biznes, a żona zajmowała się domem i hobby. Nigdy jej nie krytykowałem. Byłem szczęśliwy, bo mogłem jej dać życie bez troski o chleb. Gdyby moja ukochana nazwała mnie sługą, od razu stałaby się moją byłą żoną w sercu. Można wybaczyć wiele, ale nie zaniedbanie od kogoś, za kogo oddałbyś życie. Moja żona mnie kochała.

Co więc was rozdzieliło?

To był podwójnym pitwem sprzedawcy, którego Sławek spotkał w bilardzie.

Jagoda nie poczuła się zachęcona rozwodem. Rozumiesz? Musisz przejść w czyjeś buty, aby naprawdę pojąć Sławek po chwili wyznał, że rozstanie to nie żart. Rozmawiali o dziecku, a ja od zawsze marzyłam o potomku w wieku 37 lat.

Rak. Rozwiódł nas.

Przepraszam

Wszystko w porządku, Tatiano, nigdy nie pozwól, by ktoś cię nie szanował, nawet mężowi. Bez szacunku nie ma miłości.

Specjalista od psychologii rodziny?

Nie, jestem programistą.

Co straciłeś w tej wesołej grupie inwestorów i tym, co próbuje wyłudzić od nich pieniądze?

Nie jestem biedny, mogę zainwestować sam, ale te spotkania są tylko pretekstem. W domu pusto, więc chodzę na spacery, by się nie nudzić. Gdybym wiedział, że przyjdziesz, nie zaprosiłbym cię tutaj. Cieszę się jednak, że cię spotkałem. Jesteś ujmująca.

A pan się nie przedstawił.

Ja, ja, jestem Jan. Jeden ruchem ręki uspokoiłem tę hałaśliwą grupę i wysłałem wszystkich do domów.

Rano, kiedy Sławek dzwonił do swoich nowych przyjaciółinwestorów, nie pamiętali nawet jego imienia.

Nie było ani cienia rozczarowania. Sławek jedynie udawał marzenia o biznesie. Nie potrzebował niczego. Praca na etacie nie była dla niego chciał być przedsiębiorcą, choć w rzeczywistości tworzył jedynie iluzję.

Nie odpowiedzieli, a potem będą mnie gonić.

Sławek, co z moim urlopem macierzyńskim?

Co?

Jeśli wezmę urlop, na co będziemy żyć?

Weź go na krótko miesiąc przed porodem i trzy po. Potem niania się obejdzie.

Mówiłeś dobrze, ale nie obiecuję. Gdzie wezmę dziecko? Nie jestem nianią. Ty jesteś matką. Zajmij się tym.

Zatem znajdę pracę?

Zobaczymy

Masz jakieś odpowiedzi, poza zobaczymy?

Jagodo! Nie psuj mi poranka! Nie obciążaj mnie tym dzieckiem. Wszystko będzie. Jutro zaczniemy działać.

Byłam w ciąży. Planując urlop, chciałam znaleźć nianię i pracować na pół etatu, ale nagle dowiedziałam się, że firma, w której pracuję, zaraz zbankrutuje.

Firmę zbankrutują! powiedziała mi Aneta.

Co to znaczy?

Za miesiąc zostaniemy bez pracy.

Ale jestem w ciąży Nie można zwolnić ciężarną.

Jeśli firma upadnie, jak mogę zostać?

Wpadłam w apatię. Nic nie jadłam, nie chciałam nikogo widzieć, aż nadzieja, że może mój mąż wreszcie weźmie się w garść, nieco mnie podniosła.

Sławek spojrzał sceptycznie:

Jeśli wejdę do pracy, zarobki będą małe, nie tak jak twoje. Mam lukę w CV, straciłem umiejętności, wykształcenie wisi na półce. Nie dam rady takiej odpowiedzialności.

Potrzebuję czasu na znalezienie pracy, a go ciągle mniej Za dwa miesiące ciąża będzie widoczna.

Ile tygodni zostało?

Dziesięć.

Dziesięć? Dobra, jeszcze się zmieścimy.

Co to znaczy?

Na pieńku! Nie musisz mieć dziecka. Dzwoniłem mamie, ona przerażona twoją lekkomyślnością. Idź na urlop, kiedy masz taką odpowiedzialność. Musisz się utrzymać. Nie mogę pracować. Rodzice czekają, aż pomożemy im wyremontować zagrodę i opłacą rachunki. Nie dostaniemy pięknych prezentów. Mama mówi, że nie ma mowy o dziecku teraz. Nie wiesz, że nie weźmiesz urlopu, a zostaniesz bezrobotna. Nie, nie, kochanie, to się nie uda.

Ale mówiłeś, że czas zostać rodzicami.

To dlatego, że wpakowałeś mi głowę w ten pomysł! Gdy dziecko przyjdzie, cała kołdra spadnie na mnie. Czy mam zostać biedakiem, bo wszystkie oszczędności pójdą na dziecko? To zbyt ciężkie obciążenie. Bądź rozsądna i przyspiesz. Musimy zdążyć, bo inaczej…

Poszłam po rzeczy do pracy. Kierowniczka, która ostrzegła mnie o bankructwie, też pakowała się do wyjścia.

I to cię zwolnili?

Tak.

Co mówią?

Że nie damy rady.

Nie damy radę, czy nie podołasz dwóm dzieciom?

Nie wiem, co z pracą, muszę się jakoś utrzymać, by dostać zasiłek macierzyński albo zrobić, co Sławek chce. Jeśli zdecyduję się urodzić, on odejdzie. Znasz go rozwód to jego plan. A jak nie rozwiedziemy się, to odejdzie w inny sposób. Jak żyć bez pracy i dziecka bez męża?

Bez męża, który nie zarabia? Twoja logika zepsuła się. Z dzieckiem i zasiłkiem będzie ciężko, ale z dzieckiem i mężem, który nie pracuje, będzie jeszcze trudniej.

On teraz nie pracuje, a jakby

Svetlana była obecna podniosła głos:

Co?

Nic już nie zostało do stracenia. Jagoda w ciąży i zwolniona, a Sławek nadal nie podjął pracy.

Nie mogłam kłamać, gdyby mnie zapytali o ciążę, ale jeśli nie zapytają

Zdeterminowana, ruszyłam w stronę domu, rozsyłałam CV i czekałam, co mi zaproponują

Witaj, pani domowa! zażartował wysoki mężczyzna na klatce schodowej.

Nie jestem domową.

A Sławek twierdzi inaczej. Teraz jesteś bezrobotna.

Byliście w naszym mieszkaniu?

Nie dotarłem, natknąłem się na Sławka na podwórku, kiedy wyciągał swoje rzeczy. Chyba składa pozew o rozwód.

Wszystko się rozmyło.

Bezrobotna i porzucona pomyślałam.

Mogę ci zapewnić pracę, jeśli chcesz.

Sławek nie powiedział, że jestem w ciąży?

Powiedział. Najpierw panika, potem sam. Ale jak to wpłynie na twoje kompetencje? Słyszałem, że pracujesz nieustannie. Myślę, że pasowałabyś na stanowisko bez pyłu. Złożę za ciebie referencję Tatiano, i ja też marzyłem o dziecku. Moja żona nie wydała go Nie mogłem nic dla niej zrobić. Dlaczego nie mogę zrobić to dla ciebie? Przyjedź jutro do biura mojego przyjaciela, będę tam, byś nie czuła się niepewnie. Mam nadzieję, że to nie nasz ostatni kontakt.

I ja tak myślę.

***

Urodziłam córkę, a potem syna i jeszcze jednego syna. Pierwsza córka była moją pasierbicą, ale Jan nigdy nie rozróżniał dzieci. Nie przypominał Jagodzie o tym, ale Sławek ciągle powtarzał, że cała rodzina krąży wokół jego ego, jakbyPatrząc wstecz, wiem, że mimo burz i niepewności, w końcu odnaleźliśmy spokój w codziennych drobnych gestach i wzajemnym wsparciu.