Drugi potomek — to mąż

Drugi potomek to mąż.

Nie, to nie żona To pokojówka, kucharka Nie rozpraszajcie się.

Wśród przyjaciół wspomniałem o Bogni właściwie o jej mężu.

Nie żona? Kucharka? To dopiero zwrot akcji!

Bogna aż zadrżała.

Przyjaciele też nie znali Bogni. Mężczyźni odwrócili się, by zobaczyć, kto przerwał ich pogawędkę. Stali tam jak ministrowie na sesji, pełni powagi. Cóż za znajomi, o których żona nie słyszała?

Kacper, przewracając krzesło, podskoczył i ruszył w stronę Bogni, by ukryć ją przed wzrokiem towarzyszy. Jego zarozumiali rozmówcy wymienili się zdumionymi spojrzeniami. Przemknął szept: po co on tak pośpiesza do pokojówki?. Wszyscy wzruszyli brwi, z dwuznacznym uśmiechem.

Jedynie wysoki mężczyzna w najdalszym fotelu pozostał obojętny.

Pokojówka? odezwała się Bogna za zamkniętymi drzwiami, Kucharka?

Ciężko wyobrazić cię w tak podartych dżinsach jako żonę, rzekł Kacper, jakby Bogna powinna już o tym wiedzieć, u nas siedzą poważni panowie.

Normalne dżinsy.

Nitki wystają na szwach, lecz nie rzucają się w oczy.

Normalne dla koni roboczych, a żona sukcesu nie może chodzić jak żebrak!

Sukcesu? Czyżbyś im makaron serwował? Skąd go wziąłeś?

Dziś byłem w bilardzie przy Marszałkowskiej, pokonałem pięciu! Zachwycili się moim talentem, wypili po kieliszku czegoś mocnego. Zapytałem o pracę mogą sfinansować mój salon samochodowy! Inwestorzy!

Twoi inwestorzy grają w domino za garażami.

Dziś Bogna dostrzegła, że mąż postrzega ją jako obsługę. Nie kucharka, lecz żywieniowa podpora rodziny. Przyniosła pieniądze i zniknęła pod listwą przypodłogową.

Wtedy Bogna wspomniała o domino.

Jeśli nie wierzysz w męża, po co się denerwować, że on sam w siebie nie wierzy i nie pracuje? Jak tu budować karierę, gdy własna żona nie dostrzega twojego wkładu?

Dziś umówili się, że Kacper zanieciśnie jej garnitury do pralni chemicznej. Bogna zwolenniczka klasycznego stylu nosi garnitury na ważne spotkania, a na co dzień, gdy trzeba objąć wiele spraw, wybiera podniszczone dżinsy.

Zanieśli garnitury?

Nie! Kiedy miałem? Próbowałem przyciągnąć inwestorów

Gdzie? W bilardzie?

Czy już nie można odpocząć?

Kiedy ja przejmowałam wszystkie finanse, ty brałeś na siebie domowe obowiązki.

Mówiłam, że potrzebuję czasu na hobby i samorealizację.

Masz go pod dostatkiem! Na dom nie ma czasu. Płacę za sprzątanie, jem tam, gdzie chcę. Wieczorem zamawiasz sushi albo pizzę! A dom, o którym marzyłeś, kiedy wprowadziłeś się pod dach? Bilard to twoja rozrywka od świtu do zmierzchu!

Obniż głośność, kochanie, zaszył jej usta ręką, jeśli usłyszą mnie inwestorzy, nie zobaczymy dochodowego biznesu.

Nie zobaczymy go wcale, bo jutro ci inwestorzy się obudzą i nie przypomną sobie twojego imienia.

Bogna zazdrościła koleżankom, które przychodzą do pracy, by przełamać monotonię domowej rutyny i zarabiają własne pieniądze. One nie siedzą po nocach przy raportach, nie kłócą się o redukcje. Ich firmy zwalniają, a mężczyźni w domu mają pensje nieco wyższe niż kobiety. Nie straszne jest utracić pracę.

Bogna natomiast uciekała przed zwolnieniem jak przed ogniem. Pracowała intensywniej, wydajniej jej produktywność była najwyższa, lecz to nie przynosiło ulgi.

Kacper wzdychał niezadowolony, jakby Bogna była nieudolna w negocjacjach i żartowała z nowymi znajomymi nad nieodpowiedzialną kucharką, która pomieszała wszystko i nie odebrała jej garniturów z pralni.

Bogna nie wtrąciła się.

Gdyby się wtrąciła, Kacper znów poruszyłby temat rozwodu.

A oni myśleli już tylko o dziecku

Mieszkanie Bogny i Kacpra znajdowało się w nowym bloku przy ulicy Piłsudskiego. Była tam klatka z trzema mieszkaniami, lecz nie jak w starych blokach, gdzie nie da się obrócić, lecz wielka przestrzeń z fotelami dla gości i przyległym balkonem. Bogna ruszyła na ten wspólny balkon.

Miałem też żonę, rozległo się zza pleców.

Bogna zadrżała. Kacper i jego goście w swojej ryczce niczego nie usłyszeli, więc nikt nie podbiegł do niej.

Okazało się, że wysoki inwestor, który nie śmiał się z dwuznaczności sytuacji z pokojówką, unosił się nad nią.

Panie, widzi pan halucynacje? Myśli pan, że prowadzimy ożywioną dyskusję? spytała Bogna, gniewnie na jego bezczelność, Co to za uwaga o żonie, skoro nie rozmawiałam z wami? Nie interesuje mnie, kto tu był.

Mężczyznę to nie zrażało.

Miałem też żonę.

Co się stało?

Była gospodynią domową, nie pracowała, nie mieliśmy dzieci, zamawiałem jej sprzątanie. Różnica? Spotykała mnie z radością.

Nie jestem gospodynią.

Nie, nie o tobie mówię. O tym, kogo nazwałeś mężem. W mojej rodzinie ja zarabiałem, a żona zajmowała się domem i hobby. Nigdy nie obwiniałem jej. Byłem w siódmym niebie, bo mogłem jej zapewnić taki poziom życia, że nie musiała myśleć, skąd wziąć chleb. Gdyby jednak moja ukochana nazwała mnie służbą i przyznała to przyjaciółkom, stałaby się moją byłą, nie na papierze, lecz w sercu. Można wiele wybaczyć, ale nie lekceważenie od osoby, za którą gotów jesteś poświęcić życie. Moja żona mnie kochała.

Co więc was rozdzieliło, skoro tak się kochaliście?

Znał się na małżeństwie jak pijany handlarz, którego Kacper spotkał w bilardzie!

Bogny słowa o rozwodzie nie przekonały. Rozumiał, że trzeba włożyć się w czyjeś buty, przejść ich drogą, by naprawdę zrozumieć Tak wypowiedział Kacper w chwili upojenia. Czy to powód do rozwodu? Myśleli o dziecku, a Bogna zawsze marzyła o potomstwie Kogo jeszcze znajdzie na ojca w swoich 37 latach?

Rak. Rozdzielił nas.

Przepraszam

Wszystko w porządku, Tatiano, nie pozwól nikomu, nawet mężowi, traktować cię bez szacunku. Gdzie brak szacunku, tam brak miłości.

Specjalista od psychologii rodzinnej.

Nie, jestem programistą.

Co więc straciłeś w tej wesołej kompani inwestorów i w tym, co próbuje wyłudzić od nich pieniądze?

Nie jestem biedny, mogę sam zainwestować w coś, ale poszedłem z nimi za towarzystwem. Dom jest pusty, surowy. Dlatego, gdy nie pracuję, wędruję. Przepraszam, gdybym wiedział, że przyjdziesz, nie zawitałbym tu i nie wpuściłby ich. Nie żałuję, że cię spotkałem. Jesteś urzekająca.

A pan się nie przedstawił.

Po co jej znać imię?

Pan się nie przedstawił.

Wojciech, machnąwszy jedną ręką, uciszył huczącą kompanię i rozesłał wszystkich do domów.

Tatiana miała rację. Rankiem, gdy Kacper dzwonił do nowych przyjaciółinwestorów, nie przypomnieli sobie nawet jego imienia, ani wczorajszej imprezy.

Nie było cienia rozczarowania.

Kacper jedynie udawał marzenia o biznesie. Niczego nie potrzebował. Pracować na szefa to nie jego droga. Był przedsiębiorcą, lecz wciąż kreował iluzję, a nie prawdziwy projekt. Prosta iluzja.

Nie odpowiedzieli i nie odpowiedzą. Po mnie jeszcze będą biegać.

Kacper, co z moim urlopem macierzyńskim?

Co?

Jeśli pójdę na urlop macierzyński, na co będę żyła?

Ale to tylko miesiąc przed porodem i trzy po. Potem zajmie się niania.

Właściwie to powiedziałeś dobrze, kiedy zaproponowałam ci albo utrzymać rodzinę, albo siedzieć z dzieckiem.

Powiedziałem dobrze, a nie obiecuję. Gdzie wezmę dziecko? Nie jestem nianią. Ty jesteś matką. Rozgryź to.

A więc znajdziesz pracę?

Zobaczymy

Masz jakieś odpowiedzi poza zobaczymy?

Jagodo! Zjadłaś cały apetyt od rana! Nie obciążaj mnie tą ciążą. Będzie. Wszystko będzie. Jutro zaczniemy nad tym pracować.

I tak postanowili.

Bogna była w ciąży. Planiowała po urlopie znaleźć nianię i pracować na pół etatu, lecz okazało się, że już przed urlopem nikt na nią nie czeka.

Jagodo, firma zbankrutuje! powiedziała Anna.

Co to znaczy?

Za miesiąc zostaniemy bez pracy.

Ale jestem w ciąży Nie można zwolnić ciężarnych.

Jeśli firma bankrutuje, jak zostawić pracę?

Bogna popadła w apatię. Nie jadła, nie chciała nikogo widzieć, lecz nadzieja, że może przyjdzie chwila, w której Kacper stanie się domowym mężczyzną, podniosła ją nieco.

Kacper spojrzał sceptycznie:

Jeśli wrócę do pracy, zarobki będą śmieszne, nie dorównają twoim. Mam długą przerwę w stażu, straciłem umiejętności, wykształcenie się rozjechało. Jagodo, nie mogę wziąć takiej odpowiedzialności.

Potrzebuję czasu na znalezienie pracy, a go już nie ma Za parę miesięcy brzuch będzie widoczny.

Ile tygodni?

Dziesięć.

Dziesięć, tak? Wciąż zdążymy.

Co to?

Na kołowrotku! Nie musisz rodzić. Dzwoniłem mamie, ona jest przerażona twoją lekkomyślnością. Idziesz na urlop, gdy masz tyle obowiązków. Muszę się utrzymać. Nie mogę pracować. Rodzice czekają, aż pomożemy im postawić płot i zapłacić. Piękne oczy nie przyniosą nam pieniędzy. Mama mówi, że nie ma mowy o dziecku. Nie wie, że nie pójdziesz na urlop, a zostaniesz bezrobotna. Nienienie, kochanie. Ten numer nie przejdzie.

Mówiłeś, że czas zostać rodzicami.

To dlatego, że namieszałaś mi głowę! Ten maluszek, kiedy się pojawi, przejmie cały koc. Czy mam stać się biedakiem, bo wszystkie ostatnie pieniądze wyjdą na dziecko? To zbyt wielki ciężar. Bądź roztropna i pośpiesz się. Musimy zdążyć, bo inaczej kłopoty.

Bogna pobiegła po rzeczy do pracy. Szefowa, która informowała ją o bankructwie, również pakowała się.

Czy cię zwolniono?

Tak.

I co mówią?

Że nie damy rady.

Nie damy radę, czy nie podniesiesz dwojga dzieci?

Nie wiem, co zrobić z pracą, muszę jak najszybciej znaleźć zatrudnienie, by choć na chwilę dostać zasiłek Albo zrobić to, co Kacper proponuje. Jeśli zdecyduję się urodzić, on odejdzie. Znam go. Złoży pozew o rozwód! Albo zostanie ze mną, ale jak przetrwać bez pracy i dziecka bez męża?

Bez męża, który nie zarabia? Twoja logika się rozjechała. Zasiłek nie wystarczy. Z mężem, który nie pracuje, będzie jeszcze trudniej.

On teraz nie pracuje, a jeśli

Światło przygasło. Bogna była w ciąży, a jednocześnie stracona w redukcji. Kacper jednak nie podjął się pracy. Trzeba było biegać po rozmowach kwalifikacyjnych!

Bogna nie mogła kłamać, jeśli zapytają o ciążę, ale może nie zapytają

Z determinacją szła do domu, wysyłała CV i czekała, co jej zaoferują

Witajcie, gospodynie! zażartował wysoki mężczyzna, jakby stał w jej klatce.

Czy był w jej podwórzu?

Nie jestem gospodynią.

A Kacper twierdził inaczej. Twierdził, że teraz jesteś bezrobotna.

Byłeś w naszym mieszkaniu?

Nie dotarłem. Wszedłem na klatkę, ale natknąłem się na Kacpra na tarasie, kiedy wyciągał swoje rzeczy. Wygląda na to, że składa pozew o rozwód.

Wszystko jasne. Kacper uciekł z toną tonącego okrętu.

Determinacja znikła.

Bezrobotna i porzucona, rzekła Bogna.

Mogę ci zapewnić pracę, jeśli chcesz.

Kacper nie powiedział, że jestem w ciąży?

Powiedział. Najpierw jego panika, potem sam. Ale jak to wpłynie naW końcu Bogna, podniosła głowę i odszedła w stronę wschodzącego słońca, wiedząc, że prawdziwa siła leży w jej własnym sercu.