Dobry facet w trudnych okolicznościach

Mamo, nie rozumiesz! Między nimi już nie ma nic, ona specjalnie zajęła się ciążą, żeby trzymać go pod obcasem wykrzyknęła Jana, łapiąc oddech od wściekłości. Nie chce go puścić!

Maria przewróciła oczami i westchnęła. No cóż, ma dobrą córkę piękną, mądrą, z wyższym wykształceniem. Ale chyba jest ślepa, nie dostrzega faktów.

Jano, słyszysz siebie?Jak można specjalnie zajść w ciążę z facetem, z którym już nic nie ma? Albo on był nieprzytomny? Coś w tym jest nie tak albo cudowne niepokalane poczęcie, albo ktoś cię wciąga w bagno. Co według ciebie jest bardziej prawdopodobne?

Jana sfurkotała, jakby matka gadała bzdury.

Och, mamo, mogła go po prostu podlać wina. Albo mieć podwójny kciuk. Nie wiesz, ile mamy tu podstępów, dziewczyny?

Maria uniosła brwi i powoli mrugnęła. Podstępy Natura jednak nie da się oszukać. Cóż, cóż, ciężko byłoby to córce wytłumaczyć.

Jano, kochanie, otwórz wreszcie oczy. Nie rozwodzą się dlatego, że on jest taki wspaniały ojciec. Nie rozwodzą się, bo on nigdy nie zamierzał tego zrobić. Zawsze mu wszystko pasowało.

To nieprawda! podniosła głos córka. Po prostu nie rozumiesz! Znam go lepiej niż Ty. To dobry człowiek, tylko sytuacja

Wtedy Maria nie wytrzymała. Jana broniła Aleksandra, a on ją po prostu wykorzystywał. Maria widziała to i słyszała już nie po raz pierwszy, zawsze trzymała się w tyle, ale dziś limit się wyczerpał. Trzy lata kłamstw, trzy lata życia w dwóch rodzinach, trzy lata zranień i łez jej dziewczyny kielich przepełnił się.

Wiesz co przerwała Maria córkę. Nie mam już sił. Mam dość patrzenia, jak tracisz życie na tego łotra. Znajdę twoją podstępną Annę i napiszę jej. Powiem, że ona i jej mąż, według jego wersji, stoją na krawędzi rozwodu. Zobaczymy, co powie. Zakładam, że nie ma pojęcia, że jej mąż jest prawie wolny.

Mamo! Jana podskoczyła. Nie odważ się! To nasza sprawa! Nigdy ci tego nie wybaczę!

Maria lekko się uspokoiła. Nie, nie można tak postępować Poza podłością, ryzykuje stracić córkę. Trzeba spróbować czegoś innego.

To sprawdź go sama zaproponowała matka. Skoro tak kocha swoje dzieci, skoro jest taki honorowy, powiedz, że jesteś w ciąży. Od niego. Zobaczymy, jak ten szlachetny rycerz zareaguje.

Jana najpierw zamarła, potem skrzywiła się z obrzydzenia.

Fu! Manipulować to nisko!

Niskie karmienie dziewczyny bajkami i marnowanie jej najlepszych lat, podczas gdy on korzysta ze wszystkich przywilejów. To test na szczerość.

Córka zmarszczyła brwi i chwyciła torbę. Palce drżały.

Wystarczy, nie chcę już z tobą o tym gadać. Podzieliłam się z tobą, liczyłam na wsparcie, a ty Pamiętaj: jeśli spróbujesz się zająć jego żoną, to ja ja już nigdy z tobą nie porozmawiam.

Maria została sama w kuchni. Westchnęła. Córka szukała wsparcia Jakiego? Czy matka powinna głaskać ją po głowie, uspokajać i mówić, że wszystko będzie dobrze? Może na początku tak bywa, ale nie teraz.

Trzy lata temu mieszkały razem, choć Jana już miała własne mieszkanie w Warszawie. Obie uznały, że tak będzie wygodniej. Jana wynajmowała mieszkanie, a Maria po prostu lubiła towarzystwo córki.

Pewnego dnia Jana zaczęła się zmieniać. Częściej uśmiechała się bez powodu, nagle odświeżyła garderobę, spędzała godziny przed lustrem przed wyjściem. Maria nie zadawała pytań i po cichu cieszyła się, że u córki niby kręci się życie.

Mamo, chyba przeprowadzę się do własnego mieszkania powiedziała niedługo potem. Mam chłopaka.

Ale pod koniec roku wszystkie te iluzje, które Maria zbudowała w głowie, runęły.

Jano, pokaż go choć trochę. Wygląda na to, że u was coś poważnego. Może przyjedziesz z nim na Sylwestra do mnie? Spotkamy się, wypijemy szampana zaproponowała Maria.

Na początku Jana się opierała. Chcemy sami, w intymności. Potem dodała, że nie ma jeszcze stałego grafiku i może wypadnie tak, że będzie pracował w noc sylwestrową.

Jano, nie oszukuj. Widzę, że oczy biegają. Po prostu nie chcesz mnie przedstawić? zapytała matka prosto.

No, po prostu Mamo, on nie może. Jest żonaty zauważyła, kiedy brwi Marii uniosły się wyżej, i szybko dodała. Ale z żoną nic nie ma! Tylko wspólne dzieci. On dla nich żyje i na Sylwestra będzie przy nich.

Maria poczuła, jak spada jej temperatura. Musiała usiąść, żeby nie przewrócić się. Pomimo burzy emocji, próbowała się pozbierać.

Jano po co ci żonaty?

Obiecał się rozwieść. Po prostu nie teraz. Teraz nieodpowiedni moment.

A kiedy? Obietnice to nie małżeństwa, Jano

W tej chwili jego mama po udarze nie może być rozczarowana. Jak się trochę wyleczy, wtedy rozwód.

Maria wymieniała argumenty, przytaczała przykłady z życia. Jana już mieszkała w swojej własnej rzeczywistości, zbudowanej z słów ukochanego.

Chorobliwa matka nie skończyła tej sceny. Aleksander zawsze znajdował nowe wymówki, żeby odciągać się. Depresja córki, zwolnienie żony każdy kolejny pretekst krwawił Marię.

Jana po raz pierwszy przyjechała do mamy po 8go marca w łzach.

Okazało się, że Aleksander poprosił ją o przygotowanie prezentu dla jego dzieci: zestaw ręcznie robionego mydła. Jana nie miała problemu, zajmowała się tym hobby i nie widziała w tym nic podejrzanego. Gdy żona Aleksandra wieczorem wrzuciła zdjęcia zestawu, bukietu i innych podarunków, Jana wściekła się:

Włożyłam w to całe serce, chciałam sprawić radość dzieciom, a on tak ze mną rozpłakała się. Nie mogę już tak dalej, wyślę go gdzieś dalej jutro

Następnego dnia zmieniła zdanie.

No, mamo nie mógłby po prostu dać tego mydła dzieciom. W końcu wszyscy będą z niego korzystać.

Tak toczyło się dalej. Aleksander jedzie nad morze z żoną, daje jej na Sylwestra pierścionek, a Janie tylko lampkę Za każdym razem Jana płakała na ramieniu mamy, a potem znajdowała wymówki.

Tym razem przypadkiem była ciąża żony Aleksandra. Jana szczerze wierzyła, że jej ukochany nie ma w tym nic wspólnego, że winna jest wyłącznie Anna.

Maria bolała się, widząc, jak córka powoli oddaje wszystko młodość, wiarę, miłość w ogniu czyjegoś rodzinnego domu. Czasem myślała, czy nie napisać do Anny. Ale nie mogła zrobić tak podłego wobec córki. Pozostało tylko czekać, aż czas ustawi wszystko na swoim miejscu.

Miesiąc po kłótni ciągnął się jak woda w kałuży. Każdego dnia Maria dziesięć razy w ciągu doby chwytała telefon, sprawdzając, czy nie przegapiła połączenia, czy nie przyszedł SMS. Telefon milczał.

Pewnej nocy, kiedy Maria, wyczerpana bezsennością, w końcu zasnęła, dzwonił telefon. Jana. Serce zsunęło się w pięty.

Mamo szlochnęła córka, zanim Maria zdążyła cokolwiek powiedzieć.

Kochanie! Co się stało? Gdzie jesteś? zapytała, szybko się przebierając.

To, co usłyszała, nie było spójną opowieścią, a strumieniem świadomości. Zrozumiała, że Jana w końcu podążyła za radą i postanowiła sprawdzić Aleksandra, żeby udowodnić mu i mamie, że wszystko jest w porządku. Że Aleksander jest jej podporą, że chce z nią stworzyć rodzinę, tylko potrzebuje małego bodźca.

Na wiadomość o ciąży Aleksander zareagował zupełnie inaczej, niż Jana się spodziewała.

Jano, jesteś mądra to teraz naprawdę nie na miejscu. Mam mnóstwo problemów w pracy i nie tylko powiedział. Musimy to jakoś spokojnie załatwić. Pomożę pieniedzy, jeśli trzeba.

Ale to nie problem, to nasze dziecko co z Anną

Jano, nie komplikuj. Muszę lecieć. Będę zajęty. Pomyśl o tym.

Od tamtej chwili Aleksander nie odbierał telefonu.

Dla Jany rozpoczął się koszmar. Dzwoniła i pisała co godzinę. On czytał, ale nie odpowiadał.

Po tygodniu zobaczyła na profilu wspólnego znajomego zdjęcie w kawiarni, duża grupa. Aleksander przytulał nieznajomą kobietę, zupełnie nie żonę. Data: wczorajszy wieczór.

Świat runął pod nogami. Jana była w szoku. Próbuje się skontaktować przez tego znajomego, ale

Poprosił, żebym przekazała, że nie chce mieć kolejnego dziecka. Ma już dwoje, a trzeci już w drodze. I że ma dosyć tych histeryk wyznał znajomy. I dajmy radę sami, bo mi trochę żal.

Aleksander nie powiedział wprost, że koniec, że ma dwie inne, że nie zamierza się wziać z Janą. Ale wszystko było jasne. Bańka różowych obietnic i planów rozpadła się w sekundę. Aleksander przestał być szlachetnym rycerzem, okazał się łobuzem, który trzymał młodą zakochaną dziewczynę przy sobie, dopóki nie wymagało to od niego żadnych wyrzeczeń.

Maria pojechała taksówką. Całą noc spędziła z Janą, a potem zabrała ją do domu. Nie obwiniała córki, nie zmuszała do przyznania się do racji. Po prostu była przy niej.

Pierwsze tygodnie Jana była bladą cieniem siebie. Prawie nie jadła, nie oglądała seriali, nie robiła mydła. Chodziła do pracy, ale na autopilocie. Już nie usprawiedliwiała Aleksandra.

Maria wyjęła pieniądze, które odkładała na wakacje, i wręczyła córce.

Proszę podała kopertę. To dla ciebie. Zrób, co chcesz. Pojedź nad Bałtyk, rozgość się, jedz owoce, patrz na fale. Trochę tu, ale wystarczy, żeby dotarłaś choć do Mierzei Wiślanej.

Jana najpierw się opierała, ale w końcu zgodziła.

Po dziesięciu dniach wróciła opalona, nieco chudsza, ale bez tamtego smutku w oczach.

Mamo, nad morzem wszystko przemyślałam szepnęła, spuszczając wzrok. Jego słowa, czyny Zrozumiałam, jaką byłam głupią. Przepraszam za wszystko za to, że nie słuchałam, krzyczałam

Maria nie mogła powstrzymać uśmiechu. Nie cieszyła się z jej upokorzenia, po prostu była szczęśliwa, że córka dostrzegła prawdę.

Kochanie, nie poddawaj się. Dobrych ludzi jest mnóstwo

Mnóstwo, ale teraz nie czas. Postanowiłam najpierw pokochać samą siebie.

Maria skinęła głową i przytuliła ją. Była dumna, że jej dziewczyna zeskoczyła z przepaści, na której stała przez trzy lata. Rzeczywistość wygrała nad iluzją. Jana została uratowana. Na zawsze zapamiętała gorzki smak prawdy, żeby nie zamieniać życia na tanie obietnice i cudze fantazje.