Uncategorized

Dlaczego warto przynieść własne jedzenie? Siostra i brat mojego męża oraz ich rodziny przez pięć l…

Dlaczego miałabym przynosić własne jedzenie?

Siostra i brat mojego męża wraz z rodzinami przyjeżdżali na Wigilię do nas przez pięć lat z rzędu. Wszystko przygotowywałam własnoręcznie od gotowania, przez nakrywanie stołu, aż po sprzątanie po nich. Oni po prostu świętowali, jakby cały ten trud nie istniał. Jednak w zeszłym roku pękła we mnie jakaś sprężyna. Poczułam się wykończona fizycznie, psychicznie i finansowo.

Wtedy, ostatnio, postanowiłam rozdzielić obowiązki pomiędzy wszystkich.

Lecz niedawno teściowa zaczęła mnie namawiać, że przecież są już starzy, czas nie jest łaskawy, więc znowu chciałaby świętować całą rodziną u mnie w domu.

Zadzwoniłam więc do brata i siostry męża, mówiąc, że mama pragnie wspólnej Wigilii. Najpierw byli zachwyceni i stwierdzili, że trzeba posłuchać mamy, zgodzili się bez wahania.

Dopiero potem powiedziałam, że tym razem musimy podzielić się przygotowaniami kto co gotuje i co przynosi.

Zadeklarowałam, że zrobię dania główne dwa ciepłe posiłki i tort makowy.

Reszta, czyli dwie sałatki, ryba, mięso, sery, owoce i napoje do ustalenia pomiędzy nimi. Każdy powinien przynieść coś do picia.

Gdy wyliczyłam zadania, entuzjazm w ich głosach zgasł niczym zdmuchnięta świeca. Powiedzieli, że nie mają czasu gotować, bo pracują; najpierw muszą wszystko kupić, potem przygotować, a w ogóle nie rozumieją, po co przynosić jedzenie. Woleliby świętować u siebie.

Spytałam więc: a co z mamą? Zgadniecie, co odpowiedzieli? Zadzwonimy i złożymy jej życzenia przez telefon i tyle.

Nie chcą podzielić się obowiązkami ani zakupami. Teściowej jeszcze o tym nie powiedziałam. Sama nie wiem, jak jej to przekazać. Już widzę, jak mocno ją to zaboli.

Co powinnam zrobić w tej sytuacji? Może znowu powinnam sama urządzić Wigilię? Może to już po prostu taki los być wiecznie odpowiedzialną za innych, nawet w świecie, w którym choinki potrafią śpiewać, barszcz czerwony tańczy na stole, a karpie same wskakują do wanienki na świąteczną kąpiel?

Related Topics:

Ciekawostki3 lata ago

Przyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył

Ciekawostki4 lata ago

Brat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice

Rodzina5 lat ago

Obaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia

Historie4 lata ago

„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech

Nasz Kraj

Dlaczego warto przynieść własne jedzenie? Siostra i brat mojego męża oraz ich rodziny przez pięć l…

Uncategorized

Dlaczego warto przynieść własne jedzenie? Siostra i brat mojego męża oraz ich rodziny przez pięć l…

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.

Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.

Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.

Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.

— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.

— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”

– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Trending