Dlaczego nie powinieneś więcej zapraszać gości do swojego domu? Moje osobiste doświadczenia

30 października 2025
Drogi pamiętniku,

Z ostatnich dni wniosłam jedną, prostą decyzję nie zapraszam już nikogo do naszego domu w Warszawie. Nie dlatego, że mam mało pieniędzy, a raczej dlatego, że nie chcę tracić energii, którą mogłabym poświęcić na inne sprawy. Mieszkam w domu z ogródkiem, mam kuchnię, blat i wszystko, co potrzebne, by gościom podać coś smacznego. Mimo to czuję, że wystarczy mi już wystarczająco.

Dlaczego? Gotowanie dla gości pochłania mnóstwo czasu, a potem przychodzi sprzątanie. Potrafię przyrządzić pyszne pierogi, barszcz czy schabowe, ale nie czerpię radości z półdniowego stania przy kuchence, patrząc, jak para gości rozmawia w salonie. Dla dzieci i dla mojego męża zawsze staram się wymyślić coś nowego, ale gdy przychodzą przyjaciele czy krewni, czuję, że muszę poświęcić połowę dnia, by ich zadowolić, a nie ma w tym nic przyjemnego.

Kiedy goście przybywają, od razu zaczyna się chaos. Meble zostają przesuwane, a po rodzicach z małymi dziećmi rozrzucone są zabawki, które wchodzą pod dywany i wypełniają pokój. Łóżka trzeba pościelić na nowo, a obrusy i zasłony przyjmują plamy od soku i farby. Niedawno nasz kuzynowie przynieśli swoje trojaczki, a jedno z nich przewróciło wazon na parapecie. Musieliśmy nie tylko sprzątać po rozbitym szkle, ale i przesadzać całą roślinę, którą tak starannie pielęgnowaliśmy. Niektórzy mali goście potrafią także złamać zamek w drzwiach lub wyłamać klamkę to już po prostu nieprzyjemny widok.

Nie mogę więc liczyć jedynie na gotowanie; muszę także sprzątać po nich. Zanim przyjdą znajomi, chowam wszystkie prywatne rzeczy do szaf nie pierze się bielizna, nie trzyma się brudnych ręczników na wierzchu. Mimo to goście zawsze pytają, co jest w szafie, i proszą o otwarcie jej drzwi, by zobaczyć, co się kryje w środku. Niektórzy z nich podchodzą do kuchni jak do laboratorium, skrupulatnie analizując każdy kąt, a to naprawdę przytłacza. Nasz mały, dwupokojowy apartament w dzielnicy Praga ma mnóstwo wazonów i wiszących kwiatów, które goście chętnie wyrywają, by zabrać je ze sobą jako pamiątkę.

Zastanawiałam się, czy to ja jestem problemem może po prostu nie lubię przyjmować gości? Po licznych wizytach zrozumiałam, że nie mam już siły i ochoty marnować czas na gotowanie, sprzątanie i ciągłe wyjaśnianie, co jest w naszym domu. Wolę spotkać się z przyjaciółmi przy kawie w kawiarni przy Krakowskim Przedmieściu, pójść na spacer po Łazienkach, a potem wrócić do domu, w którym czeka czyste i uporządkowane wnętrze.

Teraz zamierzam cieszyć się własnym spokojem, a goście niech przychodzą na obiad w restauracji albo na grilla w parku. W ten sposób mam więcej energii dla siebie, dla Marcina i dla naszych dzieci Kacpra i Zuzi oraz dla naszego wiernego psa Burego, który uwielbia wylegiwać się na czystym dywanie.

Anna Kowalska

PS. W przyszłym tygodniu planuję wybrać się na targ na Żelaznej, żeby kupić świeże warzywa i może trochę jabłek, które przydadzą się do domowego kompotu. Takie małe przyjemności są dla mnie teraz najważniejsze.