Daj nam klucze do waszej działki, zamieszkamy tam na święta – małżeństwo zaprosiło przyjaciół na gościnę, nie przemyślawszy konsekwencji

Dajcie nam klucze do waszej działki, zamieszkamy tam, powiedzieli przyjaciele, a małżeństwo wpuściło ich z lekkomyślnością, nie myśląc o konsekwencjach.

———————–

U Pawła zachorowała mama, dlatego on i jego żona, Weronika, zostali na Sylwestra w domu. Powitali Nowy Rok spokojnie, w rodzinnym gronie. Przyjaciele pary, Jagoda i Marek, byli nieco rozczarowani, że Paweł i Weronika nie dotrzymali obietnicy w ostatniej chwili odwołali wspólną wyprawę na działkę. Ale nikt nie spodziewał się, że pani Barbara, matka Pawła, rozchoruje się właśnie na święta!

Weronika miała wyrzuty sumienia, że wszystko tak się potoczyło. Gdy Jagoda zadzwoniła drugiego stycznia z pretensjami, jak bardzo źle było świętować Nowy Rok w ciasnym mieszkaniu w trójkę, Weronika poczuła nowy cios w serce.

Musiałam słuchać marudzenia teściowej. Wpadła do nas 31 grudnia i oświadczyła, że nie działa jej ogrzewanie! Teraz zamierza mieszkać u nas aż do końca świąt, dopóki administracja nie naprawi jej kaloryferów! Już nie wytrzymam, rozwiodę się z Markiem przez jego matkę, przysięgam! żaliła się Jagoda.

Współczuję. Z panią Barbarą zawsze się dogadujemy, ale choroba ją wykańcza, przyznała Weronika. Gdybym mogła jakoś pomóc

Wiesz, Werka możesz mi pomóc.

Jak?

Pożycz nam klucze od działki! Uciekniemy stamtąd na święta. Niech teściowa mieszka sama i sama sobie dokucza!

Weronika zawahała się. Z jednej strony szkoda jej było przyjaciółki, z drugiej nie wiedziała, co powie na to Paweł, bo formalnie działka należała do niego.

Jagoda, muszę to skonsultować z Pawłem

Oczywiście, rozumiem, ale będziemy zachowywać się ostrożnie, obiecuję!

Ale tam pewnie droga zasypana śniegiem nawet traktora nie wzywaliśmy, powiedziała Weronika.

Mamy SUV-a, poradzimy sobie.

Piec też dawno nie był sprawdzany Najpierw powinniśmy tam pojechać przed przyjęciem gości

Werka, Marek zna się na piecach, spokojnie. Nic nie zepsujemy, jeśli trzeba naprawimy.

Jagoda była tak przekonująca, że Weronika zmiękła. Obiecała oddzwonić po rozmowie z Pawłem.

Myślisz, że powinno się im dać klucze? zapytał Paweł.

Nie wiem, Pawle. Jagoda bardzo narzeka na teściową, ich małżeństwo przechodzi kryzys

Po krótkiej naradzie uznali, że warto pomóc, skoro mogą uratować związek przyjaciół.

Dajmy im klucze, ale niech sobie radzą sami zdecydował Paweł.

Jagoda podziękowała wylewnie i ruszyła z Markiem na działkę. Podróż zajęła ponad trzy godziny przez zaśnieżone drogi w okolicach Otwocka. Niestety, tak jak przewidywali Weronika i Paweł, SUV ugrzązł w zaspach, trzeba było poprosić gospodarzy o pomoc.

Co mamy robić? zadzwoniła Jagoda.

Wracajcie Trzeciego stycznia traktorzysta drogi nie odśnieży, każdy świętuje, odpowiedziała Weronika.

Przecież dojechaliśmy prawie pod sam dom! Pawle, nie masz tu znajomego traktorzysty?

Owszem, zna powiedziała Weronika. Już podam numer.

Po pół godziny Jagoda znów dzwoniła.

Nie odbiera. Niech Paweł zadzwoni, może nie reaguje na nieznane numery!

Weronika przekonała męża, by zmobilizował traktorzystę. Udało się przyjechał w godzinę, odkopał drogę. Ale do furtki trzeba było przebić się łopatą. Chętnych nie było, więc Marek przekopał ścieżkę sam, dotarli do domu.

Grzejniki grzały słabo, trzeba było naprawić piec. Marek zupełnie się pogubił, musiał długo konsultować się z Pawłem przez telefon.

Wy macie tu przedpotopowy model!

Najważniejsze, że działa, zirytował się Paweł. Przeczuwał, że to początek problemów.

Jagoda dzwoniła z każdą błahostką: gdzie trzymacie patelnię, czemu tak zimno w domu Weronika i Paweł późnym wieczorem wyłączyli telefony, pragnąc odpocząć.

Rano mieli dziesiątki nieodebranych połączeń. Weronika oddzwoniła, wzburzona.

Gdzie byliście?

Spaliśmy.

Mieliśmy dramat w saunie śmierdziało dymem, ledwo się nie spaliłam!

Chryste

Kto tak buduje piece?! Mogłaś powiedzieć, że macie zaślepkę na kominie!

Przepraszam, nie wiedziałam, że w pierwszy dzień ruszycie do sauny

Przecież jesteśmy gośćmi! Sauna nieczynna? Mogłaś uprzedzić. Musieliśmy się przebić przez zaspę!

Korzystajcie do woli, powiedziała Weronika zmieszana.

Nie znaleźliśmy grilla.

Zepsuł się.

I nie uprzedziłaś? Gdzie teraz zrobimy kiełbaski!? narzekała Jagoda.

Nie wiem, Jagoda. Nie mam już siły na te wasze grillowe dylematy. Byle nie spalcie nam domu!

Weronika rozłączyła się ze złością irytowało ją zachowanie przyjaciółki.

Kolejny dramat? zapytał Paweł.

Tak.

Werka streściła mężowi wydarzenia.

Marek był ze mną w tej saunie latem, znał jej sekrety więc pretensje nie mają sensu. A grill? Jakby chcieli gotować bigos, też mielibyśmy im załatwić garnek? Chcą grilla niech jadą do wsi, tam są jednorazowe w sklepie. Kilka dni wystarczy.

To samo przekazała Jagodzie.

Dobrze, rozumiem. Pojedziemy do sklepu, droga już odkryta dzięki nam.

Po tej rozmowie Jagoda przestała zawracać Weronice głowę zrozumiała, że przyjaciółka ma dość niańczenia ich.

Od dawna nie dzwonią. Ciekawe, jak sobie radzą, mruknął Paweł.

Jagoda nie odebrała, ale napisała: Jest ok.

Małżeństwo postanowiło nie martwić się już o losy działki, tylko zaufać przyjaciołom i zapomnieć o nich przez kilka dni.

Pod koniec ferii Barbara poczuła się lepiej.

Może pojedziesz po klucze, odbierzesz dom od Jagody i Marka? zaproponowała Weronika.

Masz rację. Rano pojadę, zobaczę też, co z sauną.

Paweł ruszył na działkę, Weronika została z teściową w Warszawie.

Przyjaciółkę uprzedziła o przyjeździe męża, licząc, że odbiór kluczy będzie spokojny. Jakież było jej zdziwienie, kiedy Paweł wrócił wściekły i nie chciał mówić, co się wydarzyło.

Sytuację wyjaśniła Jagoda dzień później. Zaprosiła Weronikę do siebie, mieszkali na sąsiedniej ulicy.

Mama Marka nareszcie się wyniosła? spytała Werka.

Tak, wczoraj wróciła do siebie, już naprawili ogrzewanie.

Dobrze, to przyjdę za godzinę.

Weronika nie mówiła mężowi, dokąd idzie, bo temat działki go wyraźnie drażnił.

Jagoda od razu przeszła do rzeczy:

Proszę, tu jest lista wydatków związanych z waszą działką, wręczyła kartkę.

Weronika przeczytała: opłata dla traktorzysty, elektryczna łopata, grill, węgiel, podpałka, ruszt, trzy żarówki, zestaw olejków do sauny.

To wszystko kupiliśmy, mieszkając u was.

Po co mi to pokazujesz?

Zostawiliśmy wam te rzeczy, korzystajcie.

Weronika spojrzała niepewnie.

Uznaliśmy z Markiem, że skoro zostają na waszej działce, to podzielmy koszty na pół.

Żartujesz? Weronika parsknęła śmiechem.

Serio. Gdyby był grill, nie musielibyśmy go kupować i wydawać na zestaw barbeku. Gdyby była łopata, nie trzeba byłoby kupować elektrycznej! A za czyszczenie drogi płaciliśmy, bo czekaliśmy godzinami, spalając paliwo. Nawet szamponu nie mieliście w saunie, musiałam kupić

Jagoda, zbyt się rozpędziłaś. Po pierwsze to nie hotel, nie mamy dyżurnego szamponu ani czepka. Elektryczną łopatę i grill kupiłaś z własnej woli, nie potrzebujemy ich możesz zabrać. Olejki do sauny, węgiel, ruszt wasze, nie muszę płacić! Drogę czyszczono specjalnie dla was na waszą prośbę. Za żarówki zapłacę, faktycznie są potrzebne, dzięki za wymianę, powiedziała Weronika i przelała sto pięćdziesiąt złotych na konto Jagody. Bez słowa wyszła, nie odbierała telefonów i wiadomości. By nie być w długach, z Pawłem pojechali na działkę, spakowali rzeczy przyjaciół i wysłali kurierem.

Teściowa już wróciła do zdrowia, a małżeństwo znów mogło słodko spędzać weekendy na działce. Jagoda i Marek stracili ten przywilej po całym incydencie; ich przyjaźń zgasła. Weronika i Paweł już nigdy nikomu nie powierzali swojego domku, a dawni przyjaciele tylko komentowali ich zachowanie z irytacją.

Dobrze się nimi zajęliśmy, chcieliśmy pomóc A oni? Niewdzięczni! mówiła Jagoda do Marka, kolejny raz próbując dodzwonić się do Weroniki. Elektryczna łopata była jej niepotrzebna, a i tak można było ją zwrócić tylko z paragonem który został na działce u dawnych przyjaciół.