„Co jeśli rodzice naprawdę się rozwiodą?” Wowa poczuł skurcz w brzuchu i chciał płakać

„A jeśli rodzice naprawdę się rozstaną?” Od tej strasznej myśli Kacprowi ścisnęło się w brzuchu i miał ochotę płakać.

Trzech przyjaciół szło ze szkoły. Wiosenne słońce prażyło prosto w oczy. Chłopcy przekomarzali się, popychając się i śmiejąc. Pod blokiem Jakuba zatrzymali się.

— Idziesz wieczorem z nami na rowery? Wczoraj z Darkiem tak zajebiście szaleliśmy po parku.

Kacper się skrzywił. Od dawna prosił ojca, żeby przywiózł rower z garażu, ale ten zawsze nie miał czasu. Albo wracał późno z pracy, gdy już było ciemno, albo kazał czekać do weekendu, a potem zapominał albo wymigiwał się obowiązkami.

— Idziesz? — powtórzył Jakub i trącił Kacpra w ramię.

— Nie wiem. Rower w garażu. Jeśli tata wróci wcześniej…

— Sam nie możesz go wziąć? Dobra, będziemy w parku o siódmej, podjeżdżaj. — Jakub wyciągnął dłoń, a chłopaki po kolei przybili mu piątkę.

Przy następnym bloku Kacper pożegnał się też z Darkiem. „Może jednak poszukać klucza do garażu? Tata parkował tam auto tylko zimą. Chyba nie nosi klucza przy sobie” — pomyślał Kacper i ruszył szybko do domu. Mieszkał najdalej ze wszystkich.

W domu Kacper przebrał się i od razu zaczął szukać klucza. Ale w szufladzie szafki, gdzie rodzice trzymali różne drobiazgi, nie znalazł klucza do garażu. Szukał jeszcze chwilę, ale w końcu się poddał i zabrał się za lekcje. Jak wróci mama, zapyta ją o klucz. Ale jeśli nie odrobi zadań, mama raczej mu go nie da.

Kacper skończył lekcje w półtorej godziny. Sam się zdziwił. Zwykle zajmowało mu to dwie, trzy godziny. Zgrzytnął zamek w drzwiach. „Mama!” — ucieszył się Kacper i wybiegł jej na spotkanie.

— Cześć — zmęczonym głodem powiedziała mama i przeszła z siatką do kuchni.
Kacper podążył za nią. Wyciągała zakupy i chowała je do lodówki.

— Dlaczego nie zjadłeś makaronu z kotletami? Znowu kanapkami i herbatą się objadłeś? Włóż do szafki — podała mu paczkę z kaszą gryczaną.

— Mamo, gdzie jest klucz do garażu?

— Po co ci?

— Chcę wziąć rower.

— Odrobiłeś lekcje? — Mama zatrzasnęła lodówkę i spojrzała na Kacpra.

— Zrobiłem, możesz sprawdzić — powiedział skwapliwie.

— Klucz… — Mama rozglądnęła się po kuchniu niepewnym wzrokiem. — Nie pamiętam. Poczekaj na tatę, on na pewno wie, gdzie jest.

— A kiedy wróci? W nocy? — warknął Kacper. — Chłopaki od dawna jeżdżą. Po co w ogóle chowaliście ten rower do garażu? Zostawilibyście na balkonie. Tata wróci, i znowu nie będziecie mieli dla mnie czasu. Kłócicie się codziennie. Mam dość — mruknął Kacper, już wiedząc, że dziś roweru nie odzyska.
Nastrój mu gwałtownie spadł. Odwrócił się i wyszedł do swojego pokoju, trzasnąwszy drzwiami.

Ostatnio tata często zostawał w pracy. On i mama codziennie się kłócili, krzyczeli na siebie. Kacper zbyt często słyszał słowo „rozwód”.

Nie mógł sobie wyobrazić, że rodzice się rozstaną. Tak, tata rzadko pytał o jego życie, od dawna już nigdzie razem nie wychodzili. Raz wrócił do domu o czasie. WKacper spojrzał na rodziców, którzy teraz śmiali się cicho przy stole, i poczuł, że może jednak wszystko będzie dobrze, jak wtedy, gdy budzisz się w pierwszy dzień świąt i wiesz, że świat jeszcze kryje w sobie niespodzianki.