Ciocia Sonia, przepraszam za kłopot, mogłaby Pani przez chwilę popilnować mojego dziecka? – Na progu…

Ciocia Zosia, przepraszam, że zawracam głowę czy mogłaby pani chwilę popilnować mojego dziecka? W drzwiach stanęła młoda dziewczyna z lekkim poczuciem winy na twarzy.

Proszę? Pani Zofia, właścicielka mieszkania, udała, że nie zrozumiała prośby.

Sąsiedzi mi mówili, że czasami zgadza się pani, żeby na krótko popilnować dzieci, jak rodzice muszą coś załatwić dziewczyna pokusiła się o nieśmiały uśmiech.

Zapamiętaj, kochanie, nie ma cudzych dzieci. Wszystkie są nasze ciocia Zosia odezwała się podniośle.

No to zgodzi się pani? mama już szeroko się uśmiechała.

Na jak długo chcesz mi go zostawić?

No, tak na dwie godzinki.

Na pewno, tylko dwie?

No, może trzy przyznała już nieco mniej pewnie mama.

Tak się nie da, dziecko powiedziała stanowczo starsza pani. Biorę dziecko tylko na określoną liczbę godzin i proszę o podpis.

Podpis? A po co to wszystko?

Bo za każdą minutę spóźnienia doliczam sto złotych.

Ile?! Sto złotych za minutę?!

No właśnie. Tak się umawiamy. Godzina spóźnienia wyjdzie ci więc sześć tysięcy.

O matko A ile bierze pani za trzy godziny?

A córka czy syn?

Ma to jakieś znaczenie?

Oczywiście. Dziewczynka trzy godziny opieki kosztują tysiąc złotych. Chłopiec dwa tysiące.

Ale dlaczego taka różnica?

Jak to? Przecież sama pewnie widzisz różnice między chłopcem a dziewczynką.

Nie, szczerze Oprócz kilku szczegółów są tacy sami.

Właśnie w tych szczegółach tkwi cały sens. Jeśli masz chłopca

Tak, ja mam synka.

No właśnie. Przed jego przyjściem muszę się porządnie przygotować wyprasować szlafrok, manicure zrobić, pomalować oczy, cienie, usta i te sprawy. Kosmetyki tanie nie są.

Ależ ciociu! Mój Jasiu ma tylko pięć lat! Po co mu te pani makijaże?

Jak to? Dziecko od małego musi mieć kształtowany gust.

A dziewczynka?

Dziewczynka wyrośnie i sama się nauczy, a chłopak musi zobaczyć, jaka jest różnica między ładną a zaniedbaną kobietą. Czy chcesz, żeby kiedyś do domu przyprowadził niechlujną dziewczynę? Taką jak ja teraz? Mam nadzieję, że nie chodzisz przed synkiem w podartych rajstopach i brudnym szlafroku?

Ja? Zamyśliła się mama i zarumieniła. Nie powinnam?

Słuchaj, zapamiętaj chłopak szuka żony takiej, jaka jest jego mama. Jeśli nie chcesz mieć bałaganiary w rodzinie

To nie chcę! Czy mogę już przyprowadzić synka?

Kiedy?

Teraz. Mówiłam, potrzebuję wyjść na dwie-trzy godziny.

Tylko bez spóźnień.

Dobrze, na pewno będę za nim za trzy godziny.

To dobrze. Tylko przyprowadź go za kwadrans. A czym się twój synek interesuje?

W sensie czym?

O czym lubi mówić? Może elektronika, nauka, a może sztuka?

Przecież ma dopiero pięć lat!

Właśnie dlatego pytam.

Serio?

Oczywiście! W tym wieku się kształtują zainteresowania. Mój Piotruś w pięciu latach już rozkręcał rower, a potem nawet silnik z samochodu.

W pięciu latach?!

Jasne! Bo mój mąż był najlepszym mechanikiem w mieście. Przecież nie wiedziałaś? Mój drugi syn w wieku pięciu lat grał na skrzypcach. Namawialiśmy go, żeby się czym innym zainteresował, bo tatuś to nie Józef, tylko Nikodem, i żadnych muzycznych genów po dziadkach, ale się uparł i teraz uczy solfeżu na akademii muzycznej. Widzisz, człowiek może wszystko. Trzeba tylko chcieć! A trzeci

Trzeci, słyszałam, sportowiec? przerwała cioci młoda matka.

Tak! Dlatego do dziś mamy w domu drabinkę gimnastyczną. Jeśli twój Jaś będzie chciał się pohuśtać, pokażę mu parę świetnych trików.

Pani? Naprawdę?

A czemu nie? Mam w domu pianino, skrzypce, książki o technice, muzyce i nawet wędkarstwie. Powiedz, czym się twój synek interesuje, a zajmę go tak, że świat o nim zapomni!

On się niczym nie interesuje westchnęła smutno mama.

O czym marzy?

Myślę, że o niczym.

Niemożliwe! zdziwiła się ciocia Zosia. Prawdziwy chłopak w tym wieku marzy mieć magiczną różdżkę, być ptakiem, kosmitą, wejść do pralki i żeby ją włączyć. Chce rozkręcać telewizor i w zoo pogłaskać tygrysa. Twój nic z tego nie chce?

Chce tylko jedno taki telefon jak dorośli zmartwionym głosem przyznała młoda mama.

Wszystko jasne ciocia Zosia pokiwała głową. Przyprowadź mi go zaraz! Ale za kwadrans. Wezmę tylko tysiąc złotych, jak za dziewczynkę.

Ale dlaczego? Przecież to chłopak! obruszyła się mama.

I co z tego? Samo posiadanie no, wiadomo czego, jeszcze niczego nie znaczy. Ale zobaczysz, ja mu pokażę, co to znaczy być chłopakiem!

Naprawdę? aż się przestraszyła mama. Jak pani to zrobi?

Nie przejmuj się, to już moja sprawa. Ale pamiętaj, następnym razem, jak się do mnie poprosi a poprosi na pewno licz się z ceną za chłopca. Może być?

No cóż nie mam wyjścia.

No to w porządku. Skakuj po dziecko, a ja idę robić porządek z twarzą.

Następnego dnia rano Jaś ledwo otworzył oczy i zapytał:

Mamusiu, pójdę dziś do cioci Zosi?

A po co? mama aż zapytała z zazdrością.

U niej jest taaak ciekawie! zawołał Jaś.