Chociaż Lucyna była wzorową synową i oddaną żoną, doprowadziła nie tylko do upadku swojego małżeństwa, ale też zatraciła samą siebie

Chociaż Jagoda była wzorową synową i przykładną żoną, zniszczyła nie tylko swoje małżeństwo, ale i całkowicie zatraciła siebie.

Jagoda dorastała w domu dziecka w Toruniu. Gdy tylko skończyła osiemnaście lat, wyszła za mąż. Nie miała pojęcia, co to znaczy być żoną i prowadzić rodzinę w sierocińcu nie miała okazji obserwować żadnej blisko związanej pary, a jej najbliższe koleżanki również nie miały takich doświadczeń. Gdy zamieszkała z mężem w niewielkim mieszkaniu w Bydgoszczy, chłonęła każdą radę dotyczącą tego, jak być idealną żoną. Najważniejszym źródłem tych nauk była jej teściowa.

Jagoda dużo słyszała o trudnych relacjach z teściowymi, ale myślała: nie mam własnej mamy, więc może teściowa stanie się moją, będzie mnie wspierać i dobrze mi życzyć. Rzeczywiście, można było odnieść wrażenie, że teściowa nie chce dla niej źle. W praktyce bywało trudno Z dużym zaangażowaniem zaczęła przekazywać Jagodzie zasady dobrego życia rodzinnego i na początek powiedziała na przykład: To żona odpowiada, gdy mąż zdradzi.

Jagoda początkowo buntowała się na te słowa zawsze wierzyła, że za zdradę odpowiada ten, kto decyduje się na niewierność. Jednak według teściowej to żona jest winna: jeśli mąż zdradził, to pewnie dlatego, że przestała o siebie dbać lub przestała być dla niego atrakcyjna. Dodała nawet, że kobieta, niezależnie od wieku, powinna zachować talię osy. Jagoda zapisała w notesie jednym słowem: nie przytyć i zapisała się do klubu fitness.

Chociaż była szczupła, zaczęła obsesyjnie pilnować wagi. Gdy już to opanowała, teściowa przekazała kolejną życiową prawdę: W normalnej rodzinie obie osoby pracują.

Jagoda nie protestowała sama chciała pracować, była gotowa podjąć każdą pracę. Zapytała teściową, jak pogodzić pracę z urlopem macierzyńskim. Odpowiedź brzmiała: Urlop wychowawczy to twoja sprawa, jak sobie poradzisz, zależy tylko od ciebie!.

Nie zapisała tej sentencji, ale gdy po kilku latach po ślubie urodziła córeczkę i poszła na urlop wychowawczy, zaczęła dorabiać jako niania na pół etatu. Była z siebie zadowolona, choć teściowa i mąż nie kryli niezadowolenia, twierdząc, że przynosi do domu zbyt mało pieniędzy.

Jagoda pomyślała, że skoro i tak zarabia drobne pieniądze, to chociaż raz pójdzie do fryzjera. Zaraz jednak usłyszała: Na urlopie wychowawczym nie trzeba się stroić! Gdy wrócisz do pracy, zrobisz sobie paznokcie i makijaż, teraz lepiej oszczędzaj złotówki!.

Oddawała wszystkie zarobione pieniądze mężowi. Przez całe lata małżeństwa dominowało jedno zdanie: Dobra żona wszystko w domu robi sama!.

Jagoda faktycznie robiła wszystko gotowanie, sprzątanie, opieka nad dzieckiem, zakupy. Wiecznie zmęczona wracała późnym wieczorem do domowych obowiązków. Zdarzało jej się mdleć ze zmęczenia po uśpieniu córki przed dziewiątą jeszcze gotowała, sprzątała, szykowała się na kolejny dzień. W tym czasie jej mąż odpoczywał po kolejnym popołudniowym śnie, tłumacząc się pracą i zmęczeniem.

W końcu trafiła do szpitala. Ignorowała bóle i złe samopoczucie aż do momentu poważnej choroby. Przez ponad dwa tygodnie leżała w toruńskim szpitalu, nie odwiedził jej ani mąż, ani teściowa. Miała szczęście, że zabrała z domu telefon mogła zadzwonić do przyjaciółki Hani, która przyniosła jej niezbędne rzeczy.

Po wyjściu ze szpitala, bez wahania złożyła pozew o rozwód.