Chciałem kupić mieszkanie dla syna. Mój ojciec uważał, że to zły pomysł.

Dwa lata temu Dawid rozwiódł się z żoną. W tym czasie nabył ładne, duże, trzypokojowe mieszkanie. Mężczyzna dostał to mieszkanie od ojca. Po rozwodzie nie było niepotrzebnych pytań i był pewien, że mieszkanie jest na pewno jego i nikt nie będzie się o nie ubiegał. Następnie Dawid przeprowadził się do większego miasta, znalazł tam normalną pracę i zorganizował życie rodzinne. Mężczyzna miał jeszcze syna z pierwszego małżeństwa, więc chciał mu dać wszystko, co najlepsze i postanowił kupić mieszkanie.

Teraz nasz bohater mieszka w domu swojej drugiej żony, a mieszkanie, które kupił dwa lata temu, jest puste. Postanowił je sprzedać i kupić coś lepszego w większym mieście. Mężczyzna nie zapomniał, że mieszkanie zostało zapisane na jego ojca. Pewnego dnia odwiedził tatę i powiedział:

Chcę sprzedać mieszkanie, złożysz swój podpis u notariusza? Ojciec miał dziwny wyraz twarzy. Powiedział, że nic nie podpisze, ponieważ wszystko, co jego syn wymyślił, to zły pomysł. Dawid nie rozumiał, dlaczego jego ojciec tak uważał. Następnie mężczyzna wyraził swoją opinię ojcu:

– Tato, ale wiesz, że chcę dać mojemu dziecku możliwość samodzielnego życia. To twój wnuk i musi mieć swoje miejsce na Ziemii, swój kącik. W odpowiedzi usłyszał:

– Jestem przeciwny temu, aby Artur mieszkał w tym mieszkaniu – krzyknął głośno ojciec Dawida.

– W tym mieście jest więcej możliwości, większe prawdopodobieństwo, że Artur znajdzie dobrą pracę, a ciebie to nie interesuje-przekonywał syn ojca.

Na tym się skończyło. Okazało się, że mimo to bohater mojej historii kupił mieszkanie, ale część pieniędzy pożyczył od swojej siostry, nawiasem mówiąc, ona również namawiała ojca do podpisania dokumentów sprzedaży, ale i to nie przyniosło żadnego rezultatu. Na drugą część wziął kredyt. Nie wiadomo dlaczego ojciec odmówił synowi i wnukowi. Dawidowi jest trudno, ponieważ przez pewien czas musi bardzo oszczędzać, aby oddać pieniądze za mieszkanie dla syna.