Beata zawsze bardzo kochała swoje dzieci. Doceniała każdą minutę spędzoną z nimi. Jurek od początku wspierał córki, a one nigdy nie nazywały go ojczymem. Ale Rafała, ich prawdziwego ojca, to irytowało. A Beata nie potrafiła uszczęśliwić ani siebie, ani wszystkich dookoła

12 lat małżeństwa Beaty i Rafała minęło nie wiadomo kiedy. Przez ten czas dużo się o sobie dowiedzieli, dorobili się domu, samochodów, pięknego ogrodu i domku nad jeziorem. Mieli dwie córki. Wydawało się, że są piękną rodziną, brakowało w niej tylko miłości.

Beata już dawno temu poczuła, że ​oziębła w stosunku do męża. Nosiła w sobie tę myśl i myślała o rozwodzie. Jedyne, co ją powstrzymywało, to były dzieci. Jej każdy dzień stał się piekielną męką. Przestała interesować się Rafałem i o niego troszczyć. Rodzina powoli się rozpadała.

Beata od dawna spała w małym pokoju na drugim piętrze. Latem uciekała do domu nad jeziorem. Nie chciała krzywdzić swoich córek i skupiała całą swoją miłość tylko na nich. Pewnego razu, w czerwcu, kiedy Beata jechała na wieś, popsuł się jej samochód. Wtedy poznała Jurka. Wysoki, atrakcyjny mężczyzna natychmiast pospieszył jej z pomocą. Okazało się, że mieszka niedaleko od jej domku letniskowego.

Spędzili razem całe lato. Jurek pomagał Beacie w domu, przynosił pachnące bukiety kwiatów, spędzali razem czas nad jeziorem. I wybuchła między nimi prawdziwa miłość. Po jakimś czasie postanowili się pobrać.

Beata szczerze porozmawiała z mężem i poprosiła go o rozwód. Zabrała ze sobą dzieci. Jurek od razu znalazł wspólny język z dziewczynkami, razem chodzili do ​​cyrku i na koncerty. Rafał spotykał się z córkami w wyznaczonym czasie. Zaczął być zazdrosny o ojczyma. Rzucił pracę na pełen etat, ledwo wystarczało mu teraz na alimenty. Ale nie spieszył się ze sprzedażą swojego domu.

Beata była zaskoczona zachowaniem byłego męża. Postanowiła przerwać kontakty dziewcząt z ojcem, dopóki Rafał nie dojdzie ze sobą do ładu. Tym bardziej, że spodziewali się z Jurkiem dziecka.

Beata nie rozumiała, gdzie popełniła błąd. Po urodzeniu syna ponownie przeżywała te same uczucia, co w pierwszym małżeństwie. Jurek kochał ją jeszcze bardziej. Nadal dawał jej kwiaty, pomagał jej i ją wspierał. Beata pragnęła spokoju, ale on ją denerwował. Zostawiała syna pod jego opieką, a sama szła do małego pokoju i cicho płakała.

W przeciwieństwie do Rafała, Jurek nie zamierzał tolerować takiego stosunku żony do siebie. Spakował swoje rzeczy i zostawił Beatę samą z jej myślami. Kobieta nie spodziewała się, że mąż będzie w stanie zrobić coś takiego. Wiedziała, że ​​ją kocha i nigdy jej nie zostawi. Mocno pocałowała synka i zasnęła z nadzieją, że Jurek wróci. Ale czas mijał, a od męża nie było żadnych wieści. Postanowiła sama działać. Zadzwoniła do Jurka. Nie odebrał. I nie oddzwonił.

Beata zdała sobie sprawę, że straciła Jurka. Następnego dnia sam do niej przyszedł porozmawiać. Beata pomyślała, że ​​znów będą razem, chociaż czuła, że nie kocha go już tak, jak przedtem. Ale tak naprawdę Jurek przyszedł porozmawiać o rozwodzie.

Beata znów została sama. Przeżyła dwa rozwody. A siedząc przed kominkiem w swoim wiejskim domu, z rozrzewnieniem wspominała przeszłość i z nadzieją patrzyła w przyszłość. Wiedziała, że ​​czeka na nią coś niesamowitego.