– Babcia i dziadek mnie kochają, a ty nie!

To, z czym mi się w życiu poszczęściło, to z rodzicami – w każdym momencie mojego życia wiedziałam, że mogę na nich liczyć. I dotyczyło to wszystkiego – czy to zwykłej szczerej rozmowy, porady czy pomocy finansowej. Jestem jedynaczką, więc rodzice całą uwagę i miłość poświęcili tylko mnie. W sumie wyrosłam na dobrą dziewczynę, tylko trochę rozpieszczoną. Rodzice zapewnili mi beztroskie i bezpieczne życie, za co jestem im bardzo wdzięczna.

Nawet kiedy na trzecim roku studiów postanowiłam wyjść za mojego chłopaka, cieszyli się moim szczęściem i zgodzili się sfinansować nasze wesele. Później zaszłam w ciążę i moi rodzice z niecierpliwością czekali na swoją pierwszą wnuczkę. Obiecali, że pomogą przy dziecku, ale poprosili, żebym nie rzucała studiów i zdobyła wyższe wykształcenie.

Role babci i dziadka bardzo im się podobały – spędzali dużo czasu ze swoją wnuczką i dawali jej masę prezentów. Ja też byłam z tego zadowolona – podczas gdy rodzice zajmowali się moją córką, ja mogłam odpocząć od macierzyństwa i pobyć trochę w  ciszy i spokoju.

Wszystko było super, ale w pewnym momencie nasze małżeństwo przestało właściwie istnieć. Nie wiem, jak to wytłumaczyć. Pewnego dnia obudziłam się i zdałam sobie sprawę, że jesteśmy już dla siebie obcymi ludźmi. Myślałam o tym długo i szukałam powodu takiej drastycznej zmiany, ale nic nie znalazłam. Mogę się tylko domyślać, że to z powodu zbyt wczesnego małżeństwa albo ciąży, a może po prostu nigdy się nie kochaliśmy.

Rodzice pomogli mi przetrwać ten etap w moim życiu. Zabrali na jakiś czas moją córkę do siebie, a ja mogłam uporządkować myśli i zdecydować, co robić dalej. Już po miesiącu jakoś się pozbierałam i zajęłam poszukiwaniem pracy. Życie samotnej matki okazało się nie takie łatwe, ale jak zwykle mogłam liczyć na pomoc najbliższych.

Jednak pewnego razu poszłyśmy z córką na zakupy i jakież było moje zaskoczenie, kiedy odmówiłam jej zakupu nowej zabawki, a moja córeczka od razu wpadła w histerię. To się nigdy wcześniej nie zdarzało, więc nie wiedziałem nawet, jak zareagować i skąd się to wzięło. Później okazało się, że babcia i dziadek ciągle kupowali wszystko, czego pragnęła wnuczka i przyzwyczaiła się do tego, że nikt jej nie odmawia.

– Jak nic mi nie kupisz, to pójdę do babci i u niej będę mieszkać! Ona mnie kocha, a ty nie! – usłyszałam od mojej córki.

Ale czy miłość mierzy się liczbą kupionych zabawek? Myślę, że nie. Próbowałam więc porozmawiać z rodzicami i poprosiłam ich, żeby byli trochę mniej hojni dla wnuczki, bo to źle wpływa na jej zachowanie. Wydawało się, że zrozumieli i obiecali porozmawiać o tym z moją córką.

Ale ich rozmowa tylko pogorszyła sytuację. Moja córka szantażowała mnie tym, że zamieszka z dziadkami. Oczywiście to było dziecinne, ale i tak niemiłe.

Próbowałam jej wytłumaczyć, że jestem jej matką, więc to ja za nią odpowiadam, a dziadków może tylko odwiedzać. Ich wiek nie pozwala im już wychowywać małej dziewczynki i dotrzymywać jej kroku. Z zachowania córki zrozumiałam, że te rozmowy niewiele dają, więc postanowiłam działać w sposób bardziej zdecydowany.

A moje działania polegały na tym, że zabrałam córkę i na jakiś czas przeprowadziłam się z nią do innego miasta. Na krótko, tylko na kilka miesięcy, ale w ten sposób kontakty moich rodziców z wnuczką ograniczały się do telefonów.

I wiecie co, pomogło – w innym mieście miałyśmy szansę, żeby spędzać ze sobą więcej czasu, dużo rozmawiać i stać się prawdziwymi przyjaciółkami. W końcu moja córka zdała sobie sprawę, że nie muszę jej traktować tak samo, jak dziadkowie i to nie znaczy, że kocham ją mniej. Problem został rozwiązany, więc mogłyśmy wrócić do domu.

Nie wiem, może przyczyną takiego zachowania dziewczynki był jakiś przejściowy okres w jej życiu, a może to były po prostu jakieś „wyskoki”, ale po tym, jak zmieniłyśmy otoczenie, zmieniła się też nasza relacja z córką – przestała się tak zachowywać. Mam nadzieję, że w przyszłości wszystkie nasze problemy uda się rozwiązać równie łatwo.

Czy wy też mieliście takie problemy ze swoimi dziećmi? Jak je rozwiązaliście?