Uncategorized

U cioci Reni rozbił się cały serwis obiadowy. Na zawsze. Ślubny serwis na dwanaście osób. Żegnajcie,…

U cioci Zosi rozbił się serwis obiadowy. Na zawsze.

Wesele serwis na dwanaście osób.

Żegnajcie, złote ranty i stemple z napisem Made in Germany na spodzie każdego talerza wujek Mirek spadł z pawlacza razem z kartonem.

Ojej ciocia Zosia nawet się zainteresowała.

Przecież to porcelana!

Jakby porcelanowe talerze się nie tłukły. Potem dotarło do niej, jak wielka to strata, leżała w fotelu:

Stasiu, validol!, wydzwaniała do wszystkich, nawet do mnie, chociaż to był połączenie międzymiastowe, i opłakiwała swoją młodość, która roztrzaskała się na tysiąc kawałków:

To prezent od rodziców, dwadzieścia lat temu. Nie ruszaliśmy go, czekaliśmy na szczególną okazję, aż będzie porcelanowa, Boże uchowaj, rocznica ślubu.

I co? Tata odszedł, Mirek zwichnął nogę, mi podskoczyło ciśnienie.

I nikt, zauważ, ani razu nie zjadł na tych talerzach.

Głupota.

Zadumałam się.

Dlaczego trzymamy te serwisy, biżuterię i piękne chwile na szczególną okazję?

Po co oszczędzamy zapachowe świece na wyjątkowy wieczór, chowamy kolczyki z brylantami do szkatułki, karcimy dzieci, kiedy próbują za wcześnie sięgnąć po kabanosy ze stołu i odkładamy czułe słowa na Walentynki?

Czym ten dzień, ta chwila jest gorsza od tych wyczekiwanych?

Na pewno jeszcze wszystko zdążymy?

Prawie wszystkie telefony z płonących wież World Trade Center w Nowym Jorku były wyznaniami miłości.

Ludzie dzwonili do bliskich, zostawiali im wiadomości na automatycznych sekretarkach.

Kocham Cię to było najważniejsze, co trzeba zdążyć powiedzieć na tym świecie.

Rzeczywistość, jeśli wierzyć encyklopedii, to to, co rzeczywiście istnieje ta ulotna chwila pomiędzy przeszłością a przyszłością.

Nie warto odkładać na półkę, chować na pawlacz, zostawiać na kiedyś tego, co tu i teraz może sprawić radość, przyjemność, wywołać uśmiech.

Jutra nie ma. Jest tylko dzisiaj, i ono jest nie mniej wyjątkowe niż 31 grudnia czy, powiedzmy, 8 marca.

Więc spieszmy się. Pogodzić się. Zobaczyć morze. Pobawić się z synem, przytulić córkę, podarować mamie jeszcze jedne perfumy Chanel No 5 żeby używała ich nie tylko od święta, a każdego dnia.

Trzeba zdążyć. Przeczytać. Zjeść zupę z raków albo pieczone świerszcze. Obejrzeć ulubiony film, nie zwracając uwagi na brudne naczynia w zlewie.

Kupić cioci Zosi nowy serwis i zorganizować wielką kolację.

Pospiesz się mówić o swojej miłości zanim pojawią się napisy końcowe.

Related Topics:

Ciekawostki3 lata ago

Przyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył

Ciekawostki4 lata ago

Brat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice

Rodzina5 lat ago

Obaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia

Historie4 lata ago

„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech

Nasz Kraj

U cioci Reni rozbił się cały serwis obiadowy. Na zawsze. Ślubny serwis na dwanaście osób. Żegnajcie,…

Uncategorized

U cioci Reni rozbił się cały serwis obiadowy. Na zawsze. Ślubny serwis na dwanaście osób. Żegnajcie,…

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.

Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.

Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.

Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.

— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.

— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”

– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Trending