Kot przypadkiem natknął się na smartfona… Przedmiot pachniał człowiekiem i był zaskakująco ciepły. W…

Kot przypadkiem natknął się na telefon Przedmiot pachniał człowiekiem i był przyjemnie ciepły. Wygodnie się ułożył, objął go łapkami i położył się na nim wtedy smartfon niespodziewanie się włączył, jakby reagując na kocie muśnięcie.

Jagoda nie zdążyła się nawet nacieszyć nowym smartfonem. Od początku coś było z nim nie tak grzał się przy każdym użyciu. A potem, zanim się obejrzała, już go zgubiła.

Szkoda Telefon był świetny: miał duży wyświetlacz, wytrzymałą baterię to ona w końcu zawiodła. Zwrot do sklepu nie wchodził już w grę urządzenia nie było.

Jagoda nazwała siebie głupią, sięgnęła po swój stary, wysłużony telefon na przyciski i wykręciła własny numer. Sygnał szedł, ale nikt nie odbierał.

Skropiła się uspokajającą melisą, położyła się i próbowała sobie przypomnieć, gdzie dzisiaj była. Może, odtwarzając trasę, zdoła odnaleźć zgubę. I nagle coś zawibrowało pod ręką to do niej dzwonili. Na ekranie mignęły dobrze znane cyfry jej własny numer.

Halo? odezwała się niecierpliwie.

W odpowiedzi tylko szmery, krótkie oddechy po czym:
Miau

Jagoda natychmiast się rozłączyła. Ktoś sobie żartuje pomyślała zirytowana. Żałowała, że nie założyła blokady teraz ktoś zwyczajnie bawił się jej telefonem. Ledwo uspokoiła myśli, a tu kolejny telefon.

Znów te same oddechy, te same szmery i znowu miauczenie w odpowiedzi.

Dajcie mi spokój! wybuchła.

Połączenia jednak nie ustawały. W końcu, uznając, że gorzej być nie może, Jagoda ubrała się i wyszła na dwór. Dźwięki dobiegające z zewnątrz sugerowały, że dowcipniś jest tam, gdzie telefon się znalazł. Postanowiła odtworzyć swoje kroki.

Idąc, co jakiś czas wybierała swój numer. Aż wreszcie, niemal już tracąc nadzieję, usłyszała znajomy dzwonek. Jagoda ruszyła w stronę dźwięku, gotowa już zrugać żartownisia.

Tymczasem kot, wtulony w ciepły przedmiot, zaskoczony patrzył, jak ten ożywa i mówi. Kot go obwąchiwał, a telefon coś mamrotał. Wtedy kot kulturalnie odpowiedział po swojemu.

Smartfon umilkł. Kot delikatnie trącił go łapką i znów odezwał się głos z urządzenia. Robiło się coraz cieplej. Na zewnątrz panował chłód, a ten dziwny przedmiot był niczym grzejnik. Kot jeszcze raz szturchnął go łapką.

I wtedy smartfon nagle zaczął grać. Przestraszony kot walnął go mocniej łapą, lecz śpiew nie ustawał. W walce z śpiewającym przedmiotem kot nie zauważył, że nie jest już pod drzewem sam.

Cała surowość Jagody uleciała, gdy zobaczyła prawdziwego złoczyńcę. Pod drzewem siedział rudy kot, który z niezadowoleniem tłukł łapą w telefon, jakby chciał go uciszyć. Ale kiedy tylko zobaczył Jagodę

Natychmiast pobiegł do niej, jakby znał ją całe życie. Miził się, ocierał o jej dłonie, mruczał tak rozczulająco, że trudno było się oprzeć. Jagoda stała zaskoczona, urzeczona tym kocim przypływem czułości.

Kot ocierał się o jej policzek, jakby ją całował. Poczuła, że jest zimny nic dziwnego, skoro próbował się ogrzać jej gorącym smartfonem.

Z telefonem w kieszeni i kotem na rękach, Jagoda powoli wracała do domu, rozmyślając o miłości od pierwszego wejrzenia. Jak bardzo spodobała się temu rudemu stworzeniu! Po takich czułościach nie byłaby w stanie zostawić go pod drzewem.

A kot, szczęśliwy jak nigdy, wił się w jej ramionach, ocierał pysk o usta i brodę, choć Jagoda próbowała uciekać a tak naprawdę bardzo jej się to podobało. Niby zwykły dachowiec, a tak uroczy.

Tajemnica tej kociej czułości była jednak prosta

Kot był lekko odurzony zapachem waleriany, którą godzinę wcześniej Jagoda zakropiła się dla uspokojenia.

Czasem zguba może stać się szczęśliwym zrządzeniem losu bo to właśnie wtedy dostajemy od życia więcej, niż się spodziewaliśmy.