Moja szwagierka spędzała wakacje w kurorcie, podczas gdy my remontowaliśmy dom po babci – teraz doma…

Dziennik osobisty, wpis z życia

Moja szwagierka była na urlopie w kurorcie, podczas gdy my tkwiliśmy po uszy w remoncie, a teraz nagle chce mieszkać w komfortowych warunkach.

Zaproponowałam jej kiedyś, żebyśmy razem ja i ona złożyły się na remont domu, ale z góry odmówiła. Teraz jednak oczekuje, że przyjmiemy ją pod swój dach, bo jej połowa domu nie nadaje się do mieszkania. To przecież jej wina!

Ten dom należał wcześniej do babci mojego męża. Po jej śmierci mąż i jego siostra odziedziczyli go po równo. Dom był już wtedy leciwy, ale podjęliśmy z mężem decyzję, że go wyremontujemy i w nim zamieszkamy. Dom był podzielony na dwa osobne wejścia dwie rodziny mogły mieszkać niezależnie, nie przeszkadzając sobie wzajemnie. Podwórko i ogród były wspólne, a liczba pokoi po obu stronach identyczna.

Podział spadku nastąpił już po naszym ślubie. Wszystko przebiegło spokojnie, bez kłótni. Teściowa od razu zrzekła się swojej części od zawsze była związana z miastem. Powiedziała dzieciom, że mogą robić z domem, co chcą.

Mój mąż razem ze szwagrem zebrali trochę oszczędności i naprawili dach oraz wzmocnili fundamenty. Plany remontu były ambitne, ale szwagierka tylko się uniosła. Nie zamierzała inwestować w stary barak, jak to nazywała. Jej mąż nie reagował, tylko spuścił głowę i wyszedł unikanie konfliktów to jego specjalność.

Mieliśmy nadzieję, że zamieszkamy tam razem, bo wieś była blisko Krakowa, a my mieliśmy własny samochód, więc dojazdy nie były problemem. Poza tym mieliśmy już dość jednopokojowego mieszkania w bloku. Od dawna marzyliśmy o własnym kącie, a budowa domu od zera była dla nas zbyt kosztowna.

Dla szwagierki ten dom miał być tylko letnią rezydencją. Plany? Grill i relaks na wakacjach. Wyraźnie nam dała do zrozumienia, żebyśmy nie liczyli na coś więcej z jej strony.

Przez cztery lata wyremontowaliśmy naszą połowę gruntownie. Oczywiście potrzebowaliśmy kredytu, ale nie to było najważniejsze. Zrobiliśmy łazienkę, założyliśmy centralne ogrzewanie, wymieniliśmy instalację elektryczną i okna, odnowiliśmy loggię. Remont szedł pełną parą, nie było łatwo, ale nie poddawaliśmy się.

W tym czasie szwagierka ciągle podróżowała gdzieś po świecie, nie interesowała się ani nami, ani swoim domem. Swoje życie ustawiła tylko pod siebie. Ale później urodziła dziecko i przeszła na urlop macierzyński.

Skończyły się podróże, gotówka zaczęła się kurczyć. I wtedy przypomniała sobie o swojej części domu. W bloku ciężko wytrzymać z małym dzieckiem, a tu maluch mógłby biegać po podwórku cały dzień.

W tym czasie już mieszkaliśmy w domu, a naszą kawalerkę wynajęliśmy. Po jej stronie domu nic nie ruszyliśmy, ale przez te lata połowa budynku zwyczajnie zmarniały. Jak ona chciała tam żyć bez ogrzewania nie wiem, bo zjawiła się do nas spakowana na miesiąc. Zaczęła się wpraszać, że chce zostać u nas na tydzień nie miałam wyjścia, musiałam ulec.

Jej synek był bardzo hałaśliwy. Ona zachowywała się, jakby wszystko jej było wolno, nie przejmując się, że komuś przeszkadza. Pracuję zdalnie, więc ta sytuacja była dla mnie uciążliwa przeprowadziłam się na jakiś czas do przyjaciółki. Akurat wyjechała wtedy za granicę, więc wszystko pasowało dom nie stał pusty, a ja miałam święty spokój.

Życie układa się nieprzewidywalnie prawie miesiąc minął, zanim wróciłam. Najpierw tydzień u przyjaciółki, potem nagła choroba mamy i musiałam się nią opiekować. O szwagierce zdążyłam już zapomnieć, byłam przekonana, że dawno wróciła do siebie.

Jakież było moje zdziwienie, gdy zastałam ją spokojnie urzędującą u nas, jak u siebie. Spytałam, kiedy planuje się wyprowadzić.

A dokąd mam iść? Mam małe dziecko, tu mi wygodnie odpowiedziała.
Jutro zabieramy cię do Krakowa odparłam.
Ale ja nie chcę wracać do miasta.
Skoro przez tyle czasu nie chciało ci się nawet posprzątać swojego mieszkania, wracaj na swoją część. To nie jest hotel.
Jakim prawem wyrzucasz mnie z mojego domu?!
Twój dom jest za ścianą. Tam idź.

Próbowała nastawić przeciwko mnie mojego męża, ale nawet on powiedział jej, że już za długo gości się u nas. Obrażona spakowała się i wyszła. Kilka godzin później odebrałam telefon od teściowej:

Nie miałaś prawa jej wyrzucać, to jej własność!
Mogła zostać na swojej połowie, tam jest gospodynią odpowiedział mój mąż.
I jak ona ma tam mieszkać z dzieckiem? Nie ma nawet ogrzewania, toaleta jest na zewnątrz! Powinniście się nią opiekować.

Męża dosłownie trafił szlag i wyjaśnił matce, że na początku proponowaliśmy wspólny remont i wyszłoby taniej i szybciej. Ale ona nie chciała. Więc czemu teraz pretensje?

Zaproponowaliśmy w końcu siostrze męża, żeby sprzedała swoją połowę mamie mojej. Zgodziła się, ale zaproponowała taką cenę, że za te pieniądze kupilibyśmy nowy dom w świetnym stanie. Nie zgodziliśmy się.

Do dzisiaj się kłócimy. Teściowa wiecznie ma do nas żal, a Agata (bo tak ma na imię szwagierka) jest utrapieniem. Pojawia się sporadycznie, ale jak przyjedzie, to imprezuje głośno, zostawia bałagan i niszczy rzeczy w ogrodzie.

Zaczęliśmy stawiać płot, żeby odgrodzić naszą część na stałe. My już żadnych kompromisów nie robimy tego właśnie chciała szwagierka.