Kilka miesięcy temu zaczęłam tworzyć treści do mediów społecznościowych. Nie dlatego, że chcę być sł…

Kilka miesięcy temu zaczęłam tworzyć treści do mediów społecznościowych. Nie dlatego, że chcę być sławna. Nie, że szukam rozgłosu czy poklasku. Po prostu sprawiało mi to przyjemność. Uwielbiałam nagrywać przepisy, pokazywać chwile z codzienności z moją córką Jagodą, małe migawki z naszego mieszkania na obrzeżach Warszawy. Nic wyreżyserowanego, nic specjalnie zmontowanego. Zwykłe filmiki z kuchni, z salonu, podczas gotowania zupy grzybowej albo robienia kanapek na śniadanie.

Od samego początku mój mąż, Przemek, zaczął się dziwnie zachowywać. Z początku rzucał niby-śmieszne uwagi. Po co ci to? Kto będzie cię oglądał? Czemu wrzucasz takie rzeczy? Tłumaczyłam mu, że nie robię tego dla kogoś, tylko dla siebie, dla odskoczni od dnia codziennego. Sam nie potrafił tego zrozumieć, kiwał głową i patrzył przez okno, jakby szukał w oddali odpowiedzi.

Któregoś wieczoru powiedział to wprost: że nagrywam filmiki, żeby zwracać na siebie uwagę innych mężczyzn, żeby ktoś mnie polubił, żeby mnie oglądali obcy. Zastygłam. Skąd mu w ogóle przyszły do głowy takie myśli? Moje filmy to głównie pierogi, śniadaniówka Jagody, przepis na domową ogórkową. Nie kręcę się w stroju kąpielowym, nie wyginam się do kamery, nie pokazuję ciała.

Co najdziwniejsze, mam dziewięćdziesięciu dziewięciu obserwatorów. Dziewięćdziesiąt dziewięć. Z czego połowa to moja rodzina kuzyni, ciocie, znajomi ze szkoły podstawowej w Otwocku. Pokazałam mu profil, pokazałam komentarze, serduszka. On i tak swoje że liczby nie mają znaczenia, liczą się intencje. Twierdził, że czegoś szukam.

Zaczęło się ciche wojny w domu. Za każdym razem, kiedy wyciągałam telefon, czułam jego spojrzenie, jakby przeszywał mnie wzrokiem. Gdy wrzuciłam nowe wideo, pytał, kto je zobaczył. Gdy ktoś zostawił emotikonę już snuł teorie, że to flirt. Raz nawet poprosił, żebym pokazała mu wiadomości prywatne, choć żadnych nie było. Mówił, że to brak szacunku dla niego, jako męża.

Doszło do tego, że zaczęłam się bać nagrywać. Każda akcja wydawała mi się powodem do nowej sprzeczki. Moje hobby zamieniło się w źródło niepokoju. Przemek mówił, że się zmieniłam, że już nie jestem jego Ewą, że szukam poklasku, a ja czułam tylko, że nie mogę nic zrobić bez podejrzeń.

Dziś wrzucam mniej. Nie dlatego, że nie chcę tylko dlatego, że każda publikacja to od razu nowy temat do kłótni. Wszystko wydaje się rozmyte, jakby świat był we mgle. Czasami śni mi się, że stoję w kuchni i obieram ziemniaki telefon nagle zamienia się w kawałek chleba, a gdy chcę nagrać film, po drugiej stronie ekranu pojawia się tylko cień Przemka. Nie wiem, co powinnam zrobić.