Lina była zła. Bardzo zła, aż żal patrzeć, jaka z niej była okropna kobieta. Wszyscy próbowali uświa…

Lidka była zła. Naprawdę zła, aż żal tej Lidki, taka okropna była ta Lidka. Wszyscy próbowali to zakomunikować jej matce, że jej córka taka niedobra. Zła, a jeszcze i nieszczęśliwa. Wiadomo, męża nie ma, syn dorosły, wyprowadził się. Lidka sama, nikomu niepotrzebna.

Przyszła do pracy w poniedziałek, a koleżanki prześcigają się opowieściami, jak sprzątały i prały przez cały weekend. Któraś grzebała w ogródku na działce, inna dżemy smażyła. A Lidka cicho siedzi, bo co ma mówić? Nie ma o czym, faceta nie ma, dziecko wyrosło, więc milczy jak zaklęta.

Dziś wyszła z pracy wcześniej, jak zwykle dwa razy w miesiącu. Kręcą głowami z dezaprobatą, bo przecież wszyscy wiedzą, gdzie idzie: na randki ze swoimi licznymi kochankami. Są przekonani, że Lidka ma ich całą furę, bo przecież taka jest zła. Lidka zła, bardzo.

A one? O, porządne, wszystkie zamężne, zajęte domem i rodziną, a Lidka zawsze była nie taka.

Lidka mówi mama no czemu ty taka jesteś?

Jaka, mamo?

No nieogarnięta, mogłabyś sobie jakiegoś faceta znaleźć, no naprawdę, córciu. Jeszcze czas, możesz drugie dziecko urodzić, teraz to wszyscy rodzą po czterdziestce.

Mamo, po co mi jakiś facet? I po co mi drugie dziecko od jakiegoś chłopa? Przecież mam syna. Szymek mi wystarczy… A facet, jak to mówisz, po co mi, co z nim robić? Mam Olka.

Lidka! mama aż się za głowę złapała Olek nie jest twoim mężem!

Jak to nie jest? Pewnie, że jest! śmieje się Lidka zaprasza raz w tygodniu na kolację, prezenty kupuje, zabiera na wyjazdy, nie marudzi, nie wysyła mnie do teściowej na działkę myć okien, nie każe prać majtek, nie żąda obiadów, nie obciąża problemami, kanapy nie okupuje. Raj na ziemi.

Raj, bo wszystko to spada na jego biedną żonę.

Ty byś chciała, żebym to ja miała na głowie? Przecież mam ponad czterdziestkę, byłam dwa razy, podkreślam, dwa razy mężatką, i od takiego szczęścia uciekałam jak diabeł od święconej wody.

Pierwszy mąż, tata Szymka, jeśli pamiętasz, mamo, to przez ciebie musiałam za niego wyjść zaraz po osiemnastce, bo starszy, poważniejszy, z kasą, kocha, szanuje… pięć lat byłam uziemiona, ani się uczyć, ani koleżanek, nawet synem się dobrze nie mogłam zajmować młoda jestem, coś źle zrobię, tylko tyrać na niego i jego mamusię. Ale za to byłam w złocie! Pokazywał mnie jak maskotkę młoda, grzeczna żonka, nie to, co ich lalunie. Sam jednak do takich chodził…

Kiedy w końcu uciekłam i rozwód wzięłam, dzięki babci, to odebrał wszystko, nawet majtki…

Za drugim razem wyszłam z miłości. Uczyłam się, pracowałam, mamo, pamiętasz? Dniem zakuwanie, nocą do roboty, żeby nie być ciężarem dla ciebie i taty…

Lidka, nie przesadzaj, kiedy ci wyrzucałam, że nam przeszkadzasz? Kiedy żałowałam chleba, zupy swojemu dziecku i wnukowi?

Ty nie, mamo… Ale nie tylko ty byłaś w domu. Był tata, który wiecznie myślał, że usiądę ci na karku z dzieckiem. I był brat, Tomek, który wtedy chyba nigdy w życiu palcem nie kiwnął, po co, gdy byłaś ty…

Ty harowałaś na dwóch etatach, w przelocie do sklepu, bo dzieci głodne, jeden na kanapie, drugi przed komputerem…

Gotujesz, pierzesz, sprzątasz…

Ja z miłości wskoczyłam w drugie małżeństwo bez uczucia przecież żyłam.

Co się zmieniło? Nic. Problemów więcej, byłam Lidka do wszystkiego. Mąż leżał na kanapie, Lidka do pracy, potem z dzieckiem do przedszkola, bo przecież nie obciąży się mężczyzny cudzym dzieckiem, nawet jakby było jego, to nie męska sprawa. Przy okazji sklep, wszystko na rękach, bo auta nie miałam. Po co? Mężowi przecież bardziej potrzebne, nie będzie tramwajem jeździł. Wszystkie kobiety tak żyją, co znaczy, że zmęczona? Kto zrobi kolację?

Zrobiłam, nakarmiłam, wyprałam, poprasowałam i jeszcze musiałam zadbać o męża, bo jak nie dostał swoich pieszczot, to się obrażał i szukał pocieszenia. Kasy brak? No to twoje własne dziecko głoduje, urodziłabyś jemu byłby spadkobierca, to może by się ruszył.

A jak obcięłam kasę na naprawę auta? Moje przecież! Ale my przecież rodziną jesteśmy. Porównaj ile zarabiasz, a ja.

Jemu się poszczęściło…

Odchodzisz? Komu ty z dzieckiem potrzebna będziesz, haha…

Tak wyglądały moje małżeństwa, mamo, szłam za tego, co więcej zarabia, szłam za tego co mniej. Różnicy żadnej. Wszyscy zadowoleni, tylko nie ja.

Lidka, wszyscy tak żyją powiada matka.

Ja nie chcę, mamo! Nie będę tak żyła!

A jak spędziłaś sobotę?

Tomek z Małgosią podrzucili mi Maćka i Zuzię, poszłam z nimi na spacer, upiekłam naleśniki, trochę posprzątałam, odkurzyłam, podłogę umyłam, poprałam, wieczorem dzieci uspałam, nakarmiłam tatę, prasowałam, położyłam się spać po pierwszej. Rano dzieci już na nogach, znowu naleśniki, później Tomek z Małgosią przyszli, upiekłam kurczaka, sałatki, pizzę, ugoszczonych pożegnałam, jeszcze posprzątałam, po jedenastej padłam na kanapę i zasnęłam. W nocy tata obudził, żebym się przeniosła do łóżka.

Mamo, coś nie przypominam sobie, żebyś brała Szymka do siebie, żebym ja ci dziecko podrzucała, lecąc odpocząć.

Lidka, ty jakaś zawsze taka samodzielna byłaś, a oni… słów brak…

A powiem ci, jak spędziłam ostatni weekend. W piątek Szymek zadzwonił, czy wezmę Timka na weekend bo z Marysią, swoją dziewczyną, chcą w góry jechać. Jasne, nie mam nic przeciwko.

Timka, czyli kota Marysi, przywieźli wieczorem razem z pizzą i pojechali. Najadłem się jak świnia i poszedłem oglądać seriale do późna w sobotę nie musiałem zrywać się skoro świt! Rano nakarmiłem kota, zrobiłem kawę, wytarłem kurz, wrzuciłem pranie, zadzwoniłem do ciebie, licząc, że pójdziemy razem do muzeum albo na pogaduchy.

Odebrał tata, ty byłaś zajęta, ręce mokre, coś zmywałaś. Nazwał mnie bumelantem matka haruje z siostrzeńcami, a ja się po muzeach snuję.

Chciałem się obrazić, ale po co, on zawsze wie lepiej.

Poszedłem do muzeum, była wystawa twojego ulubionego malarza, pamiętam jak go dawniej ceniłaś. Potem do kawiarni, do sklepów, wróciłem kot smacznie spał. Już nigdzie nie chciało mi się wychodzić, oglądałem serial pod kocem.

W niedzielę spaliśmy z Timkiem do jedenastej, chciałem cię wyciągnąć na rejs tramwajem wodnym po Wiśle, ale odebrała Małgosia z pełną gębą, powiedziała, że jesteś zajęta; pewnie zmywałaś.

Wieczorem zadzwonił Olek, zaprosił do restauracji poszedłem, dlaczego mam sobie żałować? Jestem wolny, nie dopytuję o jego żonę, nie rozmawiamy o tym. On nie obarcza mnie swoimi problemami, ja jego moimi.

Było świetnie, poszedłem spać, rano do pracy wypoczęty.

Próbowałem spotykać się z wolnymi istny koszmar. Czepiają się tylko ci, którzy szukają mamusi lub rozwodnicy po kilku żonach i gromadkach dzieci.

Mama, świat się zmienił, rozumiesz?

Jeden mi obwieścił, że MUSZĘ akceptować jego dzieci, bo kobieta z natury kocha wszystkie dzieci. On będzie płacił alimenty i jeszcze utrzymywał byłą, bo jakakolwiek by nie była, jest matką jego dzieci. A żyć będziemy za moją wypłatę, resztę przeznacza na wędkarstwo, a w zamian dostanę rybki. O Szymka nie spytał, bo od tego mam ex-męża. Sprawiedliwe?

Jasne, że sprawiedliwe, dlatego go odesłałem z kwitkiem, Szymek ma matkę mnie.

Oczywiście, stałem się tym złym małostkowym, wyrachowanym typem. Chciałem pasożytować na biednym facecie ze swoim dzieckiem…

Więc mam Olka.

Tak, jestem zły w waszych oczach, ale nie wstydzę się tego, jak żyję. Najbardziej boli mnie, że to tobie jest ciężko, dlatego dziś wyciągnąłem cię z domu, specjalnie skłamałem, że potrzebuję pomocy. Ze mną jest dobrze, a teraz pójdziemy zadbać o siebie, spędzimy fajnie czas razem.

Zwariowałeś, Lidka, a co z ojcem?

Co ma być? Chory?

Nie, ale… obiad przecież…

Nie uwierzę, żebyś nie miała już obiadu nagotowanego.

Ale trzeba tylko podgrzać, i jeszcze Tomek…

Mamo! Naprawdę mogę się obrazić… Wiem, że jestem zły, pozwól mi choć raz być dobrym, pójdźmy odpocząć razem… Bardzo cię proszę…

W poniedziałek w pracy kobiety prześcigają się, która bardziej się zmęczyła podczas odpoczynku.

A Lidka uśmiecha się tajemniczo. Wszyscy wiedzą, że ona jest zła idzie przez życie tanecznym krokiem, uśmiechając się do swojego sekretu.

Jakby nie było jasne, o czym myśli taka Lidka oczywiście, o rzeczach niedobrych…