Oddajcie klucze od naszej działki, chcemy tam trochę pomieszkać – małżeństwo bez zastanowienia zapro…

– Daj nam klucze do waszego domku na Mazurach, zamieszkamy tam na czas świąt,
małżeństwo wpuściło przyjaciół na swoją działkę, nie przewidując konsekwencji.

—————————————————————

U Pawła zachorowała matka, więc wraz z żoną, Jolantą, postanowili zostać na Nowy Rok w Warszawie. Spędzili Sylwestra spokojnie, w gronie rodzinnym. Ich znajomi, Kinga i Marek, byli lekko rozczarowani Paweł i Jolanta w ostatniej chwili odwołali wspólny wyjazd na Mazury, choć wcześniej to obiecywali. Kto mógł przewidzieć, że pani Barbara rozchoruje się akurat w sylwestrową noc?

Jolanta czuła się trochę winna za zaistniałą sytuację.

Gdy Kinga zadzwoniła do niej drugiego stycznia, narzekając, że Nowy Rok spędzili w ciasnym mieszkaniu, Jola znowu poczuła wyrzuty sumienia.

Musiałam znosić humory teściowej. Już 31 grudnia przyszła do nas, twierdząc, że w jej mieszkaniu zepsuło się ogrzewanie! Teraz zamierza mieszkać z nami i Markiem do końca świąt, póki administracja nie naprawi rur! Ja już nie wytrzymam rozwiodę się przez tę kobietę, naprawdę! – żaliła się Kinga.

Rozumiem cię. Z panią Barbarą mamy dobre relacje, ale bardzo źle znosi chorobę odparła Jolanta. Gdybym mogła jakoś pomóc, zrobiłabym to z przyjemnością.

Wiesz, Jolu możesz mi pomóc.

Czym?

Pożycz nam klucze do waszego domku. Wraz z Markiem uciekniemy od teściowej na święta. Niech zostaje u nas w Warszawie, a my odetchniemy.

Jolanta zawahała się. Z jednej strony było jej szkoda koleżanki, z drugiej nie wiedziała, co powie na to Paweł. Choć traktowali mazurski domek jako wspólną własność, formalnie należał do niego.

Nie wiem, Kinga muszę zapytać Pawła.

Jasne, rozumiem. Ale obiecuję będziemy się bardzo starać dbać o wszystko.

Ale pewnie droga jest zasypana śniegiem nie wiem, czy się przejedzie, stwierdziła Jola.

Spokojnie, mamy SUV-a damy radę.

No i piec nie był dawno sprawdzany. Wypadałoby pojechać przed gośćmi…

Jolu, jesteśmy dorośli. Marek przez lata instalował takie piece. Nie martw się, najwyżej coś naprawimy.

Kinga była bardzo przekonująca. Jolanta zaczęła myśleć: czemu nie?

Obiecała zadzwonić po rozmowie z mężem.

Jesteś pewna, że to dobry pomysł? spytał Paweł.

Nie wiem, Paweł Ale z Kingą znamy się długo, a wyjazdu razem nie było przez twoją mamę… Jeśli coś się stanie nie możemy tak po prostu pojechać, a twojej mamy nie wolno zostawiać samej.

Wiem, dlatego pytam. Z jednej strony chciałabym odmówić, a z drugiej Kinga ma ciężko z teściową. Jeśli to od nas zależy ich spokój…

Zdecydowali, że pomogą przyjaciołom, jeśli to uratuje ich małżeństwo.

Damy klucze, ale niech wszystkie kłopoty ogarniają sami powiedział Paweł.

Kinga czuła, że Jola ufa im bezgranicznie.

Dzięki, kochana! Będę dzwonić i informować na bieżąco powiedziała i ruszyła z Markiem na Mazury.

Podróż zajęła ponad trzy godziny. Domek stał w urokliwym miejscu, daleko od miejskiego zgiełku. Na nieszczęście Jolanty i Pawła, śnieg utrudniał dojazd nawet terenowym autem. Kinga i Marek utknęli w zaspie i musieli zadzwonić do właścicieli.

Co mamy zrobić? pytali.

Wracajcie. Trzeciego stycznia nikt nie będzie odśnieżał drogi wszyscy mają wolne.

Nie! Tyle czasu jechaliśmy… Mówiłaś, że Paweł zna tu traktorzystę z sąsiedniej wsi.

Tak, czasem odśnieża.

Trzeba go prosić.

Zaraz podam wam numer, powiedziała Jola.

Po pół godzinie Kinga zadzwoniła znowu.

Nie odbiera. Może Paweł niech zadzwoni obcego numeru nie pozna…

Dobrze, poczekajcie.

Jola namówiła męża, żeby zadzwonił do traktorzysty. Ten obiecał przyjechać w godzinę.

Przez cały ten czas Paweł był podenerwowany. Kinga dzwoniła kilka razy, dopytując, kiedy będą mogli wjechać. Atmosfera stawała się coraz bardziej napięta.

Na szczęście traktorzysta dotrzymał słowa. Odśnieżył drogę do domu, ale żeby otworzyć furtkę, trzeba było jeszcze odśnieżyć łopatą. Chętnych brakowało, więc Marek przebił się ścieżką do drzwi i otworzył domek.

Grzejniki były letnie trzeba było ustawić piec, ale Marek nie wiedział, jak. Znów telefony do Pawła. Gospodarz tłumaczył przez dwie godziny schemat kotła.

Nigdy takiego nie widziałem chyba macie stary model.

Może, najważniejsze, że działa! odparł Paweł z irytacją, przeczuwając, że to nie koniec problemów.

Kinga dzwoniła z każdą drobiazgiem gdzie trzymają patelnie, dlaczego jest zimno w domu…

Wieczorem Jola i Paweł wyłączyli telefony, żeby w końcu odpocząć.

Rano czekały ich dziesiątki nieodebranych połączeń.

Co tym razem?

Nie wiem… Jola zmartwiona, oddzwoniła. Kinga odebrała po chwili.

Halo? Gdzie byliście?!

Spaliśmy.

Mieliśmy awarię. W saunie był dym, prawie się spaliliśmy!

Ojej…

Tak Kto buduje takie piece?!

Co się stało?

Trzeba było powiedzieć, że na kominie jest zaślepka Marek w porę zauważył.

Przepraszam, nie pomyślałam, że od razu pójdziecie do sauny. W ogóle…

Co znowu? Przecież jesteśmy gośćmi, korzystamy ze wszystkiego. Sauna nieczynna? Trudno się było do niej dostać, śniegu pełno!

To się grzejcie do woli Jola była zmieszana.

Nie znaleźliśmy grilla.

Stary się zepsuł.

I nikt nie ostrzegł? Gdzie teraz zjemy kiełbasę?! Kinga bynajmniej nie była zadowolona.

Nie wiem, Kinga. Mam dość z tym grillem musicie sobie radzić sami, bylebyście nie spalili nam domu!

Jola się rozłączyła, zirytowana zachowaniem koleżanki.

No i co? Kolejny problem? spytał Paweł.

Tak.

Jola opowiedziała mężowi wszystko.

Marek był ze mną w saunie latem i wiedział gdzie ta zaślepka. Nie mają więc pretensji. Grill? Ich sprawa mogą kupić jednorazówkę w lokalnym sklepie.

Tak samo powiedziała Kindze, gdy zadzwoniła ponownie.

W porządku, pojedziemy do sklepu, droga przecież już przejezdna odpowiedziała Kinga.

Co dziwne, po tej rozmowie Kinga przestała się nachalnie kontaktować z Jolą. Chyba zrozumiała, że koleżanka ma dość ciągłej opieki.

Dziwnie spokojnie. Ciekawe, jak tam u nich? spytał Paweł dzień później.

Kinga nie odebrała, ale wysłała SMS, że wszystko w porządku.

Paweł i Jola uznali, że najlepiej będzie po prostu zaufać przyjaciołom i nie zawracać sobie nimi głowy aż do końca ferii.

Pod koniec świąt pani Barbara poczuła się lepiej.

Może pojedziesz odebrać klucze i sprawdzisz domek? zaproponowała Jola.

Chyba tak, pojadę rano, wrócę wieczorem. Trzeba zobaczyć, w jakim stanie jest dom, sauna…

Paweł wyruszył na Mazury, Jola została z teściową.

Uprzedziła Kingę i Marka, że Paweł zajrzy do nich w drodze powrotnej, licząc na spokojne zakończenie historii. Ku jej zdumieniu, Paweł wrócił bardzo niezadowolony i nie chciał rozmawiać o wyjeździe.

Sprawę wyjaśniła Kinga, która następnego dnia zaprosiła Jolantę do siebie mieszkali na sąsiedniej ulicy.

Teściowa już was opuściła? spytała Jola.

Na szczęście tak. Naprawili jej ogrzewanie i wróciła do domu.

Super, zaraz będę, obiecała Jolanta. Nie powiedziała Pawłowi, dokąd idzie wyraźnie widziała, że sprawa przyjaciół go irytuje.

Kinga przeszła od razu do sedna:

Proszę, oto rozliczenie, powiedziała, podając kartkę.

Co to?

Lista naszych wydatków na waszej działce: traktor, elektryczna łopata, grill, węgiel, rozpałka, ruszt do grilla, trzy żarówki i zestaw olejków do sauny.

To wszystko kupiliśmy będąc u was.

I po co mi to pokazujesz?

Zostawiamy wam te rzeczy korzystajcie z nich.

Dziękuję Jola była zaskoczona.

Razem z Markiem uznaliśmy, że skoro będziecie z tego korzystać, to wypada podzielić się kosztami.

Naprawdę? Jola nie mogła uwierzyć.

Tak. Gdybyście mieli grill, nie musielibyśmy kupować nowego; gdyby była solidna łopata, nie byłoby potrzeby inwestować w elektryczną. I gdyby traktorzysta oczyścił drogę wcześniej Benzyna też nie jest tania. No i w saunie nie było szamponu musiałam wszystko dokupić.

King, chyba przesadzasz. Po pierwsze nie jesteśmy hotelem, żeby dawać szampon i czepki, po drugie elektryczną łopatę i grill kupiliście dla siebie, my ich nie potrzebujemy, więc możecie je zabrać. To samo olejki, węgiel i ruszt. Za odśnieżenie drogi nie zapłacę przyjechaliście na własne ryzyko.

Ale będziecie korzystać z tej drogi…

Do kolejnego wyjazdu i tak znów zasypie ją śnieg, a drogi i tak odśnieża gmina, tylko w święta trudniej. To wasze wydatki. Za żarówki mogę zwrócić. Są potrzebne, dziękuję, że wymieniliście.

Jola przelała Kingze pięćdziesiąt złotych na konto i wyszła bez słowa. Telefonów już nie odbierała, a żeby nie być w długach, z Pawłem zabrali rzeczy przyjaciół i odesłali kurierem.

Do czasu, gdy pani Barbara całkiem wyzdrowiała, małżeństwo znów mogło w weekendy jeździć na Mazury. Kinga i Marek stracili ten przywilej. Po tej sytuacji relacja rozluźniła się; gospodarze już nie powierzali im swojego domu, wzbudzając zdumienie i rozdrażnienie u dawnych przyjaciół.

Chcieliśmy pomóc, zatroszczyć się a oni? Biadolili Kinga z Markiem, próbując zadzwonić do Joli. Elektryczna łopata nie była im potrzebna, ale zwrot był możliwy tylko z paragonem, który został na działce.

Życie nauczyło Jolantę i Pawła, że dobroć nie zawsze oznacza, że inni będą równie wdzięczni i uczciwi. Czasem, by zachować spokój i szacunek do siebie, warto jasno wyznaczyć granice i nie zapominać o własnych potrzebach nawet jeśli chodzi o pomoc bliskim.