Mój syn przyprowadził dziewczynę do naszego mieszkania i nie mam pojęcia, jak ją wyprosić.

Mój syn przyprowadził dziewczynę do naszego mieszkania i nie mam pojęcia, jak się jej pozbyć.

Tylko anonimowo mogę wyznać to, co dziś leży mi na sercu. Jestem tak pełna goryczy, że już dłużej nie daję rady. Wiem, że mogę zostać skrytykowana, ale wierzę, że matki dzieci, które nagle stały się dorosłe, mnie zrozumieją.

Rodzisz dziecko, wychowujesz je, rozwodzisz się z jego ojcem, bo nie możesz z nim już wytrzymać. Spacerujesz z dzieckiem, robisz wszystko, żeby samotne, niepełne dzieciństwo nie było udręką. Pracujesz na dwa etaty, potem dyżur przy kuchence, jakby to była trzecia zmiana, kupujesz te wszystkie telefony, opłacasz szkołę, aż tu nagle:

Mamo, Kinga będzie mieszkać z nami.

Z kim? W naszym 44,2-metrowym mieszkaniu? Dziewczyna będzie mieszkała w pokoju mojego syna? Też będzie jadła z nami? A pranie będzie robić sama czy teraz będą dwie gospodynie domowe?

Mój syn był tak podekscytowany, gdy oznajmił mi tę wiadomość, jakby oczekiwał, że się ucieszę, może wręcz zacznę od razu opróżniać szafę, żeby zrobić miejsce dla Kingi.

Jest miła, ale to nie znaczy, że chcę kogoś obcego w mieszkaniu. Dorośli? Niech biorą kredyt na mieszkanie albo wynajmują przecież są odpowiedzialni! Po co te oszczędności, żeby nie wynajmować? Czy warto, żebym przez to traciła nerwy?

Tak się poczułam, ale w końcu pozwoliłam jej wejść. W końcu mój syn też ma prawo do tego mieszkania, żeby zaprosić tu kogoś bliskiego. Kłamię, przyrzekłam pisać szczerze. Znajome zarzuciły mi: Nie dbasz o dobro syna, co z Ciebie za matka?

Przychodzę teraz do domu i wszystko mnie irytuje. Od progu. Buty w przedpokoju, zabrudzona kuchenka znaczy, Kinga gotowała. I co z tego, że zużyła produkty, które kupiłam? Nie, nie wyrzucam pieniędzy w błoto. Ale co zrobić, gdy w trakcie gotowania nagle brakuje mąki? I te wieczne kolejki do łazienki

Przyznaję, chcę, żeby Kinga się wyprowadziła. Nie potrzebuję tu nowej gospodyni.

Wpadł mi jednak do głowy pewien pomysł a może i ja kogoś sprowadzę? Przez tyle lat dbałam tylko o syna, gasiłam własne potrzeby i uczuć nie okazywałam. On ma swój pokój, ale czemu nie wpuścić tu mężczyzny z walizką, żeby zobaczył, jak się mieszka w trójkę na 44,2 metrach?

To dość nietypowy list, który postanowiłam napisać. Jako mama małego synka trudno mi wyobrazić sobie siebie w podobnej sytuacji, więc z ogromnym zaciekawieniem czekam na opinie czytelniczek i czytelników.

Co Wy o tym sądzicie? Czy Wasi dorośli już dzieci byli w podobnej sytuacji? Czy dogadujecie się z partnerkami lub partnerami swoich dzieci? Czy matka ma prawo wyprosić Kingę z mieszkania?