Moja była teściowa śledzi naszą rodzinę – historia o stracie, nowym życiu i nadopiekuńczej babci, kt…

Moja była teściowa śledzi naszą rodzinę.

Była teściowa ma 52 lata i jest mamą mojej zmarłej żony, Zofii. Ożeniłem się mając 23 lata. Niemal od razu po ślubie Zofia zaszła w ciążę i urodziła nam córkę, Małgosię.

Po dwóch latach nasze życie się zmieniło w dramat moja żona ciężko zachorowała i w krótkim czasie zmarła.

Zostałem sam z córką. Zdecydowałem się przenieść do Krakowa, do rodziców. To było praktyczne rozwiązanie: pracowałem po 10 godzin dziennie, a oni mogli opiekować się Małgosią. Tak się umówiliśmy.

Niedługo później awansowałem i kupiłem dom w pobliżu rodziców pół godziny jazdy samochodem. Od tego momentu Małgosia była pod opieką albo moich rodziców, albo opiekunki, którą zatrudniłem (zawsze nalegałem, żeby rodzice mieli też czas dla siebie nie chciałem ich przeciążać). Małgosia ma dziś osiem lat.

Była teściowa postanowiła przeprowadzić się do Krakowa, żeby być bliżej wnuczki. Szczerze mówiąc, byłem zaskoczony nie chodziło nawet o powód (łatwo go zrozumieć!), ale dzieliło nas przecież pół Polski!

No dobrze pomyślałem. Moja żona była jej jedyną córką, a Małgosia to jej jedyna wnuczka. Zapewne nie chce być samotna.

Ale odkąd się przeniosła, pojawiły się problemy…

Jest u mnie w domu praktycznie przez cały dzień. Tak dzień w dzień, nawet kiedy wracam zmęczony po pracy. A na weekendy? To już w ogóle: odwiedza mnie od rana do wieczora!

Nawet jeśli Małgosia jest w szkole, była teściowa siedzi u mnie. Oto jej argumenty:

W domu nie ma kto posprzątać, więc zostaję. Kurz codziennie się zbiera bez kobiety się nie da.
Kwiaty więdną, za kilka dni trzeba będzie je wyrzucić.
Wczoraj złodzieje kręcili się po klatkach, ale nie weszli, bo ja tu byłam.
Nie martw się, nie wezmę twoich pieniędzy.

Podejrzewam, że chyba czuje, jakby duch swojej córki przeniósł się ze mną do mojego nowego domu. Kilka razy słyszałem, jak z kimś rozmawia, choć nikogo nie było w pokoju.

Po dłuższych rozmowach miałem wrażenie, że jej zachowanie narusza moją prywatność i jest po prostu niezręczne. Zdarzało się, że próbowała zrozumieć moje argumenty. Niestety…

W zeszłym tygodniu doszło do przesilenia. Od półtora roku spotykam się z dziewczyną typowo polskie imię: Dobrosława. Ten weekend miał być idealnym momentem na spokojne spotkanie w domu Małgosia nocowała u dziadków, a ja zaprosiłem Dobrosławę do siebie.

Kolacja, film, potem relaks na kanapie. Nagle słyszę szelest i stukot w przedpokoju. Patrzę a tam nie do końca rozpoznawalna sylwetka mojej byłej teściowej. Nawet nie zapukała, nie zadzwoniła, po prostu weszła, jak do siebie.
Co, znowu kwiaty więdną?

Ale to nie ja wyraziłem swoje zdenerwowanie pierwszy. To ona wpadła w szał i zanim zdążyłem zareagować, zarzuciła mi zdradę i brak szacunku dla zmarłej żony.

Byłem oszołomiony jej bezczelnością. Podszedłem, powiedziałem co myślę, zabrałem klucz i oznajmiłem, żeby się wyniosła:

Od dziś nie jesteś tu mile widziana!

Była teściowa nie ma już nikogo poza nami, a kilka osób, również moi rodzice, namawia mnie, bym jej odpuścił. Przyzwoitość? Sądzę, że kompromisem będzie to, że czasem Małgosia ją odwiedzi bo w końcu to jej babcia. Ale nasz dom pozostanie przed nią zamknięty na cztery spusty. Kropka.