Rita wyruszyła do mieszkania swojej przyjaciółki Pauliny, żeby podlać kwiaty i nakarmić jej żółwia, …

Rita wybrała się do swojej przyjaciółki, Małgorzaty, żeby podlać jej storczyki i nakarmić żółwia. Małgosia z mężem wyjechali w góry. Rita miała klucz, który zostawiła jej przyjaciółka. Wkroczyła do mieszkania i aż stanęła jak wryta! Wszędzie paliło się światło, choinka mieniła się lampkami, a telewizor wrzeszczał na cały głos. Z łazienki dobiegały podejrzane odgłosy. Rita uchyliła drzwi od łazienki i aż klasnęła w dłonie z szoku.

Rita została na święta w Warszawie sama jak palec. To znaczy, samotna na smętnie wysokim poziomie.

Najlepsza przyjaciółka Małgorzata z mężem zaszyli się w Zakopanem jeszcze przed Sylwestrem.

Rita, jako ta najbardziej odpowiedzialna z całej okolicy, została wyznaczona, żeby doglądać kwiatków i karmić ich żółwia, Zenka.

Mieszkały w jednym bloku, tylko wejścia miały inne.

Dobra, dam radę zgodziła się Rita. Jeszcze wtedy nie miała pojęcia, jaką przygodę szykuje jej życie.

Na tydzień przed Nowym Rokiem jej chłopak, Grzegorz (dla niej: Grzesiek, od dwóch lat razem), podczas kolacji rzucił bombę: zakochał się w innej!

Mało tego ona już w czwartym miesiącu ciąży! Grzegorz uznał, że trzeba zachować się jak trzeba i się z nią hajtnąć.

Tak chciała ona, jej matka i babcia. A Grzesiek nie dyskutował, tylko przyjął wyrok ze stoickim spokojem.

A ja? spytała Rita, patrząc jak Grzesiek pałaszuje schabowego.

Grzesiek wytarł usta serwetką i powiedział:

Ty? No proszę cię, nie dramatyzuj. Przecież od dawna już między nami nie było tej chemii. Została tylko wydmuszka. Ciesz się, że wyciągam cię z tego bagna!

Nie pomogłaś mi pakować walizek? No to sam muszę.

I spokojnie zaczął się pakować

Rita przepłakała cztery dni z rzędu. Przychodziła tylko Sylwia następna z paczki. Przy kawie okazało się, że od czterech dni Rita nie wzięła do ust nawet pieroga tylko kawa i kawa.

Plan był taki, że Sylwester spędzą razem, z Grześkiem i znajomymi w restauracji stolik już był zamówiony, a teraz Grzesiek miał się tam pojawić z nową, legalną już żoną.

Rita nie zamierzała wracać do rodziców bo ci zaraz by się rozczulali, a mamie Grzesiek nigdy nie był na rękę

31 grudnia Rita tradycyjnie czekała na cud. Po co? Ot, z przyzwyczajenia.

Naukowo wiadomo, że cudów nie ma, ale w każdą noworoczną noc człowiek życzy sobie, jakby w cud jednak wierzył

Dzień minął spokojnie, wieczorem ani śladu magii. Rita przypomniała sobie, że nie oddała Grześkowi prezentu, który dla niego przygotowała ciepłego, puszystego błękitnego swetra. Kupiła go jeszcze zanim się wyprowadził. Swoją drogą tani nie był, bo porządna wełna.

Rita rozpakowała paczkę i przymierzyła za duży, w ramionach jak dla atlety.

I tak nawet dla Grześka byłby za szeroki mruknęła, zwijając sweter z powrotem do torebki.

Pomalowała rzęsy, obiecała sobie nie płakać i wyszła na miasto.

Bo przecież jak Nowy Rok spędzisz, tak ci minie cały rok! Wolała się przejść po Warszawie niż siedzieć sama w domu przy telewizorze.

Do północy została godzina z hakiem. Rita była pewna, że to przeleci szybko, wróci do domu i zajmie się oglądaniem powtórek Kevina.

Na zewnątrz padało, jakby chmury od Sylwestra miały kaca.

Wstąpiła jeszcze do Żabki. Sięgnęła do kieszeni, a tam lista od Małgosi.

Zaraz po storczykach nakarmić Zenka dwa razy w tygodniu.

Serce jej zamarło.

O ja pierniczę! Zapomniałam kompletnie o Zenku! Małgosia mnie udusi, jak coś mu się stanie!

I jak tu myśleć o Nowym Roku?

Rita ruszyła biegiem do mieszkania Małgosi, by ratować żółwia.

Otworzyła drzwi kluczem, weszła do środka i osłupiała!

Wszystkie światła zapalone, choinka błyska jakby miał tu wpaść święty Mikołaj, telewizor dudni. Z łazienki dochodzą podejrzane dźwięki. Rita otwiera drzwi i aż klaszcze w ręce, bo

W łazience stoi facet, którego pierwszy raz widzi na oczy, i się goli, wyśpiewując Mazurka Dąbrowskiego.

Pierwsza myśl: włamywacz! Ale po co miałby się golić?

Kim pan jest? pyta ostro.

Facet zmywa piankę, uśmiecha się i mówi:

Spokojnie! Jestem kuzyn Małgosi, Przemek. Mieszkam w Poznaniu, a teraz przyjechałem w delegację. Nie zdążyłem wrócić. Dobrze, że mam klucz do mieszkania siostry. Zadzwoniłem do niej, pozwoliła mi tu zostać do nowego roku.

A Zenka pan widział? pyta Rita nagle.

Jasne, nawet go nakarmiłem. Powędrował gdzieś w tamten róg pokazuje na stronę kanapy.

Przemek narzucił na siebie koszulę.

Może wznieśmy razem toast? Do północy tylko 10 minut!

Rita nagle wybiegła z mieszkania na schody. Przemek aż wybiegł za nią:

Ej, a co ja takiego powiedziałem?! Gdzie się pani spieszy?

Rita dopadła swojego mieszkania, złapała torebkę ze swetrem i z powrotem pognała na górę.

Gdy wpadła do mieszkania Małgosi, drzwi wciąż były otwarte, a zegar wybił dwunastą.

Przemek podał jej kieliszek bąbelków, a ona jemu pakunek.

Proszę, z nowym rokiem! powiedziała.

Przemek rozwinął prezent, wyjął błękitny sweter i przymierzył. Leżał jak ulał! Nawet w ramionach!

Parę razy coś mnie w Sylwestra zaskoczyło, ale takiego prezentu jeszcze nie miałem zaśmiał się Przemek.

A ja mam dwa zaskoczenia rozstanie z Grześkiem i poznanie Przemka pomyślała Rita, ale tylko się uśmiechnęła.

Następnego Sylwestra świętowali już we troje Przemek, Rita i ich mała córeczka w nowym mieszkaniu na WoliZłapali się wzrokiem ponad brzękiem kieliszków. Za oknem wybuchały fajerwerki, na tle których błękitny sweter zamigotał ciepłym światłem. Przemek, ze szczerym uśmiechem, powiedział:

To może zaczniemy ten rok od ryzykownego planu na przykład wspólnego śniadania?

Rita zaśmiała się pierwszy raz od wielu dni, czując, jak coś w niej puszcza, jakby ciężki kamień został zdjęty z serca.

Zenek wyjrzał spod kanapy, ruszając leniwie do nich. Rita przykucnęła przy żółwiu, Przemek obok niej w tej absurdalnej, trochę zwariowanej, ale własnej, noworocznej rzeczywistości.

Może i nie wydarzył się cud, ale wydarzyło się życie. Takie, które daje niespodziewane prezenty w łazience przyjaciółki, pozwala oddychać pełną piersią i nagle… znowu wierzyć w lepsze jutro.

Rita spojrzała na Przemka i pomyślała, że jeśli tak mają wyglądać nowe początki, to jest gotowa je właśnie dziś zacząć.