Czarna wdowa Lila – sympatyczna i inteligentna studentka ostatniego roku dziennikarstwa na Uniwersy…

Czarna wdowa

Zgrabna, inteligentna Zuzanna tuż przed zakończeniem studiów na Wydziale Dziennikarstwa poznała Władysława, sporo starszego od siebie. To on pierwszy zwrócił uwagę na delikatną, szczupłą Zuzannę Władysław Różański, znana postać w Krakowie, twórca piosenek, które rozbrzmiewały w lokalnych rozgłośniach.

Władysław był wszędzie jak u siebie, znany w lokalnej telewizji, miał masę znajomych. Bez większych problemów załatwił Zuzannie pracę po studiach została prowadzącą w jego autorskim programie. Wkrótce poprowadziła swoją pierwszą audycję Rozmowa przy kawie, w której gościła znanego w mieście psychologa i kilku innych specjalistów. Program miał formę pytań i odpowiedzi, opartych na życiowych przykładach.

Brawo, Zuzanna pochwalił ją Władysław po obejrzeniu programu musimy to uczcić.

Władysław Różański, czterdziestopięciolatek, był żonaty już trzy razy. Jego niespożyta energia, grono przyjaciół i niekończące się znajomości zdecydowanie nie pomagały w życiu rodzinnym. Człowiek twórczy, uważał się za niemal wybitnego kompozytora, lubił spędzać czas w restauracjach, kawiarniach, na basenie, w saunie wszędzie był swój. Dużo pił alkoholu.

Minął czas. Zuzanna stała się popularna w Krakowie, wyszła za Władysława, jej program cieszył się ogromną oglądalnością. Zawsze zadbana, z klasą, kulturalna i uprzejma. Bez krzty złowrogiej aury, ulubienica z telewizji tak o niej mówiono. Mimo wszystko, z czasem przekonała się, że nie poślubiła właściwego człowieka mąż bywał często pijany.

Władek, nie szarżuj powiedział mu kiedyś przyjaciel, Szymon ta dziewczyna jeszcze cię zdominuje gdy Władysław próbował poniżyć Zuzannę podczas kolejnego wieczoru w barze.

Szymek, ja nigdy nie wybierałem sobie żony mądrzejszej ode mnie zawsze uważał się za najmądrzejszego, po czym szczypał żonę w policzek. Tak spędzali wieczory w kawiarni.

Gdy zabiegał o jej względy, był szarmancki. Kwiaty, prezenty, napisał dla niej dwie piosenki, okazywał zainteresowanie. Ale kiedy Zuzanna została żoną, wszystko się zmieniło. Teraz traktował ją bardziej jak domową kotkę, nawet zaczął jej trochę rozkazywać.

Byłam naiwna, myślałam, że dzięki niemu zostanę gwiazdą rozmyślała Zuzanna.

Zamiast tego, okazało się zupełnie inaczej. Na studiach uczyła się francuskiego, co nie było specjalnie praktyczne przy podróżach. Władysław ciągle jej dokuczał:

Zacznij uczyć się angielskiego. Po świecie chodzisz jak wieśniaczka. Po co ci siłownia, szkoda czasu lepiej skup się na języku angielskim.

Przez takie gadki Zuzanna z przekory nie chciała uczyć się angielskiego. Aż pewnego dnia Szymon, oczytany przyjaciel męża, podczas spotkania rzucił:

Angielski dla kobiety z klasą jest jak chodzenie na wysokich obcasach i następnego dnia Zuzanna zapisała się na kurs, do świetnej nauczycielki.

Szymek, dobrze wpłynąłeś na moją żonę śmiał się Władysław nakupowała podręczników, cały czas słucha lekcji, w samochodzie zamiast muzyki tylko angielski.

Mieszkali w dużym mieszkaniu, które Władysław odziedziczył po dziadku profesorze medycyny. Mieli pomoc domową Weronika, kobieta samotna, po czterdziestce, złośliwa, ale potrafiła to ukryć. Całe jej życie było pod obserwacją Weroniki nie miało sensu niczego przed nią zatajać.

Zuzanna obudziła się rano, męża nie było obok, zasnął znów na kanapie w swoim gabinecie, wrócił pijany późno w nocy. Poszła na kuchnię, Weronika trzymała pustą butelkę po koniaku:

Wieczorem była pełna. Co mu zrobić na śniadanie, gdy wstanie?

Rosołu mruknęła Zuzanna i poszła pod prysznic.

Po siedmiu latach wspólnego życia z Władysławem, nie zdecydowała się na dziecko jemu to nie było potrzebne, z pierwszego związku miał syna. Całkowicie rozczarowała się małżeństwem z nim, choć sama nie paliła się do macierzyństwa, stawiała na karierę. Po śniadaniu kazała Weronice iść do gabinetu męża. Leżał na brzuchu, a poduszka była pokryta czerwoną plamą.

Zuzanna! krzyknęła Weronika trzeba wezwać pogotowie!

Co się stało?

Nie wiem.

Po piętnastu minutach Zuzanna siedziała w karetce z mężem, jechali do szpitala. Władysława od razu kazano przetransportować na oddział intensywnej terapii. Lekarze nie dawali złudzeń:

Sprawa jest bardzo poważna, nic nie możemy obiecać.

Wieczorem zadzwonili do żony:

Pani mąż nie żyje.

Po prostu nie mogę w to uwierzyć szepnęła załamana. Przecież nie był taki stary. Pogrzeb był piękny. Szymon dopilnował, by odbył się z należytym szacunkiem ludzi było mnóstwo, Władysław był znany w mieście. Nawet na stypie Szymon wygłosił mowę:

Nie żałujmy. Władek żył intensywnie i ciekawie, zasłużył na odpoczynek, teraz jest wolny.

Miał wszystko słyszała szept.

Zuzanna nie mogła się przyzwyczaić do braku męża. W domu pusta cisza, ponuro. Weronika spoglądała z wyczekiwaniem, czy zostanie zwolniona. Koledzy orzekli:

Zuzanna, nie masz powodu do smutku. Jesteś młoda, wolna, a do tego z pieniędzmi. Po mężu zostały dwa solidne konta, podzielone między syna a ją. Ale i tak nie narzekała na zarobki. Szukała kontaktów ze znajomymi, nie chciała spędzać czasu sama, czasem zaglądała do kawiarni.

Minęło trochę czasu, pewnego dnia po nagraniu programu zajrzała do ulubionej kawiarni niedaleko domu. Zamyślona, sączyła hiszpańskie wino powoli, z kieliszka. Podszedł do niej rosły mężczyzna, uśmiechnął się, grzecznie zapytał, czy może się przysiąść.

Wolne? tylko kiwnęła głową. Imię moje Ireneusz, ona także przedstawiła się. Dlaczego taka smutna? Pięknej kobiecie nie wypada się martwić.

Ale jakoś się smutno zrobiło.

Ireneusz, około czterdziestki, barczysty, szatyn, nieładny, z dużymi rysami twarzy, Zuzannie przypominał pluszowego misia, co bardzo ją rozbawiło.

Mogę pani coś zaproponować? Wino, drink, coś słodkiego cokolwiek?

Dziękuję, ciastko wystarczy ze słodyczami nie przesadzała.

Ireneusz, mimo mało urodziwej aparycji, był czarującym pluszowym misiem, znał dużo ciekawostek, miał poczucie humoru natychmiast skupił na sobie jej uwagę. Zuzanna śmiała się, była rozbawiona, a po kawie odprowadził ją do domu. Umawiali się na spotkanie.

Rano postanowiła powiedzieć Weronice:

Weroniko, rezygnuję z twojej pomocy, dam sobie radę sama będę gotować i prać we własnym zakresie.

Zuziu, tyle lat byłam wierna i oddana, a ty mnie wyrzucasz na ulicę. Gdzie pójdę?

Znajdziesz sobie miejsce, rodzinę, może portiernia?

Wypędzasz mnie rozpłakała się Weronika a przywiązana jestem.

W końcu, nie zbankrutuję, a będę miała spokój z oknami i toaletami pomyślała Zuzanna.

Spojrzała na Weronikę, która ocierała łzy.

Dobrze, możesz dalej pracować, jeśli tak bardzo chcesz Weronika rozpromieniła się i nawet cmoknęła Zuzannę w policzek.

Was z Władkiem naprawdę polubiłam, byliście mi jak rodzina, a Władka straciłam nagle i potem ty chciałaś się mnie pozbyć.

Tak żyły dalej. Do ich domu zaczął coraz częściej zaglądać Ireneusz tkliwie nazywała go Irek-Miś. Był zakochany w swojej ukochanej. Po trzech miesiącach Zuzanna została jego żoną uroczystość była skromna, tak chciała. W podróż poślubną Irek zabrał ją na Malediwy. Mógł sobie na to pozwolić, prowadził własny biznes.

Zuzanna spodziewała się, że ich wyjazd będzie wyglądał podobnie jak z Władysławem normalny lot, przeciętny hotel, typowe atrakcje dla turystów. Jednak u pluszowego misia wyobrażenie o idealnych wakacjach wyglądało zupełnie inaczej. Na początek polecieli pierwszą klasą. Na lotnisku spotkał ich opiekun i zabrał na prywatny jacht. Na wyspie powitano ich jak VIPów był pokaz sztucznych ogni, koktajle, narodowe tańce.

Vila miała piękne wnętrza cztery pokoje, dwie łazienki, basen w ogrodzie, prywatną plażę.

Lepiej nie myśleć, ile mój miś za to zapłacił śmiała się Zuzanna.

Nigdy nie wnikała, czy Irek jest naprawdę bogaty, wiedziała że pieniędzy mu nie brak. Był nadzwyczaj czuły, troskliwy poprawiał jej koc, głaskał po głowie. Pilnował, by przed pracą zjadła solidne śniadanie, nie tylko kawę.

Władek zawsze dogadywał, poniżał, wiecznie chciał mnie wyciągnąć na swój poziom. Irek, choć daleko mu do przystojniaka, żyje dla mnie, nie dla siebie, zawsze wysłucha, a mnie to kupuje myślała.

Weronika także chwaliła nowego pana, ucieszona, że mieszka z nimi teraz pod Krakowem w dużym domu Ireneusza. Jedyną niemiłą niespodzianką było to, że kiedyś zobaczyła, jak mąż robi sobie zastrzyk.

Co to? przestraszyła się.

Tylko insulina, mam cukrzycę, ale żyję pełną piersią.

Odpoczywając na Malediwach, leniwie rozmyślała:

Może trafiłam na szczęście?

Luksusowe wakacje były jej w guście. Martwiła się tylko, że zamiast spędzać czas z instruktorami surfingu czy trenerami tenisa, towarzyszył jej niezgrabny mąż.

Muszę mojego pluszowego misia wysłać na dietę i zagonić na siłownię.

Poruszyła temat, ale Irek posmutniał:

Mogę chodzić na sport, jeśli chcesz, ale mam problemy z metabolizmem. Nie dane mi być Apollem jestem zależny od insuliny.

Rozumiem, nie trzeba zdecydowała.

Po powrocie rzuciła się w wir pracy. Coraz częściej dopadała ją melancholia, zastanawiała się czy dane mi będzie zaznać prawdziwej miłości? Miłości do męża nie czuła. Pragnęła poznać, czym jest namiętność, silne uczucia. Chciała, by nocą obok niej spał umięśniony przystojniak, nie miś pluszowy. Koledzy żartowali:

No co, nie zdradzasz męża-miśka? Nie jesteś az tak moralna?

Ale nie była aż tak święta, po prostu nie chciała krzywdzić dobrego męża. Na firmowym sylwestrze mocno się rozbawiła, kolega Kuba zadzwonił po swojego kolegę Artura, by ją odwieźć do domu.

Zuzanna, możemy cię podwieźć zaproponowali, nie odmówiła.

Artur posadził ją z przodu:

Kuba, czemu nie poznałeś mnie z Zuzanną wcześniej? śmiał się. Patrzyła na niego nie mogąc oderwać oczu kierowca z drogim samochodem wpatrzony w nią. Odwiózł Kubę i potem Zuzannę, prosząc o numer telefonu. Pomógł jej wysiąść, a potem przycisnął ją do swojego SUV-a, całując gorąco. Zuzanna nie oponowała, podobał jej się ten zuchwały, umięśniony Artur.

Jako kochanek był idealny. W domu Zuzanna bawiła się w czułości z Irkiem-misiem, ale Artur nie marnował czasu na pieszczoty spotykali się w jego wynajmowanym mieszkaniu, namiętny, żywiołowy. Potem po prostu mówił:

Dobrze mi z tobą.

Obu układ odpowiadał. Irek wracał late z pracy, początek roku w biznesie, niczego nie podejrzewał. Pewnego dnia, Zuzanna pojechała do Artura, czekała na niego w łóżku. W momencie kiedy wychodził z łazienki, ktoś zaczął mocno dzwonić do drzwi.

Zaraz komuś przyłożę burknął i poszedł otworzyć.

Zuzanna usłyszała dwa głosy: Artura i męża. Wpadła w panikę, ubierając się szybko. W drzwiach pojawił się Irek, milczący. Byłoby łatwiej, gdyby krzyczał.

Irek Ireneuszu to nie tak

Artur milczał. Mógł męża nawet nie wpuszczać.

Kto mnie wydał? zapytała.

Jaka różnica? Choć nie wierzyłem, sprawdziłem.

Zuzanna widziała, że Irek wygląda fatalnie blady, zlany potem, osunął się na podłogę. Zuzanna dobiegła, sprawdziła, oddycha ciężko.

Dzwoń po pogotowie!

Artur zadzwonił. Zuzanna sprawdziła kieszenie męża, znalazła cienką ampułkę z lekiem. Wstrzyknęła mu.

To go powinno uratować. Ale nie odzyskiwał świadomości. Przyjechała karetka, lekarz wydał werdykt:

Niestety, zmarł.

Zuzanna dopiero po czasie doszła do siebie. Artur odwiózł ją do domu. Weronika zapytała:

Co się stało, Zuziu, nie poznaję cię.

Nagle przemknęła jej myśl:

To może Weronika mnie wydała? Nie lubiła Artura, ciekawa była szczegółów ale nic nie powiedziała, i tak by się nie przyznała.

Po pogrzebie długo wracała do normalności. Wkrótce zjawiła się córka Ireneusza z pierwszego małżeństwa z mężem-adwokatem i wyrzuciła Zuzannę z domu, mówiąc, że jeśli pójdzie do sądu, i tak nie dostanie ani domu, ani firmy. Rzuciła na stół spory plik złotych i dała trzy dni na wyprowadzkę z Weroniką.

Zuzanna nie chciała walczyć o spadek, odmówiła wszystkiego. Z Weroniką wróciły do mieszkania po Władysławie Różańskim.

Minął czas. Zuzanna doszła do siebie, pomógł jej Artur, spotykali się, ale nie proponował ślubu. Zuzanna wiedziała, mężem nie zostanie, ale spotykali się. Aż pewnego dnia kolega Kuba zadzwonił:

Zuziu, usiądź, jak stoisz Artur nie żyje, wypadek, zginął na miejscu

Wtedy zaczęła się zastanawiać:

Dlaczego wszyscy moi mężczyźni umierają? Jak jakaś czarna wdowa coraz częściej będą mnie tak nazywać. Może naprawdę mam czarną aurę!

Po czasie, do programu Zuzanny przyszedł młody mężczyzna Mikołaj. Od razu poczuła, że patrzy tylko na nią. Po nagraniu zaproponował jej kawę.

Dobrze zgodziła się, może czas na odmianę.

Mikołaj zdobył jej serce, Zuzanna zakochała się poczuła się szczęśliwa, rozpromieniona.

Tak wygląda prawdziwa miłość. Nie mogę bez niego oddychać, nawet żyć. Ale boję się o niego.

Mikołaj też był zakochany, czas z nim był dla Zuzanny lekki i pogodny. Nie pytała, kim jest, wiedziała że nie miał rodzeństwa, gdzieś był ojciec, ale nie utrzymywali kontaktu. Mikołaj zamieszkał u niej, pojechał do pracy, tego dnia Zuzanna miała nagranie dopiero po południu. Pojawiła się ciekawość postanowiła wygooglować Mikołaja. Pierwszy link ją zszokował Mikołaj, zwyczajny, bliski, ukochany okazał się jednym z najbogatszych ludzi w Polsce. Zuzanna była w szoku. Majątek ogromny.

Nie wierzę, naprawdę zaczęła się śmiać nerwowo, potem przestraszyła a jeśli i jemu coś się stanie?

Uspokoiła się, pojechała do pracy. Wieczorem zadzwoniła do Mikołaja, nie odbierał telefonu, próbowała w biurze.

Dzień dobry, czy mogę prosić Mikołaja?

Kto pyta? odpowiedziała sekretarka.

Zuzanna

Mikołaj trafił do szpitala podała który.

Zuzanna pędziła do szpitala.

Co z nim? zapytała widząc lekarza.

Lekarz uspokoił:

Spokojnie, nie jest najgorzej, będzie żył, złapało go serce. Wszystko pod kontrolą.

Czy mogę do niego wejść? Proszę

Dobrze, na dziesięć minut.

Zuzanna weszła do sali, Mikołaj czekał na nią z uśmiechem. Usiadła przy nim, wziął ją za ręce.

Wszystko będzie dobrze, kocham cię. Jak wyjdę, pobierzemy się, zgadzasz się?

Oczywiście pocałowała go. Przed nami całe życie i szczęście. Prawdziwe.

Dziękuję za przeczytanie, wsparcie i za subskrypcję. Powodzenia w życiu!