Trzy lata temu rozwiodłam się z mężem – tylko nasz pięcioletni syn Janek nas łączył. Nie zaskoczyło …

Trzy lata temu rozstałam się z mężem. Poza naszym synem nie łączyło nas nic więcej, nawet ulubione pierogi mieliśmy inne ja z kapustą, on z mięsem. Nie byłam zaskoczona, kiedy już miesiąc po rozwodzie Adam, mój były, zaczął się spotykać z nową, młodą dziewczyną. Trzy miesiące temu byli już po ślubie.
Szczerze mówiąc, nie robi to na mnie wrażenia. Ale wczoraj dostałam wiadomość od jego żony, która zwiodła mnie na manowce absurdu. Napisała, żebym zostawiła Adama w spokoju i przestała wyciągać od niego pieniądze, bo od teraz, cytując klasyka, nie zobaczę ani grosza.
Mój syn, Franek, ma pięć lat. Przez dłuższy czas byłam na urlopie wychowawczym, więc Adam opłacał wszystkie wydatki związane z Frankiem. Teraz pracuję na pół etatu w bibliotece, żeby było śmieszniej, bo tam przynajmniej jest cisza.
Po rozwodzie umówiliśmy się po polsku: sprzedamy nasze mieszkanie trzypokojowe w Warszawie i kupimy dwa mniejsze jedno dla Adama, jedno dla mnie i Franka.
Adam płaci całkiem sensowne alimenty w złotówkach (nie żadne euro czy dolary, oj nie). Sama jednak chciałabym zarabiać na własne potrzeby, dlatego niemal co tydzień chodzę na rozmowy kwalifikacyjne i szukam etatu z prawdziwego zdarzenia. To, co Adam przelewa na konto, idzie bezpośrednio na Franka: przedszkole, lego, grupy modelarskie, jedzenie i trochę na prąd, bo jak Franek ogląda bajki, to zużycie rośnie.
Teraz marzeniem mojego syna są zajęcia judo, ale, jak łatwo się domyślić, nie są one darmowe a złotówki nie rosną na drzewach.
W te wakacje Adam dorzucił trochę ekstra pieniędzy, pod warunkiem, że zabiorę Franka na wakacje z prawdziwego zdarzenia. Pojechaliśmy w Tatry Franek był szczęśliwy jak dziecko w sklepie z krówkami.
Cenię to, że Adam mimo rozstania nie zapomniał, co znaczy być ojcem. Zresztą, nawet kiedy miałam coś do załatwienia, bez słowa zostawiałam Franka z Adamem. Były zabierał go do Galerii Mokotów, kina albo na spacer do Łazienek. Ale jedna rzecz zawsze mnie dziwiła: Franek nigdy nie spędzał czasu w nowym mieszkaniu Adama.
Podejrzewałam, że to sprawka tej świeżo upieczonej żony Adama. Długo mnie to nie interesowało, dopóki nie zaczęła mnie atakować swoimi smsami.
Ostatnio zebrała się na odwagę i zadzwoniła. Powiedziała, że nie mam serca, bo Adam wydaje na nas całą pensję. No tej bezczelności już nie mogłam zostawić bez odpowiedzi! Zadzwoniłam do Adama i opowiedziałam mu o wszystkim. Był wściekły jak szerszeń. Podobno powiedział jej, żeby nie wtrącała się w jego sprawy, a swoje zdanie na temat jego konta niech zachowa dla siebie.
Ale jednak w głębi duszy boję się, że może go przekona, żeby odciął Franka od pieniędzy. Co wtedy? Trzeba będzie tłumaczyć dziecku, że tym razem wakacje są na balkonie.
Cały czas mam jednak nadzieję, że Adam nie zatracił tej ludzkiej życzliwości i szczerości, przez które kiedyś straciłam dla niego głowę i że Franek wciąż może liczyć na swojego tatę choćby i w trudnych czasach inflacji.