„Łysy, czas wstać!” – Mój mąż o poranku nie daje mi spać. W zeszłym roku zrobiłam coś, czego nigdy wcześniej nie brałam pod uwagę. Jakiś czas temu zauważyłam, że na całej mojej głowie pojawiły się krostki przypominające wysypkę, skóra swędziała niemiłosiernie, a włosy zaczęły wypadać. Wizyty u polskich dermatologów i trychologów nie przyniosły efektu. Pani doktor odradzała witaminy, bo uważała, że nikomu nie pomagają. Niedługo potem trafiłam na artykuł, w którym napisano, że ogolenie głowy na zero wzmacnia mieszki włosowe. Długo się wahałam, zanim podjęłam decyzję. Nawet kiedy mój syn powiedział, że będzie się mnie bał łysej, postanowiłam… Poprosiłam męża, żeby najpierw użył maszynki do włosów, potem maszynki do golenia. Mąż przyniósł sprzęt, ale do końca nie wierzył, że naprawdę chcę to zrobić. Po wszystkim, stojąc przed lustrem, sama nie mogłam się nadziwić swojej idealnej czaszce. Najtrudniej było wychodzić z domu – bez czapki było bardzo zimno, a kiedy włosy zaczęły odrastać, nieprzyjemnie przyklejały się do poduszki. Od tego dnia mój mąż zaczął mnie rano budzić z uśmiechem: „Łysy, czas wstać!”, co zawsze wywoływało salwy śmiechu — w końcu byłam teraz najbardziej łysą osobą w rodzinie! Na początku dzieci nie mogły się przyzwyczaić, aż w końcu mój syn… postanowił ogolić się na zero razem ze mną. Mama natomiast powiedziała, że mam jej się nie pokazywać, dopóki nie odrosną mi włosy, bo nie zniesie tego widoku. Córcia błagała, żebym na zebrania w szkole nie przychodziła bez czapki, a mąż ze stoickim spokojem uznał, że jak pójdę bez nakrycia głowy, wszyscy zapomną, po co przyszli, a koleżanki córki będą jej zazdrościć tak stylowej mamy. Po goleniu głowy zmiany skórne zniknęły same. Córka do dziś się ze mnie śmieje, twierdząc, że nigdy nie wie, czego się po mnie spodziewać. Pewnego dnia podsłuchałam, jak mówi do brata, że pewnie zrobię sobie jeszcze tatuaż na łysinie.

3 marca 2023

– Łysy, wstawaj! tak codziennie rano budzi mnie moja żona, Aneta. Nigdy nie sądziłem, że takie hasło stanie się u nas w domu tradycją.

W zeszłym roku zdecydowałem się na coś, czego jeszcze wcześniej nie próbowałem. Od pewnego czasu zauważałem na głowie dziwne krosty, swędzącej wysypki było coraz więcej, a jakby tego było mało zaczęły mi wypadać włosy. Głowa mnie swędziała niemal non stop i czułem się z tym coraz gorzej.

Odwiedziłem dermatologa i trychologa w Warszawie niestety bez efektu. Lekarka wręcz odradzała mi jakiekolwiek suplementy, tłumacząc, że i tak nikomu nie pomogły. Przypadkiem przeczytałem artykuł w internecie, gdzie sugerowano, że ogolenie głowy na gładko może wzmocnić cebulki włosowe. Długo się nad tym zastanawiałem, bo to jednak poważny krok. Mimo wątpliwości i tekstu mojego syna, Janka, że będzie się mnie bał z łysą głową, postanowiłem zrobić to dla zdrowia.

Poprosiłem Anetę, by najpierw przejechała mi głowę maszynką do włosów, a potem dogoliła wszystko maszynką do golenia. Patrzyła na mnie z niedowierzaniem, ale zrobiła to. Kiedy spojrzałem w lustro byłem zaskoczony: moja czaszka naprawdę miała ładny kształt.

Najgorszy był początek wychodzenie na zewnątrz bez czapki to była masakra, taki mróz, że aż zęby dzwoniły. Kiedy włosy zaczęły odrastać, ciągle przyklejały się do poduszki, co było koszmarne.

Od tamtej pory żona codziennie rano budzi mnie tekstem: Łysy, wstawaj!, co zawsze mnie rozśmiesza. Stałem się najgładszym człowiekiem w naszej rodzinie. Dzieciaki najpierw patrzyły na mnie jak na Marsjanina, ale potem Janek stwierdził, że chyba też się ogoli, żebyśmy wyglądali podobnie.

Moja mama, pani Wanda, szybko mi powiedziała, że nie chce mnie widzieć, dopóki włosy mi nie odrosną, bo nie zniesie tego widoku. Córka, Zuzia, długo mnie przekonywała, żebym nie szedł bez czapki na jej zebranie w szkole, a Aneta z typowym dla siebie spokojem rzuciła, że jak pójdę bez czapki, to pewnie wszyscy zapomną, po co przyszli, bo będą się tylko na mnie gapić; a koleżanki Zuzi na pewno jej pozazdroszczą tak oryginalnego taty.

Po kilku tygodniach od ogolenia głowy krosty zniknęły same. Zuzia cały czas mnie podpuszcza i śmieje się, że ciekawe, co jeszcze mi przyjdzie do głowy. Ostatnio podsłuchałem, jak szeptała Jankowi, że pewnie jeszcze sobie zrobię tatuaż na tej łysinie.

Przyznam się szczerze, że ta cała historia nauczyła mnie, by nie bać się zmian i słuchać własnego organizmu. Czasem warto zaryzykować i zrobić coś szalonego, nawet jeśli wszyscy dookoła kręcą głową. Najważniejsze, to dbać o siebie i mieć dystans do życia a wtedy, nawet w łysinie, można zobaczyć coś pozytywnego.