To w ogóle nie podlega dyskusji – Nina będzie z nami mieszkać, nie zamierzam tego nawet omawiać – odłożył łyżkę na bok i powiedział Zbyszek. Nawet nie tknął kolacji, wyraźnie przygotowując się do poważnej rozmowy. – Mamy wolny pokój, właśnie skończyliśmy remont. Za dwa tygodnie córka się do nas wprowadza. – A może o czymś zapomniałeś? – odliczywszy do dziesięciu w myślach, zapytała Kasia. – Na przykład, że ten pokój szykowaliśmy dla naszego przyszłego WSPÓLNEGO dziecka? I chyba umknęło ci też to, iż Nina ma matkę, u której powinna mieszkać. – Pamiętam, że myśleliśmy o dziecku – burknął Zbyszek. Sądził, że żona po prostu przyjmie jego wolę do wiadomości i rozmowa się skończy. – Ale możemy to odłożyć na parę lat. Zresztą ty masz studia do skończenia, teraz nie czas na dzieci. A Nina i tak nie chce rodzeństwa. Co do jej matki… – Zbyszek krzywo się uśmiechnął – Zabieram jej prawa rodzicielskie. Dla dziecka jest niebezpiecznie przebywać z tą kobietą! – Dla dziecka? – zdziwiona uniosła brew Kasia. – Przecież ona ma dwanaście lat! Już całkiem duża. I w czym właściwie ta niebezpieczność? Bo nie pozwala jej wychodzić po 22:00? Albo że każe odrabiać lekcje pod groźbą zabrania telefonu albo internetu? Twoja była to chyba święta, skoro jeszcze nie sięgnęła po pas! – Nic nie wiesz – syknął przez zęby mężczyzna. – Nina nie raz pokazywała siniaki, a wiadomości od matki to sama obelga i groźby! Nie pozwolę zniszczyć mojej córce życia! – Właśnie to robisz, idąc jej na rękę. Kasia wstała od stołu, zostawiając prawie nietkniętą zupę. Apetyt jej przeszedł, a widok naburmuszonego męża tylko przyprawiał ją o ból głowy. Przecież radzono jej – nie spiesz się z małżeństwem! Mieszkajcie ze dwa lata na próbę, sprawdźcie się… Ale ona przecież wiedziała lepiej! I chciała prześcignąć koleżanki… Dlaczego znajomi byli przeciwni tej szybciej ceremonii? Proste – Zbyszek to jej drugi mąż, starszy od niej o piętnaście lat. Ma też dość dużą córkę, którą wręcz uwielbia. Trzy powody, z osobna niby nic, razem… niemal katastrofa. Dwie pierwsze rzeczy nie sprawiały Kasi większego problemu. Wręcz przeciwnie – podobało jej się, że mąż jest dojrzalszy i „ogarnięty” życiowo, a jego rozwód odbył się za porozumieniem stron. Ale trzecia… Nina. Potwornie rozpuszczona i krnąbrna dziewucha, całe dzieciństwo właściwie na garnuszku u babci, bo rodzice harowali na jej lepszą przyszłość. Rozwód jej nie wzruszył – wiedziała, że tata jej nie opuści, nawet jeśli się ożeni po raz drugi. A nowy związek mamy… na to nie była gotowa. Nie dość, że ojczym ostro wziął się za wychowanie, to i matka wspierająca nowego męża, nagle dłużej obecna w domu przez zmianę pracy, wszystko robiła według nowych zasad. Godzina policyjna, lekcje, korepetycje – Nina z większości przedmiotów nie nadążała. Wszystko ją drażniło, przyzwyczajona była do TV i komputera. Doprowadzało ją to do furii, więc zaczęła wymyślać rozmaite bajeczki, by wzbudzić litość u ojca. Tak, Nina chciała mieszkać u taty, wiedząc doskonale, że przez jego pracę będzie miała niemal samodzielność. Kasię miała za nic i nie zamierzała słuchać macochy starszej tylko o dziewięć lat. Dla „wolności” była gotowa na wiele. ********************** – Nina przyjeżdża dziś. Przygotuj jej pokój i nie denerwuj jej, dziewczyna i tak przeżyła już sporo – zakomunikował Zbyszek, wybierając krawat do garnituru. – Gdybym wcześniej wiedział, że Ala przez faceta zacznie gnębić córkę… Teraz to już nie ma o czym mówić. – Czyli nie zmieniłeś zdania? Naprawdę chcesz zabrać córkę do nas? – wciąż jeszcze miała nadzieję, że nic z tego nie wyjdzie. – I kto się nią zajmie? Ty wracasz do domu najwcześniej o ósmej. – Ty się zajmiesz – wzruszył ramionami. – To nie trzylatka, da sobie radę. – Mam zaraz sesję, sam mówiłeś, że muszę skupić się na nauce – odcięła się Kasia. – Niech Nina trzyma się cicho i nie przeszkadza mi w nauce. Mam nadzieję, że umie sprzątać, bo przez najbliższe dwa tygodnie – to jej główny obowiązek. – Ona to nie służąca… – Tak samo jak ja – przerwała wywód męża. – Skoro będzie z nami mieszkać, to pomaga w domu. Powinieneś z nią ustalić zasady współżycia pod jednym dachem. ************************ – Tato, pozwolisz, żeby ona mnie tak traktowała? Ledwo mogę z koleżankami wyjść, twoja żonka zrzuca na mnie cały dom, a sama zadowolona ogląda TV… Kasia przypadkiem podsłuchała tę rozmowę i skrzywiła się. Jasne, jeszcze zobaczysz, czy da się ją namówić na zrobienie czegokolwiek! Prędzej ziemia się zatrzęsie! – Pogadam z Kasią, obiecuję. Ale ty też spróbuj się z nią dogadać. Rozumiem, że ci ciężko, ale nie mogę po prostu ciebie pilnować. Spróbuj złapać z Kasią wspólny język, pokaż, że jesteś dobrą dziewczyną. – Dobrze, spróbuję – wymamrotała Nina, wiedząc, że więcej nie wywalczy. – A to prawda, że kupiłeś jej samochód? – Tak, a co? – Nic. Tylko mówiłeś, że nie masz teraz kasy, żeby wysłać mnie na wakacje za granicę. Tak o tym marzyłam! – Sama i tak nie pojedziesz, masz tylko dwanaście lat, a ja pracuję. Latem pojedziemy całą rodziną. – Ale ja nie chcę całą rodziną! W ogóle mnie nie kochasz, prawda?! – dziewczynka aż zaszlochała. – Po co zabrałeś mnie od mamy? Twojej żonce tylko przeszkadzam, a ty ciągle zajęty… Kasia już nie słuchała. Wiedziała, że Nina i tak postawi na swoim. I chodzi nie tylko o wyjazd. Sprytna mała zamierzała wygonić nową rywalkę do pieniędzy taty. I wyglądało na to, że jej się to uda. Kasia miała dość pretensji męża i postanowiła stanowczo: jeszcze jedna taka kłótnia i będzie rozwód. A na koniec nieco popsuje Ninie satysfakcję, informując, że nawet po rozwodzie Zbyszek będzie łożył na nią alimenty. ********************** Kasia miała rację – wieczór zaczął się od wyrzutów. Spokojnie ich wysłuchała i oświadczyła, że składa pozew o rozwód. – Chcę spokojnego życia, a nie wysłuchiwania oskarżeń. I ostrzegałam cię, że uleganie córce źle się skończy – widząc triumfujący uśmiech Niny Kasia szybko sprowadziła ją na ziemię. – Ale ty się tak nie ciesz. Życie różnie się układa. Na przykład mogę postawić twojemu ojcu ultimatum: jeśli chce mieć kontakt z naszym dzieckiem – pogładziła się po brzuchu – musi wysłać cię do matki. Albo coś w tym stylu. Nina nie potrafiła z siebie wydusić słowa, Zbyszek próbował ogarnąć sytuację, a Kasia chwyciła już spakowaną walizkę i wyszła z mieszkania. Wcale nie była w ciąży – chciała tylko dać nauczkę opryskliwej dziewczynie. I dorosłemu, który nie miał pojęcia o psychologii dziecięcej… To w ogóle nie podlega dyskusji – NINA BĘDZIE Z NAMI MIESZKAĆ! Iskrząca rodzinna wojna o pokój, dziecko, remont i obowiązki – Kiedy patchworkowa rodzina zamienia się w pole bitwy o terytorium…

To nawet nie podlega dyskusji. Kinga zamieszka z nami, i koniec kropka powiedział Zbigniew, odstawiając łyżkę na bok. Nawet nie tknął kolacji, zapewne szykując się do poważnej rozmowy. Pokój jest, właśnie skończyliśmy remont. Więc za dwa tygodnie córka się do nas wprowadzi.

Czegoś nie zapomniałeś? Ola liczyła powoli do dziesięciu, próbując się nie zdenerwować. Na przykład, że ten pokój szykowaliśmy dla naszego wspólnego dziecka? I chyba umknęło ci, że Kinga ma matkę, z którą powinna mieszkać?

Pamiętam, że myśleliśmy o dziecku pokiwał głową Zbigniew ze znużeniem. Miał nadzieję, że żona przyjmie jego decyzję bez oporów i nie trzeba będzie więcej tłumaczyć. Ale to można odłożyć na dwa, może trzy lata. Poza tym, tobie jeszcze zostało studiowanie, nie czas na dzieci. A Kinga nie chce mieć rodzeństwa. A co do jej matki… Zbigniew skrzywił się z niesmakiem występuję o odebranie jej praw rodzicielskich. To nie jest bezpieczne, żeby mała mieszkała z tą kobietą!

Mała? Ola uniosła ze zdziwieniem brew. Przecież ona ma dwanaście lat. To już prawie nastolatka. Co tam zagraża? To, że nie pozwala jej wychodzić po 22? Albo że musi odrabiać lekcje, bo inaczej zabiorą jej telefon lub odłączą internet? Twoja była to święta, jeśli jeszcze nie zaczęła wpadać we wściekłość i nie sięgnęła pasa!

Nic nie wiesz Zbigniew syknął przez zęby. Kinga nie raz pokazywała mi siniaki, czytałem wiadomości pełne wyzwisk i gróźb! Nie pozwolę zniszczyć życia mojej córce!

W tym momencie sam je właśnie niszczysz, ulegając jej zachciankom.

Ola powoli wstała i zostawiła prawie nietkniętą miskę z zupą. Straciła apetyt, a sama obecność nadąsanego męża wywoływała u niej migrenę. Przecież wszyscy ją ostrzegali nie spiesz się z małżeństwem! Najpierw trochę razem pożyjcie, sprawdźcie, czy to na pewno to… Ale przecież była najmądrzejsza. Sama wiedziała najlepiej, co jej potrzebne! I tak bardzo chciała być pierwsza z kręgu koleżanek

Czemu wszyscy odradzali jej szybkie zamążpójście? Odpowiedź była prosta Zbigniew to jego drugie małżeństwo, starszy od niej o piętnaście lat, no i ma dorastającą córkę, w której zapatrzony jest bezgranicznie. Osobno nie były to dla Oli problemy, wręcz przeciwnie podobało jej się, że mąż jest doświadczony. Miała też pewność, że z Anetą, byłą żoną, rozstali się w zgodzie.

Ale ten trzeci powód… Kinga. Uparcie rozpieszczona i nieposłuszna, całe dzieciństwo spędziła pod opieką babci, bo rodzice ciężko pracowali, żeby zapewnić jej wszystko. Na rozwód nie zareagowała szczególnie wiedziała, że tata jej nie zostawi, nawet gdy się ponownie ożeni. Ze ślubem mamy było gorzej na to nie była już gotowa.

Ojczym zabrał się solidnie za wychowanie, mama zmieniła pracę i spędzała w domu znacznie więcej czasu, wspierając nowego partnera. Godzina policyjna, korepetycje, rygor wszystko to doprowadzało Kingę do szału. Przyzwyczajona do godzin przy telewizorze lub komputerze, zaczęła więc wymyślać coraz to nowe historie, którymi niepokoiła ojca.

Tak, Kinga bardzo chciała mieszkać z ojcem, dobrze wiedząc, że przez jego pracę będzie mogła robić, co chce. Ola nie liczyła się dla niej w ogóle nie zamierzała słuchać macochy mającej tylko dziewięć lat przewagi. O wolność była gotowa walczyć.

**********************

Kinga przyjedzie dziś. Przygotuj jej pokój i proszę, nie denerwuj jej, ona już wiele przeszła Zbigniew oznajmił stanowczo, dobierając krawat do nowego garnituru. Gdybym wiedział wcześniej, że Aneta pozwoli facetowi tak dręczyć własną córkę No, ale co teraz? Czasu nie cofniesz.

Czyli nadal obstajesz przy swoim? Naprawdę chcesz ją do nas wprowadzić? Ola wciąż miała cień nadziei, że nic z tego nie wyjdzie. A kto będzie jej pilnował? Ty wracasz najwcześniej o ósmej.

Ty popilnujesz wzruszył ramionami Zbigniew. To nie trzylatka, jest samodzielna.

Za chwilę mam sesję na studiach, sam mówiłeś, że to dla mnie najważniejsze Ola uśmiechnęła się złośliwie. Niech więc Kinga się nie wtrąca, nie przeszkadza. Mam nadzieję, że umie zmywać i sprzątać, bo przez dwa tygodnie to będzie jej główne zadanie.

Nie jest sprzątaczką

Ja też nie Ola przerwała mu ostro. Skoro ma u nas mieszkać, ma obowiązki domowe. Może byś z nią omówił zasady wspólnego mieszkania?

************************

Tata, i ty pozwolisz jej się nade mną znęcać? Nawet z koleżankami nie mogę wyjść, bo twoja żonka całą robotę zwaliła na mnie, a sama gapi się w telewizor i uśmiecha jak święta.

Ola uśmiechnęła się krzywo, słysząc rozmowę przez uchylone drzwi. No pewnie, zmusić ją do czegokolwiek? Prędzej niebo by się z ziemią zamieniło.

Pogadam z Olą, obiecuję. Ale ty też musisz się postarać. Kinga, wiem, że ci ciężko, ale nie mogę przecież być wszędzie. Spróbuj się dogadać z Olą, pokaż, że jesteś odpowiedzialna.

Dobrze, spróbuję mruknęła Kinga, wiedząc, że nic więcej nie wskóra. To prawda, że kupiłeś jej samochód?

No tak. A co?

Tak tylko A mi powiedziałeś, że nie masz pieniędzy, żeby wysłać mnie na ferie do Hiszpanii! Tak marzyłam o tym wyjeździe

Sama i tak nie pojedziesz masz dwanaście lat, a ja pracuję. Może w wakacje, całą rodziną.

A ja nie chcę z rodziną! W ogóle mnie nie kochasz, tak?! Po co zabrałeś mnie od mamy? Twojej żonie tylko przeszkadzam, a ty nie masz na mnie czasu

Ola przestała słuchać. Zrozumiała już, że Kinga postawi na swoim. I to nie tylko jeśli chodzi o wyjazd. Ta sprytna dziewczyna zamierza pozbyć się konkurencji do portfela tatusia. I najprawdopodobniej jej się uda.

Ola miała już dość wiecznych pretensji męża i w duchu podjęła decyzję: jedna kłótnia więcej i rozwód. Na koniec jeszcze popsuje Kindze nieco radość ze zwycięstwa, mówiąc, że po rozwodzie Zbigniew i tak będzie płacił alimenty.

**********************

No i niestety miała rację wieczór rozpoczął się falą wyrzutów. Ola wysłuchała, po czym spokojnie oznajmiła, że składa pozew o rozwód.

Mam dość życia w ciągłych pretensjach i krzykach. I ostrzegałam cię, że spełnianie każdej zachcianki córki źle się skończy rzuciła Zbigniewowi pełne goryczy spojrzenie, po czym spojrzała triumfującej Kindze prosto w oczy. A ty się nie ciesz tak bardzo, bo nie wiesz, jak długo wszystko będzie po twojemu. Mogę przecież postawić tatusiowi ultimatum jeśli będzie chciał widywać się z naszym dzieckiem, musi odesłać cię do mamy. Albo coś w tym stylu.

Kinga nie mogła znaleźć słów ze zdziwienia, a Zbigniew próbował ogarnąć sytuację. Ola zabrała spakowaną walizkę i wyszła z mieszkania. Wcale nie była w ciąży chciała tylko wystraszyć dzieciaka i dać nauczkę mężowi, który nie ma pojęcia o psychice dzieckaZa drzwiami Ola wstrzymała oddech na chwilę, wsłuchując się w ciszę, która zapadła w mieszkaniu jej byłego teraz już męża. Nagle poczuła dziwną lekkość, jakby ześlizgnęła z ramion ciężar, z którym dźwigała się przez ostatnie lata. Żółte światło latarni rozlało się po chodniku, a chłodne powietrze orzeźwiło myśli. Przez pierwszą minutę szła przed siebie bez celu, a potem wyjęła telefon i wykręciła numer przyjaciółki.

Halo, Maja? Możesz mnie dziś przenocować? głos drżał, ale była w nim nuta ulgi. Chyba właśnie odzyskałam siebie.

Tymczasem w mieszkaniu Kinga przekręciła się niespokojnie na łóżku, czując, że tym razem gra poszła za daleko. Zbigniew bezradnie usiadł na krawędzi sofy, patrząc w ciemność. Do głowy dotarło mu coś, czego uparcie nie chciał widzieć że próbując ratować córkę przed wyimaginowanym złem, sam stworzył piekło dla wszystkich. I nie wystarczy już żadna decyzja, żaden remont ani nowy początek.

Kinga zakryła twarz poduszką, tłumiąc łzy, których nie dało się już zatrzymać. Zdała sobie sprawę, że wygrana okazała się klęską, a wszystko, czego naprawdę chciała, to rodzina, której sama pomogła rozbić.

Ola tej nocy długo nie mogła zasnąć. Ale kiedy świtało, w głowie miała jedną pewność to nie była porażka. To był początek: jej, tylko jej życia. Bez cudzych wyborów i cudzych bitew. Wreszcie.