Niespodziewany spadek po teściowej i obowiązek opieki po byłym mężu alkoholiku – historia Eli, która po latach rozwodu musi zająć się chorą teściową, a po jej śmierci otrzymuje zaskakujący testament

Spadek po byłym mężu albo kaprys losu od teściowej.

W dziwacznym śnie, Ela dostała w prezencie od swojego byłego męża nie tylko ból głowy i czarne chmury wspomnień, lecz także opiekę nad jego matką, starą Wandą. Małżeństwo rozpadło się dziesięć lat temu nie tylko przez wódkę, która lała się w tamtym domu jak Wisła w czasie powodzi, lecz także dlatego, że Jan lubił podnosić na nią ciężką rękę. Łączyła ich tylko mglista przeszłość i syn, Kacper, którego Ela widywała coraz rzadziej.

Z Janem odcięli wszelki kontakt nawet Kacper nie chciał mieć z nim nic wspólnego. Kto chciałby nazywać ojcem człowieka, co ledwo pamięta własne imię po kieliszku? A Jan na Kacpra patrzył jak przez zamglone szyby autobusu jadącego na oślep.

Pewnego rozmytego, niedzielnego poranka Ela odebrała telefon jakby odezwał się do niej wiatr przez szarą mgłę. Zmarł Jan. Pozostała po nim cisza, kilka starych zdjęć w szufladzie i nikogo, kto chciałby mu postawić krzyż przy mogile. Ela ze swoim synem zabrali się więc za pogrzeb opłacili księdza złotówkami, usypali grób i posadzili na nim wrzosy, bo tak robi się w małych miasteczkach na Kujawach.

Ale na skraju miasteczka, w ostatnim, pochylonym domu, została Wanda. Teściowa, której upór potrafił złamać nawet nową szczotkę do podłogi. Przez całe ich wspólne lata jedynie uwierała Elę jak kamyk w bucie. Zawsze nie w porę, zawsze nie tak.

Wanda mieszkała z uporem w swoim domu, wśród starych obrazów i garnków, które same czasem turlały się po podłodze. Po pogrzebie Kacper zniknął miał przecież żonę, dwie córki i kredyt hipoteczny. Ela została z Wandą.

Co Ela mogła robić? Kilka razy w tygodniu ruszała rowerem przez pola. Woziła Wandzie ziemniaki i kiszone ogórki, z których ta nigdy nie była zadowolona, ale zajadała je aż się uszy trzęsły. Rąbała drewno za domem w rytmie stukotu własnych myśli; nikt inny na nią nie czekał. Przecież nie zostawi babki samej na tym odwrotnym końcu świata. Kto zostawiłby taką drobną, starą osobę?

Trwało to trzy nieprawdopodobnie długie miesiące. I kiedy Ela myślała, że chyba sama zaraz się rozpłynie jak dym znad ogniska, Wanda zmarła we śnie wyfrunęła przez okno jak ptak. Gdy zaczęli przeszukiwać jej rzeczy, w starej szkatułce pod poduszką znaleźli testament. Okazało się, że Wanda zapisała Eli dom ten krzywy domek z ogrodem pełnym dzikich pokrzyw i niemałą sumę złotych schowaną pomiędzy rozmodlonymi obrazkami.

Tak los w tym śnie zakręcił koło wdzięczności. Pamiątka po rodzinie, jakiej nikt nie wymarzyłby sobie nawet w najdziwniejszych snach.