Minęły dwa tygodnie, odkąd byłem na swojej działce, a sąsiedzi postawili u mnie szklarnię i posadzili ogórki oraz pomidory Mam niewielką działkę rekreacyjną pod Warszawą. Nie uprawiam tam żadnych warzyw — służy mi ona tylko do wypoczynku. Nie mam energii, by zajmować się warzywnikiem. Postawiłem sobie grilla, altankę do siedzenia i schronienia przed deszczem. Planuję wkrótce postawić ogrodzenie, żeby odgrodzić się od innych. Wybrałem się więc na działkę upiec kiełbaski i odpocząć od miejskiego zgiełku. Moi sąsiedzi byli raczej normalni, nienachalni i małomówni. Tylko jedna sąsiadka potrafiła czasem zajść mi za skórę. Wiecznie dziwiła się, jak to możliwe, że niczego nie uprawiam. U niej na działce – po drugiej stronie uliczki — wszystko było obsadzone sadzonkami i kwiatami, przy których spędzała długie godziny. Póki nie ma jeszcze ogrodzenia między naszymi działkami, moja sąsiadka mogła czasem wejść bez skrępowania na mój teren. Szczerze mówiąc, nie odpowiadało mi to. Zdarzało się, że przyjeżdżałem i widziałem, jak się krząta po moim ogródku i coś ogląda. Zapytałem ją więc: – Coś się stało? – Nie, tylko patrzę, gdzie można by posadzić cebulę. Masz tu tyle wolnego miejsca, a nic nie rośnie. Myślałam, że mogę coś posadzić, nie będziesz miał chyba nic przeciwko? Nie wiedziałem, co powiedzieć, by jej nie urazić, więc po namyśle odpowiedziałem: – Możesz zasiać trochę na jednej grządce. Potem nie byłem zadowolony z tej decyzji. Przez pół dnia krzątała się przy grządce i nie dawała mi odpocząć. Wkrótce pojechałem nad morze na urlop. Gdy tylko wróciłem, pojechałem na działkę. Jakie było moje zdziwienie, gdy zobaczyłem na swoim terenie szklarnię oraz grządki z ogórkami i pomidorami. Od razu wiedziałem, czyją to sprawką, nie musiałem pytać sąsiadów. Zdenerwowałem się i postanowiłem działać: z kolegą pojechałem tego samego dnia do Castoramy, kupiliśmy siatkę i ogrodziliśmy działkę. Teraz sąsiadka nie mogła się już swobodnie panoszyć na moim terenie. W następny weekend przyszła i zapytała: – Dlaczego postawił pan ogrodzenie? Teraz nie mam dostępu do swoich sadzonek. Zajmie się pan nimi sam? To już przeszło wszelkie granice bezczelności, więc wieczorem rozebrałem szklarnię i przerzuciłem części przez płot. Od tej pory nawet się ze mną nie przywitała.

Minęły już dwa tygodnie od ostatniej wizyty w mojej altance pod Warszawą, a tu nagle okazuje się, że sąsiedzi postawili na mojej działce szklarnię i nasadzili ogórki oraz pomidory.

Mam niewielki kawałek ziemi poza miastem. Nigdy nie uprawiam tam warzyw, wolę odpoczywać w wolnym czasie, oddychać świeżym powietrzem i zapominać o miejskim zgiełku. Nie chcę tracić energii na odchwaszczanie grządek i podlewanie. Postawiłem sobie tam grilla, altanę na wypadek deszczu i od dawna myślałem o postawieniu solidnego ogrodzenia.

Tego dnia pojechałem na działkę, żeby upiec sobie kiełbaski i na chwilę zapomnieć o sprawach codziennych. Sąsiedzi nigdy mi szczególnie nie przeszkadzali byli raczej cisi, raczej zamknięci w sobie. Jedynie sąsiadka, pani Danuta, bywała natarczywa. Zastanawiała się często, jak można mieć działkę i nic na niej nie uprawiać. U siebie, naprzeciwko, miała zarośnięty ogród, zasadzony wszystkim, co się da; cały dzień pieliła, sadziła, przesadzała prawdziwa dusza ogrodnika.

Wtedy jeszcze nie miałem ogrodzenia, więc zdarzało się, że pani Danuta wpadała na moją działkę bez skrępowania. Prawdę mówiąc, bardzo mnie to drażniło. Bywało, że zjawiałem się, a ona już tam spacerowała, oglądała wszystko, jakby to była jej własność.

Raz zebrałem się na odwagę i zapytałem:
Coś się stało?
Nie, tylko oglądam, gdzie można by tu posadzić cebulę. Masz tyle wolnego miejsca, a tu nic nie rośnie! Myślę, że coś bym mogła tu wsadzić. Przeszkadzałoby ci to?

Zamurowało mnie. Nie chciałem jej urazić, więc po chwili odpowiedziałem:
No dobrze, możesz posadzić sobie jedną grządkę.

Potem plułem sobie w brodę, że na to pozwoliłem. Cały dzień krzątała się po mojej działce, zaglądała pod każdy krzak i nie dała mi chwili spokoju. Jej obecność wprowadzała tylko niepotrzebny stres.

Wkrótce wyjechałem na urlop nad Bałtyk. Po powrocie już w pierwszy weekend pojechałem zobaczyć działkę. Zamurowało mnie, gdy tylko zobaczyłem na swoim terenie szklarnię oraz nowe grządki z ogórkami i pomidorami.

Nie musiałem pytać sąsiadów, kto za tym stoi. Byłem tak wściekły, że od razu poprosiłem przyjaciela Piotra o pomoc. Jeszcze tego samego dnia pojechaliśmy do marketu budowlanego, kupiliśmy siatkę i ogrodziliśmy cały teren. Teraz pani Danuta nie mogła już swobodnie wchodzić na mój teren i robić, co jej się podoba.

W kolejny weekend pojawiła się przy mojej furtce z pretensjami:
Dlaczego postawiłeś ogrodzenie? Teraz nie mam jak wejść po moje sadzonki. Chyba nie zamierzasz sam się nimi zajmować?

Ręce mi opadły na bezczelność. Wieczorem rozebrałem jej szklarnię i przerzuciłem materiały przez płot. Od tamtej pory nie mówi mi nawet dzień dobry.

Czasem mam wyrzuty sumienia, ale myśląc o mojej wolności i świętym spokoju wiem, że dobrze zrobiłem.