To Twoja powinność, by za mnie zapłacić, bo mój ojciec zrobił to samo. Mam do tego pełne prawo!

To jest moje zdanie panowie, ja muszę dostać wypłatę, bo mój ojciec zawsze tak robił. Mam do tego pełne prawo!

Bronisława postanowiła kupić skarpetki. Potrzebowała ich naprawdę.

Czy zamierzasz pokryć wszystkie wydatki z pieniędzy mojego ojca, które przeznaczone są na mnie? zapytał mój syn.

Matka nie chciała mu od razu odpowiedzieć. Jego ojciec niedawno przelał alimenty na konto byłej żony. Żona upominała męża, żeby kupił synowi niezbędne ubrania, bo od lat nosił te same, zużyte rzeczy.

Co to ma znaczyć? dopytała matka, myśląc, że się pomyliła. Czemu wydajesz alimenty, które mój ojciec mi przesyła, wyłącznie na rzeczy, które są ci potrzebne?

Matka prawie zapłakała i postanowiła odłożyć skarpetki z powrotem na półkę.

To dobre sweterek, idę przymierzyć do przymierzalni powiedział Aleksander, który postanowił wziąć ze sklepu kilka swetrów, żeby sprawdzić, który mu leży.

Matka sprawdziła cenę. Sweter kosztował pięćdziesiąt euro, czyli około dwieście dwadzieścia pięć złotych. Zliczyła wszystkie koszty i zobaczyła, że przydzielona kwota na alimenty zdecydowanie nie starczy, więc musiała ją podwyższyć.

Dla mnie to prawdziwa gratka! wybiegł z przymierzalni z ubraniem w koszyku pełnym innych rzeczy.

Kasjerka w galerii Arkadia w Warszawie zapakowała zakupy.

Proszę zapłacić dwa tysiące trzysta sześćdziesiąt złotych oznajmiła.

Mam w portfelu tylko czterysta złote. Odłóżmy te rzeczy, które nie są nam teraz potrzebne rzekła matka do syna.

Nie zostawię nic na boku, płacę twoimi pieniędzmi, bo nie tylko mój ojciec musi mnie wspierać. Zgodnie z prawem mam do tego pełne prawo.

OK Bronisława wyjęła portfel, wyjęła gotówkę i położyła ją na kasie. To pieniądze na cały miesiąc. Zrób, co chcesz. Zapłać ubrania, ale pamiętaj też o jedzeniu. Nie dam ci już więcej kasy. Trzymaj się! odwróciła się poważnym spojrzeniem i wyszła ze sklepu.

Wieczorem syn wrócił do domu z kilkoma torbami pełnymi nowych ubrań kupionych w markowych sklepach.

Udało mi się kupić buty, są naprawdę eleganckie. Czy mamy jeszcze coś do jedzenia w lodówce?

Teraz masz skórzane buty, więc sam je przygotuj.

Mamo, mówię to serio.

Myślałeś, że żartuję?

Lepiej zadzwonię do taty, bo ty tylko bredzisz.

No to powodzenia odpowiedziała mama z uśmiechem.

Cześć, tato, mogę u ciebie zamieszkać na miesiąc albo dwa? Co się stało, że wyjechałeś na wakacje? Prześlij mi chociaż trochę kasy, nie mam nic w portfelu Dobra, do zobaczenia później.

Jak poszło rozmowa z tatą? zapytała matka.

Syn poszedł smutny do swojego pokoju, a ojciec zadzwonił do byłej żony.

Co się między wami stało? zapytała.

Dzieciak dziś uznał, że wszystko mu się należy i że my musimy o niego dbać wyjaśniła szczegółowo. Ma odwagę, ale lepiej go nakarmić, żeby nie zmarł z głodu, a potem potrącić z alimentów, co zostanie, oddaj mu.

Trzy godziny później w domu nagle zgasło internet, a syn znów zwrócił się do matki.

Dlaczego myślisz, że to ja zapłacę za internet? Wyglądasz na zarozumiałą, tak jak tata powiedział.

Od przyszłego miesiąca wprowadzam się do taty i będę u niego mieszkał.

Myślisz, że znajdziesz miejsce w rodzinie, która już ma troje dzieci?

Obiecuję, że zamieszkam u niego.

Dobra, ale wiesz, że w następnym miesiącu nie dostaniesz żadnych alimentów, bo tata mówi, że mam cię karmić, a pieniądze, które ci dam, odejmę od alimentów.

Matka opowiedziała mu, ile wydaje miesięcznie na utrzymanie obu. Kwota była znacznie wyższa niż alimenty. Syn zrozumiał, że nie ma prawa być niegrzeczny wobec matki, przeprosił ją i ojca. W wakacje podjął pracę dorywczą, by choć trochę odciążyć matkę finansowo.