Zbudował altanę ogrodową przez tydzień, żywiąc się jedzeniem z lodówki. Odciągnąłem to od jego pensji, a on zaczął się z tego powodu denerwować.

Zbudował sobie w ciągu tygodnia altanę w ogrodzie i pożerał jedzenie z lodówki. Odejmiłem to od jego wypłaty i on zaczął się na to wściekać.

Potrzebowałem altany na swoim podwórku. Zrezygnowałem z wielkiej firmy budowlanej; wystarczył mi człowiek, który zna podstawy murowania i stolarki.

Sąsiad skierował mnie do kolegi, który zajmuje się budową domów i powinien umieć postawić prostą altanę.

Miałem szczęście ten pan był wolny. Nie chciał przyjąć zlecenia od razu, ale jakoś go namówiłem.

Powiedział, że da radę w tydzień, co mi odpowiadało. W sobotę zadeklarował przyjazd, aby obejrzeć teren, a następnego dnia miał kupić wszystkie niezbędne materiały.

Rozmawialiśmy też o ciężkiej pracy. Twierdził, że od razu potrzebuje pomocnika, a potem znajdzie kogoś do współpracy, bo ma wielu znajomych w fachu.

Najważniejsze było to, że całą tygodnią będę w mieście, bo pracuję w Warszawie, więc nie będę mógł być na miejscu podczas budowy. Dlatego przekazałem mu klucze do domu do weekendu.

Michał obiecał, że zajmie się wszystkim, bo jest solidnym fachowcem. Poprosił mnie o uczciwą zapłatę, której wysokość była dość spora. Zgodziłem się.

W sobotę wieczorem altana stała już gotowa. Wszystko wyglądało świetnie, dokładnie tak, jak sobie wymarzyłem, nie miałem żadnych zastrzeżeń. Michał nie miał do tej pory żadnych problemów.

Jedynym mankamentem było to, że Michał zjadł wszystko, co miał w lodówce: dwa kilogramy schabu, dwadzieścia jaj, kilka kartonów mleka, sos i butelkę wina. Takie zachowanie uważam za nie do przyjęcia. Nie chodzi o współczucie dla jedzenia, po prostu nikt nie zapytał mnie, czy może sobie coś przyjąć. Zrobił to po prostu, nie pytając.

Policzyłem, ile te produkty warte były, i odliczyłem tę sumę od jego pensji. To był tylko kropla w morzu, ale dla mnie miał znaczenie.

Michał nie był zadowolony. Zaczął się ze mną kłócić, tłumacząc, że robotnicy budowlani zawsze są najedzeni i to jest norma. Dodał też, że w trakcie prac zdarzały się momenty, kiedy musiał się bardziej napracować, ale nie zmieniło to ostatecznej kwoty.

Z jednej strony chciałem mu się przyznać. Z drugiej strony wciąż uważam, że spełniłem wszystkie warunki, które uzgodniliśmy, i że powinienem był być o wszystkim uprzedzony.