Próbowała skłócić syna z jego żoną w ciąży

Po prostu Mama mówi, że stałaś się dziwna.
Ach, mama mówi wymamrotała Jagoda, przyciskając usta.

W pamięć wpadła niedawna sprzeczka. Czy jej teściowa naprawdę mogła opowiadać, jak Jagoda ją obrażała, kiedy tylko zaczęła podnosić temat swojego smutnego przeszłego życia? A przecież już setny raz.

Natalio Leonik, proszę, zmieńmy temat poprosiła Jagoda uprzejmym, lecz stanowczym tonem.

Teściowa, dopiero co rozpoczęła swój wyczerpujący monolog o przedwczesnych ciążach sprzed lat, z wściekłością zaciągnęła się powietrzem i spojrzała na młodą kobietę z dezaprobatą.

Jagodo, chcę cię wesprzeć.

Dziękuję, nie potrzebuję wsparcia od kogoś o empatii jak u szarlotki.

Czy to mnie właśnie nazwałaś głupią? w oczach teściowej zaczęły się zbierać łzy.

W innym dniu Jagoda spróbowałaby załagodzić konflikt, może wymyśliłaby wymówkę, że musi włączyć się w pilny telefon służbowy lub spotkanie, na które zupełnie zapomniała, cóż to za niezdarny los. Zamiast tego jednak, wciąż była zmuszona słuchać, jak Natalia Leonik opowiada o swoim bolesnym doświadczeniu przed telewizorem, a jej własne myśli krążyły wokół niewyjaśnionych górskich zmagań przyciągających organizm w ciąży.

Do piątego miesiąca ciąży Jagoda przestała być łagodną i cierpliwą kobietą. Stała się zadziorną, zaciętą rywalką, która, po zaciągnięciu rękawów, pyta jedynie: gdzie jest ta klasyczna końska chata i koń, po czym rusza rozwiązywać własne problemy.

Jak mam cię nazywać, skoro już trzysta razy powiedziałaś, że nie chcę rozmawiać z tobą o twoich nieudanych doświadczeniach rodzicielskich?

Wiedzcie, że mam przyjaciela wysokofunkcjonującego autysty który potrafi nagle podskoczyć w tłumie albo nie zrozumie żartu; i on także doszedł do wniosku, że omawianie takich spraw z ciężarną kobietą to najwyższy poziom idiotyzmu.

To znaczy, że nie tylko jestem tupą, ale jeszcze i idiota?! wykrzyknęła Jagoda, odważnie zamykając drzwi wejściowe. Wziął oddech, wydech, i uśmiechnęła się, w pełni usatysfakcjonowana sobą.

Miała nadzieję, że od niej odsuną się na kilka tygodni, a najlepiej na zawsze. Los jednak nie sprzyjał; rozmowa z teściową stała się początkiem kolejnych problemów.

Grzegorz, mąż Jagody i syn Natalii, siedział przy kolacji cicho, zamyślony. Jagoda najpierw próbowała jak zwykle pogadać, ale szybko zauważyła, że odpowiada jej mężczyzna jedynie krótkimi zdaniami, jakby myślami był w zupełnie innym miejscu.

Na wszystkie pytania o przyczynę ciszy Grzegorz zapewniał, że wszystko w porządku. Jagoda nie potrafiła połączyć tej milczenia z poranną kłótnią z matką. Pomyślała jedynie, że mąż jest pochłonięty pracą albo coś go trapi, czego nie chce jej obciążać.

Rozmowa w końcu doszła po kilku dniach. Grzegorz podjął temat zupełnie inny:

Jagodo, czy słyszałaś kiedyś o depresji poporodowej? Może nie nazywa się tak w czasie ciąży, ale nie wygląda mi na to, że jestem w depresji, prawda?

Może, ale nie wydaje mi się, że to właśnie depresja. Nie czuję się przygnębiona.

Dla twojego spokoju mogę pójść do psychiatry, ale tylko pod warunkiem, że pójdziesz ze mną i wyjaśnisz temu specjaliście, co w moim zachowaniu sprawiło, że podejrzewałam depresję.

Po prostu Mama mówi, że stałaś się dziwna.

Ach, mama mówi wymamrotała Jagoda.

Znów przypomniała się kłótnia. Czy teściowa naprawdę mogła opowiadać, jak Jagoda ją obrażała, podnosząc temat swojego smutnego życia, już po raz setny?

Grzegorzu, powiem ci jasno: jeśli ktoś ma iść do takiego specjalisty, to twoja mama. Wiesz, co mi powiedziała?

Wiem, że ciągle się kłócicie. Ona twierdzi, że celowo podgrzewasz jej nerwy radami o maseczkach do włosów i niechcianymi przesyłkami

O czym teraz mówisz? nie zrozumiała Jagoda, bo nie łapała, co Grzegorz miał na myśli.

Grzegorz przypomniał, że kilka tygodni temu jego mama kupiła taką samą maseczkę, jaką miała Jagoda, i twierdziła, że to Jagoda jej ją poleciła.

Mama użyła tej maseczki i pomyślała, że celowo powiedziała ci, że jest zła, a dobrą ukryła dla siebie, bo twoje włosy rosną tak pięknie.

Co? Grzegorzu, widać od razu, że nie rozumiesz naszych kobieczych drobiazgów. Gdybyś pojął, od razu wyczułbyś podstęp.

Jagoda w ciągu trzech minut wytłumaczyła, że nie ma w swoim życiu żadnych chemicznych farb, prostownic ani bioprzewijawek, więc nie mogła polecić matce żadnej maski, której nie używałaby.

A adres wysłałam prawidłowo, kiedy miałaby odebrać paczkę od twojego znajomego. Mam nawet zapisane wiadomości wyciągnęła telefon, otworzyła rozmowę i pokazała mężowi.

Rozumiem. Przepraszam, chyba nie powinienem był ufać mamie. Kiedyś była normalna, a my pokłóciliśmy się o co?

No, zaczęła opowiadać o swoich tragediach odrzekła Jagoda, przewracając oczami. Cztery ciąże, cztery rozstania, a ja jeszcze nie mogłam przestać słuchać, choć sama mam już brzuszek i nie potrzebuję kolejnych dramatów.

Chcesz powiedzieć, że ona u zaciął głos Grzegorz, po czym zadzwonił do mamy, a po rozmowie wrócił do domu i postawił Jagodę przed faktem: nie będą już utrzymywać kontaktu z jej matką.

Jagoda odetchnęła z ulgą teściowa już jej dosyć nie denerwowała, a jej próby obmawiania młodej żony przed mężem nie miały już sensu.

Rodzina Grzegorza dalej narzekała, że matka straciła prawo widzieć wnuka.

Przynajmniej niech zobaczy dziecko! wściekło się rodzeństwo. Jedyną radością babci jest wnuk w podeszłym wieku, a syn jej odebrał.

Dajcie babci wujka, nie niech widzi własny spokój, a nie wtrąca się w wasze małżeństwa odparł Grzegorz, zaskakująco zadowolony z rodzinnych kłótni w czacie.

Wydawało mu się, że to właśnie ta walka daje mu pewien dreszcz. Może nawet żałował, że po wzięciu na siebie opieki nad babcią nie zostaje mu nic innego, poza odciągnięciem tematu.

Wiedział doskonale, że jego matka go nie lubi i w końcu zrozumiał, dlaczego wszystko tak się potoczyło. Nie mógł nic naprawić, więc po kilku uwagach i wskazówkach, że nie powinni wtrącać się w cudze sprawy, zerwał z nimi kontakt na dobre.

Z chwilą zerwania poszła też każda pomoc. W końcu kochający ludzie zostali zmuszeni zostawić rodzinę Grzegorza w spokoju.

Teraz ich mały syn, Kacper, dorasta w ciszy i spokoju, a Grzegorz z Jagodą robią wszystko, by ten spokój trwał jak najdłużej, przynajmniej przez całe wczesne dzieciństwo.

Gdy nadejdzie szkoła, nauczą go, jak rozmawiać i odpowiadać na przyklejone pytania. A uczyć będą się, bo Jagoda po ciąży nie straciła zębów, a Grzegorz nie jest skromny, tylko szczerze prostolinijny.

Skromność dziś pomaga nam jedynie w rozmowach, a praktyczne zastosowanie nie ma. Jagoda uważa, że udało jej się to zrozumieć wcześnie, zanim było za późno, by naprawić sytuację i usunąć z życia wszystkie pasożyty.