– Zaprosiłem mamę i siostrę na Nowy Rok, – powiedział mąż wieczorem trzydziestego grudnia. – Zdołasz wszystko przygotować?

Dzwonię mamie i siostrze, żeby przyjechały na Sylwesr, mówi mąż wieczorem trzydziestego grudnia. Czy zdążysz wszystko przygotować?

W końcu nadeszły upragnione weekendy! mówi Jagoda, z westchnieniem siada na pufie przy korytarzu i zdejmuje buty. Przed nami całe dziesięć dni odpoczynku. Rozciąga się, rozluźnia spięte mięśnie i w myślach uśmiecha się, wyobrażając sobie, jak będzie spędzać te dziesięć dni.

Super! kiwa głową Krzysztof, podpierając drzwi. Właśnie rozmawiałem z Kasią. Powiedziała, że nie wiedzą jeszcze, gdzie będą świętować Sylwestra, więc przyjadą do nas dodaje.

No więc marszczy brwi Jagoda i patrzy na męża.

A mama też przyjedzie, zawsze razem z nimi świętuje podsumowuje Krzysztof, zauważając, że nastrój żony się zmienia.

Czy wiesz, że Sylwester już jutro? pyta ostra Olga. Pracowałam do późna całą tydzień, żeby zrealizować plan, a teraz mówisz mi, że mój jutrzejszy los to całodzienna zabawa z patelniami? podnosi głos Jagoda.

Co trzeba gotować? odpowiada spokojnie Krzysztof. Parę sałatek, drugie danie, wędliny, może różne przystawki

Krzysiek, lepiej trzymaj się z dala, bo ryzykujesz, że uderzy cię patelnia, mówi Jagoda poważnie. Jeśli twoi bliscy chcą przyjść, niech przyniosą coś do jedzenia. Zadzwoń do nich od razu i powiedz. Pamiętam, jak kiedyś w Sylwestra biegałam z talerzami, a twoje panie siedziały na kanapie i popijały wino przy Błękitnym ogieńcu.

Jagodo, po co tak? pyta Krzysztof, nie spodziewając się takiej reakcji.

A jak powinno być? odpowiada żona ostro i, nie czekając na wyjaśnienia, biegnie do sypialni, by przeebrać się w domowe ubranie.

Jagoda wścieka się na męża, który dopiero wczoraj rozpoczął weekend. Jedyną rzeczą, która koi jej serce, jest fakt, że w tym miesiącu zarobiła półtora raza więcej niż zwykle. Wciąga powietrze, podchodzi do lustra i powoli zmywa makijaż, rozważając plany na jutro.

Idealnie chciałaby spać co najmniej do dwunastej, potem powoli zjeść śniadanie, posprzątać, zamówić zakupy i przygotować coś lekkiego na przyjęcie. Nie chce hałasu i pośpiechu, jest zmęczona po pracy i marzy o cichym, przytulnym Sylwestrze.

Jak sprawić, by wszystko poszło zgodnie z planem? myśli, przeglądając możliwe scenariusze w głowie.

Ignorując kręcącego się po mieszkaniu Krzysztofa, podchodzi do kuchni, nalewa sobie gorącą herbatę z cytryną i siada przy stole. Na dworze padają lekkie płatki śniegu, migoczą pod latarniami, tworząc prawdziwie świąteczną atmosferę.

Na chwilę wpatruje się w okno, zapominając o dylemacie, po czym potrząsa głową i wraca do rzeczywistości. Nagle w głowie pojawia się genialny, choć ryzykowny pomysł.

Rano zaczyna się, jak planowała Jagoda: o dwunastej. Po przeciągnięciu się odkrywa, że Krzysztof już wstał i krząta się w kuchni rzadkość w przedświątecznym czasie. Wstaje z łóżka, zakłada miękki szlafrok i idzie do kuchni.

Co robisz? pyta, przymrużona od jasnego światła.

Chcę cię ucieszyć śniadaniem sylwestrowym uśmiecha się Krzysztof, mieszając coś w misce.

Wygląda, że coś się pali wybucha śmiechem Jagoda, zauważając dym z patelni.

Kiedy w końcu siada przy stole, pyta męża, jak zamierza przyjąć gości, skoro nic nie kupiono, a dom nie jest posprzątany.

Nie mogłem odmówić Kasi odpowiada, nie podnosząc wzroku z talerza.

No tak marszczy brwi Jagoda. Twojej siostrze trudno odmówić.

Masz coś do zaproponowania? Wczoraj widziałem twój zamyślony wzrok. Naprawdę podziwiam twoją cierpliwość, myślałem, że rozrzucisz wszystko po mieszkaniu.

Najpierw zadzwoń do Kasi i zapytaj, czy przyniosą przystawki i sałatki. Są cztery osoby: dwoje dorosłych i dwoje dzieci.

Dobrze kiwa głową Krzysztof.

Chwyta telefon i, lekko nerwowo, wybiera numer siostry.

Cześć, Kasia. Jagoda planuje stół, więc chcę się upewnić, co przywieziecie, żeby się nie powtarzało.

Po drugiej stronie słychać śmiech.

Krzysiek, żartujesz? Kiedy mam gotować? Mam dwójkę dzieci! Liczyliśmy na to, że Jagoda sama coś wymyśli, jak zawsze odpowiada siostra z przymrużeniem oka.

Dzieci nie są małe, oboje chodzą do szkoły tłumaczy Krzysztof.

Nagle słyszy trzask.

Ojej, przepraszam, coś znowu rozbiłam. Do zobaczenia wieczorem! kończy rozmowę.

Krzysztof wraca do Jagody z zdezorientowaną miną.

Nic nie przyniosą, tak? pyta z nadzieją.

Nie i mama też. Obie powiedziały, że wolą odpocząć, a nie gotować podsumowuje krótko mąż.

Rozumiem. Myślałam o wyjeździe na Sylwestra do rodziców. Proponowali już w czwartek, ale chciałam zostać w domu i nie powiedziałam ci. Pojedziesz ze mną? Nie mamy czasu na długie rozważania.

To będziemy kłócić się z krewnymi patrzy zdezorientowany Krzysztof.

Albo będziesz się kłócić ze mną uśmiecha się Jagoda.

Oczywiście wybieram ciebie odpowiada Krzysztof, podnosząc ręce w geście pojednania.

Jagoda sprząta mieszkanie, by w nowym roku wrócić do czystego lokum, a Krzysztof rusza na zakupy z listą przygotowaną przez żonę. W centrum handlowym panuje prawdziwa świąteczna atmosfera: migoczą lampki, przystrojone choinki, figurki Świętego Mikołaja.

To! Choinka! Jak mogłem zapomnieć? woła, przechodząc obok wystawy.

Bez namysłu zostawia wszystkie sprawy i kieruje się najpierw na stoisko z drzewkami. Wybiera małą, uroczą jodłę, której gałęzie lekko muskają mu twarz, gdy niesie ją na ramieniu do domu.

Gdy otwiera drzwi, Jagoda odwraca się i zachwycona krzyczy:

Choinka? rozpromienia się jej twarz.

Udekorujesz? Jeszcze nic nie kupiłem z listy, po prostu chciałem cię ucieszyć.

Zawsze byłaś przeciwko żywej choince?

Nie wiem, w tym roku mam ochotę na zmiany.

Nastrój staje się prawdziwie sylwestrowy. Jagoda sięga po pudełko z ozdobami na najwyższej półce i zaczyna ubierać drzewko. Z miłością wiesza bombki i lampki, a z każdym kolejnym dodatkiem pokój staje się coraz bardziej magiczny.

Gdy kończy, Krzysztof wraca z zakupami.

Wszystko kupiłeś? pyta, patrząc na pojemne torby pełne produktów i drobiazgów.

Tak, oprócz ryby. Była nieświeża, pojeżdżamy jeszcze do jednego sklepu odpowiada, a Jagoda czuje, jak serce napełnia się ciepłem.

Dobrze mówi, nie spodziewając się takiego zaangażowania męża. Myślała, że nie podjąłby się tego i musieliby całą noc zajmować się gośćmi.

Wkrótce pakują auto, a zegar wskazuje siedem wieczorem, a goście Krzysztofa mają przyjść o dziesiątej. Droga do rodziców Jagody trwa około godziny, więc wyruszają wcześniej, by zdążyć.

Stoją przy otwartym bagażniku, przeładowanym torbami. Jagoda poprawia włosy i pyta:

Mam nadzieję, że nic nie zapomnieliśmy?

Wszystko jest, oprócz deseru, ale możemy kupić coś po drodze.

Jagoda przytakuje i ruszają w drogę.

Dom rodziców Jagody to przytulny wiejski domek, wybudowany dziesięć lat temu, gdy rodzice postanowili sprzedać mieszkanie w mieście i przeprowadzić się na wsi. Antoni i Maria są aktywni i w podeszłym wieku nie tracą radości życia. Zewsząd domek ozdobiony jest girlandami, które wprowadzają świąteczny nastrój.

Od zeszłego roku nie schowaliśmy girland śmieje się Antoni, gdy Jagoda zauważa ich starania.

Naprawdę? Nie zwróciłam uwagi, kiedy byliśmy u was latem odpowiada Jagoda z uśmiechem.

Rozładowują sprzęt, a Jagoda podaje ojcu torby:

Przynieśliśmy sporo jedzenia. Nie wiem, co planujecie przygotować, ale mam nadzieję, że się przyda.

Dajcie mi szybko włożyć wszystko do domu rozkazuje Antoni. A my z Krzysztofem zajmiemy się sauną.

Antoni zbudował własnoręcznie małą saunę na podwórku, wykończoną drewnem i wypełnioną aromatycznymi olejkami, które zawsze kupował dla gości.

W międzyczasie Jagoda i jej mama, Walentyna, włączają noworoczne filmy. Zajęci przygotowaniami nie zauważają, jak mija czas. Gdy zegar wybija dziewięć, telefon Krzysztofa zaczyna dzwonić.

Krzysiek, otwórz! Stoimy przed drzwiami rozkazuje siostra Sasha.

Nie ma nas w domu odpowiada niepewnie Krzysztof.

Gdzie wy? Kiedy wrócicie? pyta podirytowana siostra.

Pojechaliśmy na wieś. Wszystko się tak popędziło, wrócimy dopiero za dwa dni próbuje się wytłumaczyć.

Do wsi? A co z Sylwestrem? nie może uwierzyć.

Będziemy świętować tutaj, w wiosce tłumaczy.

Naprawdę? wzdycha Sasha. A co my?

Macie jeszcze czas wrócić i uczcić nowy rok w domu uspokaja Krzysztof.

Czy mam całą noc bawić dzieci? pyta zaskoczona Aleksandra.

Nie wiem, może i tak przyznaje z niepewnością.

Nie spodziewałam się takiej podłości od ciebie. Może klucze schowaliście pod matą? dopytuje, nie tracąc nadziei, że nie będzie musiała sprzątać po wszystkim.

Teraz rozumiem, czemu co roku jedziecie w gościnę uśmiecha się Krzysztof. Tylko żona mnie przechytrzyła. życzy szczęśliwego nowego roku i odkłada słuchawkę.

Krzysztof liczy do dziesięciu, a na ekranie pojawia się numer jego matki, Aliny.

Tak, wyjechaliśmy mówi, nie czekając na odpowiedź. Sylwestra będziemy w wiosce, nie zostawiliśmy wam kluczy.

Jak śmiesz nas tak traktować? Liczyliśmy na was! wybucha matka.

Rozumiem, ale tak się stało tłumaczy. Mam dość, że wszystkie święta spędzamy w małym mieszkaniu. Dlaczego nie zapraszacie nas? A przyjść po gotowe jedzenie to zawsze proszę! dodaje zirytowany.

Synu, czy naprawdę urodziłam cię, żeby znosić takie zachowanie? pyta Alina ze smutkiem.

Co? Czy to sprawiedliwe? odpowiada Krzysztof.

Matka milczy, nie wiedząc, co powiedzieć.

Dobrze, rozumiem, już nie będę cię niepokoić mówi w końcu, odkładając telefon. Krzysztof ciężko wzdycha. Rozmowa była trudna; nie chce psuć relacji z rodziną, ale wiele urazów narastało.

Wszystko w porządku? pyta Jagoda, kładąc głowę na jego ramieniu.

Tak, mama dzwoniła odpowiada krótko.

Rozumiem wzdycha. Czy dobrze postąpiliśmy?

Oczywiście mówi Krzysztof, odwracając się do żony. Czekają nas przygotowania. Co ze mną? dodaje smutno. Tylko korzystają z mojej dobroci i nic więcej. Za długo to znosiłem.

Jagoda przytula męża, starając się go wesprzeć.

Spokojnie próbuje złagodzić atmosferę. Idźmy przygotować przyjęcie.

Ten sylwester pozostaje niezapomniany. Jagoda i Krzysztof spędzają dwa dni u rodziców: ciepłe wieczory przy kominku, zjazdy na sankach, rozmowy przy herbacie. To najserdeczniejszy nowy rok od dawna, z dala od zgiełku i trosk. Wkrótce wrócą do codziennego rytmu, ale w pamięci pozostaną wspomnienia o prostych radościach i cieple domowego ogniska.