W pakiecie z byłą dziewczyną

Andrzeju, nie możesz po prostu wyrzucić dziecka! To mała dziewczynka, w obcym mieście. Wiesz, co się z nią może stać? mówi z drżącym głosem przyjacielski brat, Paweł. Jesteś przecież matką! Pomyśl, co by się stało, gdyby ktoś tak postąpił z Krzysiem!

Krzysiek tak się nie zachowuje odpowiada Zuzanna. Ma może czternaście lat, ale bezczelność ma na trzydzieści. Jeśli ma odwagę obrażać starszą ciotkę, to sama znajdzie drogę na dworzec.

Zuzanna zdaje sobie sprawę, że przesadza. Nie ma biletów dla córki Andrzeja, nie zna nikogo w tym mieście. Właściwie wyprawia dziewczynkę w nieznane. Ale już nie obchodzi jej to. Nie może dłużej znosić tego chłopca w spódnicy.

Kiedyś Andrzej był dla Zuzanny powiewem świeżego powietrza. Jej pierwszy związek nie był całkiem fatalny, ale miłości w nim nie było. Zdecydowała się na Marka, pierwszego męża, z kalkulacją. Był spadkobiercą zamożnych rodziców, żył na bogato, nie myśląc o niczym, i dbał o Zuzannę.

Uznała, że taki facet świetnie nadaje się do założenia rodziny, bo ich dzieci nie będą niczego potrzebować. Własne uczucia myślała dopiero na końcu. Nie było iskry w związku, więc cóż? Życie nie jest bajką, nie każdy kocha się do szaleństwa. Przynajmniej człowiek był dobry, nie zrobiłby krzywdy.

Częściowo Zuzanna miała rację: ich jedyny syn, Krzysiek, naprawdę nie potrzebował niczego. Kiedy dorósł i stał się bardziej samodzielny, rodzice nagle zorientowali się, że są sobie prawie obcy. Nie mieli wspólnych zainteresowań, nie mieli też tematów do rozmowy. Zuzanna nawet jeździła na wakacje sama, oddzielnie od Marka. Marek z kolei stracił zainteresowanie, nie pozostały żadne uczucia.

Na początku próbowali żyć ramię w ramię jako dobrzy przyjaciele. Próba poszła jednak na marne. Zuzannę denerwowało wszystko w Marku: jak zostawia kałuże w łazience po prysznicu, jak chrapie, jak je, a nawet jak oddycha. Marek zaczął interesować się młodymi dziewczynami, spotykał się z nimi i nazywał to tabletka na nudę.

W efekcie rozwiedli się. Marek zostawił jedną z nieruchomości żonie i synowi. Pierwsze tygodnie Zuzanna przyzwyczaja się do życia w pojedynkę, a potem nagle zapragnie miłości. Przynajmniej raz w życiu.

Z tym marzeniem wchodzi na portal randkowy, ale nie wytrzymuje tam długo. Mężczyźni są różni: jedni nie potrafią znaleźć siebie do czterdziestki i nie pracują, inni obrażają byłe partnerki, a ci, którzy wydają się normalni, znikają po pierwszej randce. Zuzanna nie potrafiła pojąć przyczyny, aż jeden z nowych znajomych podsunął jej odpowiedź.

Kolejna randka kończy się ohydą. Po godzinie mężczyzna zaczyna nachodzić i całować się, nie zważając na to, że Zuzanna jasno powiedziała, że to za szybko. Potem namawia ją do wizyty u siebie. Ona rozumie, co się dzieje, i ucieka, tłumacząc, że musi pojechać po syna do szkoły.

Rozstają się, ale późnym wieczorem Zuzanna dostaje wiadomość prywatną:

Mogłaś od razu wszystko powiedzieć? Zmarnowałem tylko czas na ciebie. Nie interesują mnie rozwiedzione z przyczepą.

Mówi, że rozmawiali w kawiarni. Najprawdopodobniej nie chodziło o syna, ale etykieta rozwiedziona zabiła w niej chęć dalszych poszukiwań. Dla mężczyzn to faktycznie ciężka przeszkoda, nawet jeśli syn ma piętnaście i latem zarabia więcej niż niektórzy potencjalni kandydaci.

Zuzanna już prawie decyduje się zrezygnować z marzenia, kiedy pojawia się niespodziewane szczęście.

Spotyka Andrzeja na przyjęciu u koleżanki Marii. Andrzej jest galancki, nalewa jej szampana, podaje sałatki, uśmiecha się, gdy Zuzanna żartuje, a na koniec prosi o numer telefonu.

Maria ostrzega:

Zuzanno, uważaj. Z nim w pakiecie jest była i córka.

Zuzanna nie jest zmartwiona.

No i co? Nie jestem już dziewczyną, odpowiada. W życiu różnie bywa.

Andrzej później wyjaśnia delikatnie, że nie mógł wytrzymać z żoną, a jego była regularnie wywołuje kłótnie. Zuzanna jest zaskoczona; Andrzej wydaje się miły, spokojny, łagodny. Skąd więc konflikty?

Wkrótce dowiaduje się prawdy, i nie podoba jej się ona.

Zuzanko, dzisiaj trochę się spóźnię. Muszę wstąpić do Viki. Prosiła, żebym złożył rower dla Krysi, ostrzega Andrzej.

To nie pierwszy raz w tygodniu, kiedy Andrzej się spóźnia. Vika nie potrafi nawet zmienić żarówki bez jego pomocy. Zuzanna najpierw próbuje to zrozumieć: Vika niedawno się rozwiodła i przyzwyczaja się do nowego życia, tak jak kiedyś Zuzanna. Z czasem jednak zaczyna ją irytować.

Wiesz, jak się do tego podchodzę. Czy naprawdę nie możesz po prostu powiedzieć nie? Zaczynam mieć wrażenie, że między wami coś jest.

Zuzanko, bój się Boga! Po prostu nie mogę porzucić Krysi. Rodziny się rozpadają, a dzieci zostają, rozumiesz?

Rozumiem. Nie mam nic przeciwko temu, żebyś pomagał, ale bez niekończących się wyjazdów. Zjedźmy do domu, a Viki damy pieniądze na fachowca. Twoja obecność nie jest konieczna.

No, Ol

Bez Ol. Albo jedziesz do domu, albo zostajesz u Viki na zawsze.

Zuzanna walczy, ale w końcu wygrywa. Andrzej przestaje odwiedzać byłą żonę, ale wciąż chce widywać swoją córkę, więc Krysia przyjeżdża w weekendy. Każda wizyta jest dla Zuzanny próbą wytrzymałości.

Podczas pierwszej nocy dziewczynka domaga się, by ojciec spał w jej pokoju. Zawsze. Bo się boi zostawać sama. Potem wlewa sobie cały flakon drogich perfum z szafki Zuzanny. Trzeci raz kaprysi jedzeniem.

Nie będę tego jeść mówi, odpychając talerz. To nie smakuje. Mama gotuje lepiej.

No i chodź głodna, wybucha Zuzanna. Albo jedź do mamy.

Czy mnie wyganiasz? Powiem mamie, że nie karmili mnie tutaj! gniewnie krzyczy Krysia, krzyżując ramiona na piersi.

Dziewczynki zaczyna Andrzej. Nie kłóćmy się. Zamówię pizzę.

Po każdym spotkaniu z Krysią w domu wybuchają kłótnie. Dziewczynka zachowuje się, jakby Zuzanna nie była jej matką i traktuje dom jak własny. Rozumie, że chce, by tata częściej przyjeżdżał albo wrócił do mamy, i powoli podsyca relacje z ojcem.

No to teraz musisz uciekać do innego miasta mówi przyjaciółka. A ja cię ostrzegałam.

Nie myślałam, że będą rozwiedzone kobiety z przyczepionym facetem wzdycha Zuzanna.

Zastanawia się nad przeprowadzką. Syn już mieszka osobno, w innym mieście, więc nic jej nie trzyma.

W końcu zamieszkują w małym domku na obrzeżach Gdańska, blisko morza. Dwa lata mija w ciszy, spokoju i radosnym życiu rodzinnym. Ale nagle

Zuzanko, nie gniew się zaczyna nieśmiało Andrzej. Vika dzwoniła. Prosiła, żebym wziął Krysię na wakacje, przynajmniej na miesiąc. Ma problemy zdrowotne, lekarz zalecił wyjazd nad morze, a wyjazdy są drogie. Vika ma urlop zimą.

Zuzanna patrzy na niego jak na osła przed nowymi wrotami.

Nie! Tylko nie Krysia! wykrzykuje.

Zuzanno Rozmawiałem z nią. Wszystko zrozumiała i obiecała się zachowywać lepiej.

Z początku opierała się, ale w końcu poddała się. To przecież córka ukochanego mężczyzny, którego nie widziała od dawna. Może Krysia naprawdę się zmieniła?

Niestety nie.

Pierwszy tydzień dziewczynka była cicha, siedziała w pokoju albo szła na spacery z ojcem. Potem zaczęło się.

Krysia, czy mogłabyś nie chodzić w domu w obuwiu ulicznym? U nas tak nie robimy.

Ojej, zapomniałam zdjąć odpowiada z uśmiechem. Tu i tak jest brudno.

Krysia przywołuje gości bez pytania, bierze jedzenie, które Zuzanna prosiła nie dotykać, słucha głośno wideo w nocy. Gdy prosi się ją o ciszę, twierdzi, że zapomniała słuchawek, ale że kupi nowe, to oczywiście weźmie pod uwagę wszystkie życzenia. Dodatkowo ciągle skarży się mamie, przez co Vika dzwoni do Zuzanny w kłótniach.

Zuzanna traci cierpliwość, gdy Krysia rzekomo przypadkowo rozbija filiżankę, tę samą, którą Krzysiek podarował jej za pierwszą wypłatę. To szczególnie boli.

Och, co z tego? Jakbyście nie mieli wystarczająco kubków, zorganizowała mi taką egzekucję wzrusza ramionami Krysia.

Tego dnia Zuzanna mówi Andrzejowi, że nie zniesie już tego. Decyduje się radykalnie, ma dość obecności małego chamka na własnej posesji.

Andrzej bronie córki:

Zuzanno, może ma rację, ale to dziecko. Ty jesteś dorosła. Mogłabyś spróbować znaleźć wspólny język, przetrwać choć raz w roku. A tak wydaje ci się, że nie obchodzi cię, co stanie się z moją córką.

Zuzanna spędza noc w pokoju gościnnym, nie chce widzieć Andrzeja. Rankiem odkrywa, że nie ma ani męża, ani jego córki w domu.

Wszystko byłoby w porządku, gdyby Andrzej nie zniknął na trzy dni. Najwyraźniej wybrał się z Krysią na wszelki wypadek. Nie odbiera telefonów, nie odpisuje na wiadomości. Zuzanna zostaje sama zgadywać, co się naprawdę dzieje.

Powraca dopiero po czterech dniach.

No to jedziemy do domu. Spotkam się z wami jutro wieczorem, o szóstej informuje spokojnie.

Zuzanna mogłaby udawać, że wszystko jest w porządku, tak jak wtedy, gdy jeździł do byłej co drugi dzień. Ale ma już dość tej wojny, zwłaszcza że Andrzej nie jest po jej stronie.

Andrzeju, nie gniew się, ale jedź z powrotem do Viki. Są ludzie, którym razem jest przytulnie, a osobno nudno. Myślę, że to o was chodzi odpowiada Zuzanna.

Zuzanno, co się dzieje? Wszystko w porządku. Po prostu odwoziłem córkę.

Byłoby dobrze, gdyby w ogóle nie przyjeżdżała. Albo gdybyś postawił ją na miejsce. Nie zrobiłeś tego przez wszystkie te lata. Nie, Andrzeju, mam dość walki w własnym domu i w naszym związku.

Andrzej próbuje ją przekonać, ale Zuzanna jest nieugięta. Nie wie, czy zdradza ją Andrzej, czy po prostu podąża za Viki i Krysią. Nie zagląda na jego profile w mediach.

Kiedyś Zuzanna pragnęła miłości. Co zrobić, gdy mężczyzna kocha bardziej siebie, komfort i półśrodki? Zuzanna postanawia, że zacznie od miłości do samej siebie. Śledzenie byłych nie wpasowuje się w tę definicję.