Próbowała skłócić syna z jego ciężarną żoną

No i proszę, mamo, wiesz, że stałaś się trochę dziwna.
Ach, mamo mówi wymamrotała Jagoda, przyciskając wargę.
Od razu przypomniała się ostatnia kłótnia przy stole. Czyżby teściowa nie mogła przestać wyciągać temat swojego ponurego przeszłego życia? Już chyba setny raz.

Pani Jadwiga, może przejdziemy na inny temat? poprosiła Jagoda uprzejmym, lecz stanowczym tonem.

Teściowa, właśnie zaczerpnąwszy kolejny wyczerpujący monolog o przedwczesnych ciążach i nieudanych narodzinach, zatrzasnęła się w powietrzu, spojrzała na młodą kobietę z wyraźnym zdziwieniem.

Jagodo, ja chcę cię wesprzeć.

Dziękuję, nie potrzebuję wsparcia od kogoś, kto ma empatię na poziomie sucharki.

Czy to mnie właśnie obraziłaś, mówiąc, że jestem głupia? w jej oczach zaczęły łkać łzy.

W normalny dzień Jagoda spróbowałaby rozładować spięcie spokojnym słowem, a może wybrałaby wymówkę pilny telefon w pracy albo spotkanie, o którym właśnie zapomniałam. W każdym razie wymyślałaby pretekst, by uciec od żądzy Jadwigi, by ta mogła dalej snuć opowieści o swym tragicznym życiu w telewizji. Ale cóż głupota to nie lada gratka, zwłaszcza w czasie ciąży, kiedy organizm robi się jakby zbudowany z waty cukrowej.

Do piątego miesiąca ciąży Jagoda przeszła od miękkiej i cierpliwej kobiety do twardej, jakby wyciągniętej z kieszeni szopy, która po zaciągnięciu rękawów pyta: Gdzie jest koń, a gdzie chata? i od razu rusza rozwiązywać własne problemy.

Jak mam cię nazywać, skoro już setki razy powiedziano mi, że nie chcę słuchać o twoich nieudanych doświadczeniach macierzyńskich?

Wiem, mam przyjaciela wysokofunkcjonalnego autysty on potrafi nagle zatańczyć w kolejce albo nie zrozumie żartu, ale i on przyznał, że rozmawianie o takich rzeczach z ciężarną to czysta głupota.

Więc oprócz tego, że jestem po prostu głupia, mam jeszcze i tak nieodpowiednie podejście? tak to widzisz, Jadwiga. Twoja dobroć? Nie słyszałam jej od ciebie.

No cóż, byłoby przyjemnie te słowa wypowiadać! odparła Jagoda, zamykając drzwi. Wzięła głęboki oddech, uśmiechnęła się i poczuła się w końcu zadowolona z siebie.

Miała nadzieję, że teraz teściowa zostawi ją w spokoju na kilka tygodni, a może nawet na zawsze. Niestety, los miał inne plany, bo rozmowa z Jadwigą otworzyła nowy zestaw problemów.

Krzysztof, mąż Jagody i syn Jadwigi, siedział przy kolacji cicho, zamyślony. Jagoda najpierw próbowała go rozmawiać, ale zauważyła, że odpowiedzi przychodzą jakby z innego wymiaru. Na każde pytanie o przyczynę jego znużenia, on tylko zapewniał, że wszystko jest w porządku.

Połączenie milczenia Krzysztofa z poranną kłótnią nie przyszło Jagodzie do głowy. Pomyślała po prostu, że mąż jest pochłonięty pracą albo ma coś, czego nie chce jej opowiadać, by nie wywoływać kolejnych zmartwień.

Po kilku dniach w końcu padła rozmowa. Krzysztof poruszył temat zupełnie inny.

Jagodo, słyszałaś kiedyś o depresji poporodowej? Może u ciężarnych też się zdarza, co?

Może i tak, ale nie wydaje mi się, że nazywa się to depresją poporodową. Nie czuję się przygnębiona, prawda?

Wiesz, dla twojego spokoju mogę pójść do psychiatry, ale tylko pod warunkiem, że pójdziesz ze mną i wyjaśnisz, co w moim zachowaniu sprawiło, że podejrzewasz u mnie tę depresję.

No i proszę mamo mówi, że stałaś się trochę dziwna.

Ach, mamo mówi wymamrotała Jagoda.

Znowu przeszła jej myśl o ostatniej sprzeczce. Czy naprawdę teściowa nie mogła przestać rozdmuchiwać swój żal z przeszłości, kiedy Jagoda już po raz setny raz słyszała tę samą historię?

Krzysztof, bez ogródek powiem ci: jeśli ktoś ma iść do specjalisty, to niech to będzie twoja mama. Znasz to, co mi powiedziała?

Wiem, że ciągle się sprzeciecie. Ona uważa, że celowo robisz jej problemy, podpowiadając maski do włosów albo wysyłając paczki pod niewłaściwy adres

Co to ma znaczyć? nie zrozumiała Jagoda.

Krzysztof przypomniał, że kilka tygodni temu jego mama kupiła taką samą maskę, jaką Jagoda miała w domu, i że to właśnie Jagoda mu ją poleciła.

Mama użyła tej maski i pomyślała, żeś jej celowo zasugerowała złą, a dobrą, co daje włosy jak u Czarodziejki, schowała dla siebie.

Co? Krzysztof, od razu widać, że w tych naszych damskich bajkach nic nie rozumiesz. Gdybyś wtedy zrozumiał, od razu byś wyczuł, gdzie jest haczyk.

Jagoda w trzy minuty wyjaśniła, że nigdy nie używała amoniaku, prostownic czy żadnych chemikaliów, a jej naturalne, gęste włosy nie mogłyby być poleceniem do maski przeznaczonej dla blondynek z rozjaśnianiem i biopirxą.

A adres wysłałam prawidłowo, kiedy miał odebrać paczkę od twojego kolegi. Mam nawet konwersację, którą ci pokażę.

Krzysztof otworzył telefon, przeglądał czat i przyznał:

Rozumiem. Przepraszam, nie powinienem ufać mamie. Wiesz, kiedyś była w porządku, a potem

Zaczęła mi opowiadać o swoich tragediach Jagoda wzruszyła ramieniem. Czuję, że ktoś, kto przeszedł cztery straty, nie powinien ciągle wracać do tego tematu, zwłaszcza że ja mam już własne problemy.

Chcesz powiedzieć, że ona zabije? wymamrotał Krzysztof, po czym zadzwonił do mamy. Po rozmowie wrócił i postawił Jagodę przed faktem: nie będą już utrzymywać kontaktu z jej matką.

Jagoda cieszyła się, że teściowa już nie dręczyła jej swoim nieadekwatnym zachowaniem, a próby podpalania jej w oczach przed mężem skończyły się pożarem.

Krzysztofowi krewni jeszcze długo zarzucali, że porzucił matkę na rzecz obcej kobiety. On tylko wzdychał, mówiąc, że matka jego dziecka nie jest obca, a jeśli ona jest winna wszystkiego, to ona dostanie swoją odpowiedź.

Sprawa nie jest już w sferze stopnia pokrewieństwa, a w sferze winy, i nie każdy z rodziny zgadza się z jego oceną. Krzysztof nie zamierza zmieniać zdania.

Teraz pozostaje pytanie: po co matce chciało się wpaść w kłótnię z ciężarną żoną? Odpowiedź nie jest pilna. Widać więc typowy scenariusz: matka nie chce dzielić syna z inną kobietą. Nie musiała go udostępniać straciła go całkowicie. I sama za to odpowiada. Nie ma już nic, co można obarczyć Krzysztofa i Jagodę.

Przynajmniej pozwólcie im zobaczyć wnuka! narzeka rodzina. Jedyna radość babci to mieć wnuka na starość, a syn ją od tego pozbawił.

A wy taką babcię swoim wnukom poddawajcie i małżonkom wymuszajcie kontakt! Zobaczymy, ile waszych mocnych małżeństw wytrwa. ripostował Krzysztof.

Wygląda na to, że czerpie przyjemność z tych rodzinnych sprzeczek w korespondencji. Może nawet żałuje, że po propozycji zajęcia się opieczną babcią rodzina nie ma już nic do roboty, oprócz odciągania tematu od siebie.

Krzysztof doskonale widział, że jego matka go nie lubi, i zrozumiał przyczyny tego stanu. Nie mógł niczego poprawić, więc po kilku uwagach i sugestiach, że nie wtrącają się w sprawy innych, zerwał z nimi kontakt.

Z tym zerwaniem przestała też wszelka pomoc, a jedynie kochający ludzie zostali w spokoju. Ich mały synek rośnie w ciszy i bezpieczeństwie. Krzysztof i Jagoda robią wszystko, by ten spokój trwał jak najdłużej, przynajmniej przez całe wczesne dzieciństwo.

Gdy zbliży się do szkoły, nauczą go, jak rozmawiać i jak prawidłowo odpowiadać na takie przytulanki. A nauka będzie łatwa, bo Jagoda po ciąży nie straciła zębów, a Krzysztof nie różni się szczególnie skromnością.

Skromność dziś pomaga tylko w byciu na pokaz, a w praktyce niewiele daje. Jagoda uważa, że udało jej się to pojąć wcześnie, zanim było za późno, i wyrzuciła z życia wszystkie pasożyty, zarówno te małe, jak i te wielkie.