Uncategorized

Mama dla Anusi

„Mama dla Anielki”

— Pawełku, chodź jeść — łagodnie zawołała niania Bożena.
— Nie — odparł, wpatrując się w okno. — Nie.
— Pawle, chodź.
— Nieee! — wrzasnął, tupiąc chudymi nóżkami w brązowych rajstopach. — Nieee, mama tam!
— Mama przyjdzie później, chodź.
— Co się tu dzieje? Bożeno Kazimierzowo, co pani tu urządza? Marsz do stołówki!
Zła kobieta złapała wrzeszczącego Pawła za kołnierz koszuli i ciągnęła do stołu. Wkładała mu do ust szare, zimne kluski. Chłopiec krzyczał i wił się, a ona uparcie wpychała kolejne kęsy.
— Żryj, bękarcie, żryj! — syknęła.
Reszta dzieci zaczęła szybko stukać łyżkami w aluminiowe miski.
— Dlaczego pani tak, Elżbieto? To przecież dzieci — szepnęła niania Bożena, łamiącym się głosem.
— Dzieci? — wypluła zła kobieta. — Jakie dzieci? To przyszli przestępcy, jak ich matki: złodziejki, morderczynie, bandytki!
— Aaaa! — ryczał Paweł, przewracając się na podłogę, czerwony jak burak. — Do mamuuuśki, aaa, mamuuuśka!
— Zamknij się, mały gnidzie!
— Co za krzyk? — spytała kolejna zirytowana kobieta. Nawet Paweł na moment ucichł. — Co się dzieje?
— A ten, buntuje się, jeść nie chce.
— Czyj?
— Dąbczakowej.
— Aaa, tej wariatki. Wyprowadźcie go, matka przyszła.
Paweł pisnął i pognał przed wychowawczynią, wtulając się w chude, ostre kolana.
— Mamusiu, mamusiu…
Mama usiadła na podłodze, całując chude ciałko Pawła, przygarniając go wiotkimi jak gałązki ramionami. Szeptała słowa tylko dla nich dwojga.
— Ojej, nie mogę patrzeć, dziewczyny — szlochała stara niania, babcia Wiesia, która widziała już tyle, że starczyłoby na dziesięć powieści. — Starzeję się, czy co? Jak on ją kocha, a ona? Choć szalona, niepoczytalna, innym matkom trzeba by się uczyć od tej smarkuli, ledwo z ziemi wyrosła, a kocha go tak, że aż drży.
— Pf, kocha — prychnęła Elżbieta. — Ulgi lubi. Niedługo zabiorą tego, a ona przyniesie kolejnego. Znam je…
— Jesteś zła, Elu.
— A co nieprawda, ciociu? Znajdzie komu podrzucić, znowu ulgi będą.
— Kobietą jesteś, Ela, jak można tak?
— Dzieci nie ma, to nie zrozumie — mruknął ktoś z personalu.
— I co? U Bożeny też nikogo nie ma, a nie skamieniała. Przepraszam, Bożenka.
— Ech, wy z waszymi świętymi— Ech, wy z waszymi świętymi… — ale nie dokończyła, bo w drzwiach stanęła Anielka, z oczami pełnymi łez i rękami wyciągniętymi do synka, a wtedy nawet Elżbieta zamilkła, bo miłość, jaką widziała między nimi, nie potrzebowała już słów.

Related Topics:

Ciekawostki3 lata ago

Przyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył

Ciekawostki4 lata ago

Brat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice

Rodzina5 lat ago

Obaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia

Historie4 lata ago

„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech

Nasz Kraj

Mama dla Anusi

Uncategorized

Mama dla Anusi

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

– Potrzebuję bardzo starego psa – błagała kobieta w schronisku.

Porzucony pies wrócił po trzech miesiącach do swojego właściciela – ten nie spodziewał się go zobaczyć.

Pies wrócił do porzucającego go właściciela po trzech miesiącach: nie spodziewał się go zobaczyćGdy otworzył drzwi, pies rzucił mu się do nóg, a w oczach mężczyzny pojawiły się łzy wzruszenia i żalu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPies leżał spokojnie na kanapie, otoczony resztkami jedzenia i balonami, jakby sam z siebie urządził sobie najlepsze przyjęcie w swoim życiu.

Święto minęło, a o psie po prostu zapomniano: rano właściciele nie wierzyli własnym oczomPrzed nimi stał pies, który przez całą noc samodzielnie otworzył lodówkę i zjadł cały zapas świątecznych przysmaków, a teraz spokojnie spał wśród pustych opakowań.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.

Teściowa była przekonana, że po rozwodzie nadal zamieszka w mieszkaniu byłej synowej i będzie dostawać od niej pomoc.

— Skoro urodziłaś córkę, a nie syna, zwalniaj mieszkanie — oświadczyła teściowa. Mąż stanął po stronie żony.

— Żyjesz za dobrze po rozwodzie, — powiedziała była teściowa i postanowiła „przywrócić sprawiedliwość”

— Po wizycie bezczelnej rodziny lodówka pustoszała, a góra naczyń rosła, — gospodarze wymyślili, jak położyć temu kresOd tej pory przed każdą wizytą na drzwiach lodówki wieszali kartkę z listą obowiązków domowych dla gości.

Piotrek wsadził kota do worka – syn sąsiada przypadkiem zobaczyłChłopiec natychmiast pobiegł do domu, aby powiedzieć o tym swojej mamie.

Piotrowicz wepchnął kota do worka – chłopiec sąsiada przypadkiem to zobaczyłWieść o tym wydarzeniu błyskawicznie obiegła całe osiedle, a Piotrowicz musiał się tłumaczyć przed zbulwersowanymi sąsiadami.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam obrączkę przez okno.

– Gratuluję! Właśnie straciliście i narzeczoną, i mieszkanie, i resztki mojego szacunku! – rzuciłam pierścionek zaręczynowy przez okno.

– Potrzebuję bardzo starego psa, – prosiła kobieta w schronisku.

„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.

Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.

Tylko obejrzymy działkę i wracamy! — obiecała teściowa w piątkowy wieczór. Wyjechali w niedzielę. Przyjechałam w poniedziałek — i założyłam kłódkę.

Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.

Trending