Teściowie na weekendowym odwiedzinach

Rodzice przyjechali na weekend

— Mamo, zupełnie zwariowałaś?! Jacy rodzice?! — krzyknęła Kinga do słuchawki, omal nie wypuszczając jej z ręki. — Przecież mówiłam ci sto razy, że z Darkiem tylko się spotykamy!

— A co, spotykacie się, to znaczy, że nie na poważnie? — głos matki brzmiał stanowczo i nie wróżył nic dobrego. — Kinga, masz już dwadzieścia siedem lat! Inne w twoim wieku dawno wyszły za mąż, dzieci rodzą, a ty się wciąż bawisz! Jego rodzice to porządni ludzie, pracowici, mają trzypokojowe mieszkanie na Gocławiu…

— Mamo! — Kinga zamknęła oczy, próbując opanować ból głowy. — Posłuchaj mnie uważnie. NIE jestem gotowa wyjść za mąż. NIE chcę o tym rozmawiać z obcymi ludźmi. I w ogóle, powinnaś była się ze mną porozumieć!

— Za późno na rozmowy — matka wyraźnie się złościła. — Już do nich zadzwoniłam, przyjadą jutro rano. Darek wie, nawiasem mówiąc. Wczoraj z nim rozmawiałam, zgodził się.

Kinga powoli osunęła się na kanapę. Darek się zgodził… Oczywiście, co on miał do stracenia? Mieszka spokojnie u rodziców, do pracy chodzi co drugi dzień, a tu taka okazja — gotowa narzeczona z własnym mieszkaniem i stałą pensją.

— Mamo, a może ich odwołamy? Powiemy, że zachorowałam…

— Kinguś — głos matki niespodziewanie zmiękł, niemal błagalny. — Zrozum, córeczko. Tak bardzo chcę zobaczyć wnuki! A nuż coś mi się stanie, a ty zostaniesz sama? Darek to dobry chłopak, nie pije, nie pali…

— Nie pije? — prychnęła Kinga. — Przecież przedwczoraj ledwo stał na nogach!

— No, święto było! — szybko znalazła wymówkę matka. — Dobrze, skarbie, przyjedź jutro przed dziesiątą. Kurczaka już kupiłam, tort zamówię…

W słuchawce zapanowała cisza. Kinga jeszcze przez chwilę siedziała, wpatrzona w ścianę, po czym gwałtownie wstała i zaczęła chodzić po pokoju. Musiała coś wymyślić, ale co? Zabić Darka? Matkę? A może uciec do koleżanki na działkę i przeczekać do poniedziałku?

Telefon zadzwonił ponownie.

— Kinga, to ja — głos Darka brzmiał przepraszająco. — Słuchaj, twoja mama do mnie wczoraj dzwoniła…

— A to świnia! — westchnęła Kinga. — Mogłeś mnie uprzedzić!

— Myślałem, że żartuje! Naprawdę! Kto teraz swatów wysyła? Myślałem, że pogada i zapomni…

— A kiedy zrozumiałeś, że nie żartuje?

— Jak moi rodzice zaczęli tort wybierać — przyznał się Darek. — Kinga, może po prostu weźmiemy w tym udział? Posiedzimy, pogadamy, oni się uspokoją…

— Darku, zdajesz sobie sprawę, że po tym cyrku mama wyprowadzi mnie za ciebie pod bronią? Pewnie już suknię przymierza!

— No i co? — w głosie Darka pojawiły się dziwne nutki. — A co, ja ci nie pasuję?

Kinga zamilkła. Właśnie w tym był problem. Darek jej się podobał, nawet bardzo. Wysoki, przystojny, dobry. Ale był w nim jakiś… brak. Nie potrafił sam podejmować decyzji. Zawsze radził się matki, nawet co do koszuli na randkę. A teraz i ślub nie był jego pomysłem.

— Słuchaj, Darku — zaczęła ostrożnie. — A ty sam chcesz się ożenić? Ze mną, mam na myśli?

— Oczywiście, że chcę! — odpowiedział zbyt szybko. — To znaczy… w sumie… znamy się przecież dobrze…

— To nie jest odpowiedź — zmęczonym głosem powiedziała Kinga. — Dobrze, zobaczymy się jutro.

Cały wieczór biegała po mieszkaniu, przymierzając raz jedną, raz drugą sukienkę. Zbyt elegancka — pomyślą, że się zgadza. Zbyt zwyczajna — mama będzie przez tydzień wygłaszać wykłady o odpowiednim wyglądzie na poważne rozmowy. W końcu wybrała szary kostium — skromnie, ale schludnie.

Rano Kinga obudziła się z postanowieniem odwołania wszystkiego. Zadzwoni do matki, powie, że zachorowała, albo że wyjechała służbowo, albo… Ale telefon milczał, a gdy wybrała numer matki, nikt nie odebrał. Pewnie już na bazarze, kupuje przysmaki na stół.

O wpół do dziesiątej Kinga stała przed domem rodziców i nie mogła się zmusić do wejścia. Sąsiadka podlewała kwiaty na balkonie i z ciekawością spoglądała w dół.

— Kinga! — doleciało z góry. — Wchodź już, po co stoisz!

Matka powitała ją w odświętnym fartuchu i z tajemniczą miną.

— No i dobrze, że wcześnie przyszłaś! Pomóż nakryć do stołu. Patrz, jaką śledzikową kupiłam, będzie w śmietanie! I kawior wzięłam, wprawdzie nie czerwony, ale też niczego sobie…

— Mamo — próbowała wtrącić Kinga, ale matka już ciągnęła ją do kuchni.

— A kostiumik ładny! Poważny, biznesowy. W sam raz! Rodzice Darka lubią, gdy dziewczyna skromnie się ubiera…

— Skąd wiesz, co oni lubią?

— A my już się znamy! — dumnie oznajmiła matka. — Poznałyśmy się, gdy Darkowi zaświadczenie do lekarza nosiłam. Bożena Stanisławowa, jego mama, taka miła kobieta! Gadalyśmy z pół godziny, opowiedziała mi wszystko o tobie…

— O mnie? Co o mnie?

— No, że ładna, pracowita, swoje mieszkanie… Bardzo się cieszą, że Darek taką narzeczoną znalazł!

Kinga poczuła, jak w środku wszystko się gotuje. Więc mówią o niej jak o narzeczonej! A jej zdania nikt nie pytał!

— Mamo, posłuchaj mnie — złapała matkę za ramiona. — Nie jestem gotowa wyjść za mąż. Rozumiesz? Nie chcę jeszcze wychodzić!

— Nie chcesz? — zmarszczyła brwi matka. — To po co się z chłopakiem spotykasz? Dla zabawy? To nieładnie, Kinguś! Faceta trzeba albo puścić, albo za niego wyjść!

— Ale my tylko się spotykamy! Poznajemy się! Może w ogóle do siebie nie pasujemy!

— Pół roku się spotykacie, co jeszcze macie poznawać? — zamachała rękami matka. — Za moich czasów ludzie w miesiąc decydowali! A wy się ciągle ociągacie…

Dzwonek do drzwi przerwał ich sprzeczkę. Matka szybko zdjęła fartuch, poprawiła włosy i uroczyście pomaszerowała do przedpokoju. Kinga została w kuchni, chwytając się blatu iRodzice weszli do środka, a Kinga skuliła się w sobie, szukając w oczach Darka choćby iskierki odwagi, która pozwoli im razem stawić czoła rodzinnej presji, bo w końcu to oni mieli być głównymi aktorami tej historii, a nie tylko posłusznymi marionetkami w rękach zdeterminowanych matek.