„Czy naprawdę tak dobrze wygląda? A ja już przestałem to zauważać.”

„Ona naprawdę dobrze wygląda. A ja przestałem to zauważać”, pomyślał Krzysztof.

Poranek, jak zwykle, był pełen chaosu. Kinga przygotowała śniadanie, obudziła Zosię. Mąż zajął łazienkę, więc musiała umyć córkę w kuchni. Przez przypadek ręcznikiem strąciła kubek ze stołu. Na hałas przybiegł mąż. Kinga poprosiła, żeby potrzymał Zosię, a sama zaczęła zbierać odłamki z podłogi.

– Uff, chyba wszystko. – Kinga rzuciła się do ubierania.

– Uciekam, ty odprowadź Zosię do przedszkola. Dziś ważny dzień – mówiła już z przedpokoju, zapinając zamek w butach. – Mam prezentację. Jeśli pójdzie dobrze, powierzą mi projekt, a to pieniądze, doświadczenie i polecenia.

Włożyła płaszcz, rzuciła ostatnie krytyczne spojrzenie w lustro, złapała torebkę i wybiegła z mieszkania. Krzysztof nawet nie zdążył się zdenerwować.

Dojadał kanapkę z kawą, a Zosia stała obok i patrzyła na niego.

– Też chcesz?

Córka skinęła głową.

– Nie, bo w przedszkolu nie zjesz kaszy.

Na dźwięk słowa „kasza” Zosia skrzywiła się.

– Ja też wielu rzeczy nie lubię. Na przykład, jak mama ucieka z domu. Z tym chyba nie da się już nic zrobić. – Krzysztof postawił pusty kubek w zlewie.

Długo nakładał Zosi rajstopy, które wciąż się przekręcały. Potem długo szukał jej rękawiczek. Okazało się, że leżą na kaloryferze w kuchni. Spoceni i zagniewani w końcu wyszli z mieszkania. Krzysztof wziął córkę na ręce i zbiegł po schodach.

Oddał Zosię przedszkolance, ale ta zaczęła mu coś wyjaśniać.

– Przepraszam, spieszę się – przerwał jej i uciekł z szatni w kompromitujący sposób.

Dopiero w samochodzie odetchnął. Przez chwilę dochodził do siebie po porannej gonitwie, potem pojechał do pracy.

Całą drogę myślał, jak dobrze było, gdy Kinga siedziała w domu. Wracał do posprzątanych, pachnących obiadem wnętrz. Zero nerwów. A teraz wszystko w biegu. Nie, tak dalej być nie może.

Wiele kobiet marzyłoby, żeby być na jej miejscu. A jej zależy na niezależności, karierze. Po co w ogóle wychodziła za mąż? Mogła się skupić na pracy. Trzeba ją przekonać, żeby zrezygnowała. Czy im brakuje pieniędzy? Krzysztof postanowił porozmawiać z żoną wieczorem. Od razu poczuł się lepiej.

Praca oderwała go od porannych problemów. Po południu dostał SMS-a od Kingi, że będzie później i żeby odebrał Zosię.

No właśnie. A on planował wpaść do znajomych na piwo. Rzadko się widują. Humor znów mu się pogorszył.

Wieczorem Krzysztof smażył ziemniaki, gdy wróciła Kinga, roześmiana i z błyszczącymi oczami. Nie rozbierając się, weszła do kuchni.

– Wyobraź sobie, moja prezentacja zrobiła furorę. Zostałam kierownikiem projektu! Gratuluj mi. – Stanęła na palcach i nadstawiła policzek. Krzysztof pocałował ją.

– Nie cieszysz się? – Kinga zauważyła jego kiepski nastrój.

– Jasne, że się cieszę. Super! Żona robi karierę. Nie ma już czasu dla mnie i córki. Wspaniale! – odpowiedział sarkastycznie.

– O co ci chodzi? Zazdrościsz, że mi się udało, a ty tkwiAle gdy Kinga uśmiechnęła się i powiedziała, że od jutra będzie pracować zdalnie, by mieć więcej czasu dla rodziny, Krzysztof poczuł, że wreszcie znaleźli sposób, by być razem.