„Czy naprawdę wygląda tak dobrze? A ja przestałem to dostrzegać.”

„Ona naprawdę świetnie wygląda. A ja przestałem to zauważać” – pomyślał Krzysztof.

Poranek, jak zwykle, był nerwowy. Kinga przygotowała śniadanie, obudziła Zosię. Mąż zajął łazienkę, więc musiała umyć córeczkę w kuchni. Niechcący strąciła ręcznikiem kubek ze stołu. Na hałas przybiegł mąż. Kinga poprosiła, żeby wziął Zosię na ręce, a sama zaczęła zbierać odłamki z podłogi.

– Uff, chyba wszystko. – Kinga rzuciła się do ubierania.

– Uciekam, a ty odprowadź Zosię do przedszkola. Dziś mam ważny dzień – mówiła już z przedpokoju, zapinając zamek w butach. – Pokazuję prezentację. Jeśli dobrze pójdzie, powierzą mi kierowanie projektem, a to pieniądze, doświadczenie i rekomendacje.

Narzuciła płaszcz, rzuciła ostatnie krytyczne spojrzenie w lustro, złapała torebkę i wybiegła z mieszkania. Krzysztof nawet nie zdążył zaprotestować.

Dojadał kanapkę z kawą, a Zosia stała obok i patrzyła na niego.

– Też chcesz?

Córeczka skinęła głową.

– Nie, bo w przedszkolu nie zjesz kaszki.

Na wspomnienie kaszki Zosia skrzywiła się.

– Ja też wiele rzeczy nie lubię. Na przykład tego, jak mama ucieka z domu. Tak już chyba zostanie. – Krzysztof postawił pusty kubek w zlewie.

Długo naciągał córeczce rajstopy, które ciągle się skręcały. Potem szukał rękawiczek. Okazało się, że leżały na kaloryferze w kuchni. Spoceni i nieco potargani, w końcu wyszli z mieszkania. Krzysztof wziął Zosię na ręce i pobiegł po schodach na dół.

Oddał córeczkę pani przedszkolance, ale ta zaczęła mu coś tłumaczyć.

– Przepraszam, spieszę się – przerwał jej i wstydliwie wymknął się z szatni.

Dopiero w samochodzie odetchnął z ulgą. Przez chwilę dochodził do siebie po porannej gonitwie, po czym pojechał do pracy.

Przez całą drogę myślał, jak dobrze było, gdy Kinga siedziała w domu. Wychodził spokojnie do pracy i wracał do posprzątanego mieszkania, gdzie już pachniało przygotowaną kolacją. Bez nerwów. A teraz tylko bieganie. Nie, tak dalej być nie może.

Wiele kobiet marzyłoby, żeby być na jej miejscu i siedzieć w domu. A ona chce samodzielności, kariery. Po co w takim razie wychodziła za mąż? Niechby się zajmowała karierą. Musi przekonać Kingę, żeby zrezygnowała z pracy. Czyżby im brakowało pieniędzy? Krzysztof postanowił porozmawiać z żoną wieczorem. Nastrój mu się poprawił.

Praca oderwała go od porannych problemów. Po południu przyszedł SMS od Kingi – spóźni się i prosi, żeby odebrał Zosię z przedszkola.

No proszę, zaczyna się. A on planował wyskoczyć do znajomych do baru. I tak rzadko się widują. Humor znów mu się popsuł.

Wieczorem Krzysztof smażył ziemniaki, gdy wróciła żona, zadowolona i z błyszczącymi oczami. Nie rozbierając się, weszła do kuchni.

– Wyobraź sobie, moja prezentacja zrobiła furorę. Zostałam kierowniczką projektu! Gratuluj mi. – Stanęła na palcach i nadstawiła policzek do pocałunku. Krzysztof cmoknął ją w policzek.

– Nie cieszysz się dla mnie? – Kinga zauważyła przygnębienie męża.

– Nie, cieszę się. Świetnie! Żona robi karierę. Powierzyli jej projekt. Na nas z Zosią nie ma już czasu. Wprost idealnie! – odpowiedział sarkastycznie Krzysztof.

– O co ci chodzi? Zazdrościsz, że wyszłam do pracy, że mi się udało, a ty wciąż jesteś zwykłym menedżerem?

– Co ma piernik do wiatraka? Córkę widzisz tylko rano i w weekendy. Dziecko wkrótce przestanie cię poznawać. Nie starcza ci pieniędzy?

– Nie krzycz. Teraz nie myślisz o dziecku, tylko o sobie. Tak, będę więcej zarabiać niż ty. I cię to wkurza. Jak możesz tego nie rozumieć? Chcę robić to, co mnie cieszy, a nie siedzieć w domu. Chcę dobrze wyglądać. W taką właśnie się zakochałeś. Czyż nie?

Krzysztof się zmieszał, nie wiedząc, co odpowiedzieć. To była prawda.

– Ale to było wtedy. Teraz mamy córkę. A dziecko potrzebuje matki – odparł.

– Ojciec też jest dziecku potrzebny. Faceci lubią zwalać wszystko na kobiety i obwiniać je za wychowanie. Więc zajmuj się naszym dzieckiem – odpowiedziała Kinga.

Sprzeczka przerodziła się w kłótnię. Rozmawiali podniesionym głosem. Oboje mieli rację i nikt nie chciał ustąpić. Położyli się spać, niepogodzeni. Jak na komendę odwrócili się na różne strony. Ale we śnie Kinga położyła dłoń na piersi męża, a on delikatnie przytulił jej rękę swoją dłonią. We śnie nadal się kochali.

Rano Krzysztof wstał wcześniej, licząc, że pierwszy wyjdzie z domu. Ale Kinga już przygotowała śniadanie i budziła Zosię. Westchnął i poszedł się ogolić. I znów to samo: kawa się wylała, Zosia plątała się w rajstopach, a ubrana Kinga stała już w drzwiach.

Krzysztof krzyknął, że dziś nie odbierze Zosi… Ale w odpowiedzi zatrzasnęły się drzwi.

– Cholera! – zaklął w złości i cisnął koszulę na łóżko.

Wyobrażał sobie rodzinę inaczej. Jego matka nie pracowała, siedziała w domu, gotowała obiady, czekała na ojca, odrabiała z Krzyśkiem lekcje. Nigdy nie było kłótni, ani awantur. Dlaczego u nich jest inaczej?

W pracy podeszła do niego Magdalena. Kiedyś mieli krótki, burzliwy romans. Jeszcze zanim poznał Kingę. Właściwie to przez Kingę rozstał się z Magdą.

– Co z tobą ostatnio? – spytała.

– Co miałoby być? – Krzysztof wsypał rozpuszczalną kawę do kubka.

– Wypompowany, niezadowolony. Co, małżeńskie życie nie takie kolorowe?

– O co ci chodzi? U nas z Kingą wszystko dobrze. Tylko… wróciła do pracy i jeszcze nie przyzwyczailiśmy się do tempa. – Nalał wrzątku do kubka i spojrzał na Magdalenę.

Jej usta, pomalowane intensywną szminką, ułożyły się w rozumiejący uśmiech. Wyglądała świetNastępnego dnia Krzysztof kupił bukiet róż i wrócił do domu wcześniej, by ugotować obiad dla całej rodziny.