Myśl, człowieku, myśl!

**Dziennik, 15 maja 2024**

Zatrzymałem samochód przy dystrybutorze.

– Dziewięćdziesiąta piąta, pełny bak – rzuciłem do pracownika stacji i ruszyłem w stronę budynku.

W drzwiach zderzyłem się z mężczyzną. Ten przesunął wzrokiem po mojej twarzy i wbił oczy w telefon. „Marek?!”, prawie krzyknąłem, ale się pohamowałem. Obserwowałem dawnego kumpla przez szklane drzwi, jak wsiadał do swojego BMW. Rzuciłem się do kasy, podając kartę dziewczynie. Dłonie drżały mi z podniecenia.

Na zewnątrz BMW już wyjeżdżało na drogę. Bez zastanowienia wskoczyłem do mojej Toyoty, by je dogonić.

„No proszę, jakie spotkanie. A ten się urządził. Dobrze się ożenił? Zobaczymy, skąd mu się to wzięło…”, myślałem, nie tracąc BMW z oczu.

Auto skręciło w osiedle domków. Gdy zatrzymało się przed posesją, przejechałem kawałek dalej, śledząc je w lusterku. Bramy otworzyły się, a Marek wjechał na podjazd. Nad bramą wisiała kamera, więc odchyliłem się na fotelu, by nie wpaść w jej pole widzenia.

Przez sztachety zobaczyłem, jak Marek wysiada i podchodzi do garażu. Na ganek wyszła młoda kobieta. Poznałem ją, choć dystans był spory.

– Niemożliwe… – szepnąłem.

Zeszła z ganku i podeszła do Marka. Przytulili się, pocałowali, a potem weszli do domu.

„Są małżeństwem. To ich dom. No proszę. Jak to możliwe? Zemsta? Ale ta Kinga… Cicha myszka, a jak się ustawiła. A Marek? Takiego nazywałem przyjacielem. A mógłbym być na jego miejscu…”

***

W klubie było głośno i duszno. Muzyka wypełniała przestrzeń, a światła reflektorów skakały po rozgrzanych twarzach tańczących.

Siedziałem przy barze, sącząc drinka i nudnym wzrokiem śledząc wijące się ciała. Zauważyłem wysoką dziewczynę w obcisłej czerwonej sukience. „Ta jest całkiem niezła”, pomyślałem, odwracając się do baru.

Nie zdążyłem przełknąć łyku, gdy usłyszałem znajomy głos.

– To mój kumpel, Krzysiek. – Marek podchodził w objęciach z tą samą dziewczyną w czerwieni. – Krzysiek, poznaj Paulinę, moją dziewczynę.

Zmierzyłem ją wzrokiem. Z bliska wyglądała jeszcze lepiej – podkreślone oczy, dołeczki w policzkach, lśniące blond włosy. Marzenie, nie kobieta.

– Podoba się? – zaśmiał się Marek.

– Co zamawiacie? – spytałem, nie odrywając od niej wzroku.

– Ja nie piję, prowadzę. Może do mnie? Tu za głośno – zaproponowała Paulina.

– Jedziemy? – Marek spojrzał na mnie.

Nie odpowiedziałem. Dopiłem drinka i zeskoczyłem z barowego stołka.

Na zewnątrz muzyka była cichsza.

– Podoba ci się? – Marek wskazał na czerwone Audi. – Paulinie tata kupił na urodziny – pochwalił się, jakby to on był darczyńcą.

Spojrzałem na niego. Mrugnął porozumiewawczo: „Dopiero zobaczysz!”.

„Jak on ją zdobył?” Nie wierzyłem własnym oczom. W wyglądzie przegrywał ze mną. A nawet nie wspomniał.

– Dlaczego bez Kingi? Zapraszałem was oboje – niespodziewanie spytał Marek w aucie.

– Źle się czuje. Toksykoza – mój nastrój od razu się popsuł.

– No nieźle! I nic nie mówiłeś? Chciałeś ślub ukryć? – zaśmiał się.

Milczałem. Nie chciałem o Kingi rozmawiać.

Audi zatrzymało się przed wieżowcem. Wjechaliśmy windą na 16. piętro.

– To twoje? – rozglądałem się po luksusowym wnętrzu. – Gdzie taką znalazłeś? – szepnąłem Markowi.

– Na ulicy – rozśmiał się. – Prawie mnie przejechała.

Nalałem mu wina, aż się zirytował. Paulina zabrała go do sypialni. Gdy wróciła, stałem przed obrazem.

– To moja praca – powiedziała za moimi plecami.

– Twoja? – odwróciłem się. – Mógłbyś mnie namalować?

– Maluje się, a nie rysuje. – Odsunęła się o krok, oceniając mnie. – Masz ładną sylwetkę. Pozowałbyś nago?

– Tutaj? – zaskoczyła mnie.

– Nie, oczywiście. W pracowni. Podaj numer, zadzwonię, gdy będę miała czas.

W domu czekała zapłakana Kinga.

– Piłeś? – spojrzała podejrzliwie.

– Trochę. Z Markiem.

– Zjesz coś?

– Nie. Wkrótce śniadanie. Jestem zmęczony.

Wspomniałem Kingi, gdy stałem pod prysznicem. Paulina była inna. Musiałem się jej pozbyć. Ale jak?

Dwa dni czekałem na telefon od Pauliny. Gdy już traciłem nadzieję, zadzwoniła.

W pracowni kazała mi się rozebrać.

– Tak od razu?

– Studenci wynajmują tę salę. Mamy dwie godziny.

Pozowałem dwadzieścia minut, aż poprosiłem o przerwę.

– Zrobię kawę – wyszła.

Zerknąłem na szkic. Byłem na nim ideałem. Bez ubrania podszedłem od tyłu i objąłem ją. Odwróciła się, jakby tego oczekiwała…

Wróciłem do domu zadowolony. Kinga siedziała na sofie i łkała.

– Znowu coś?

– Już mnie nie kochasz?

– Pracuję jak wół – wstałem. – Trzeba oszczędzać na ślub.

– Na ślub? – rozpromieniła się.

– Tak. Dziecko powinno mieć rodziców.

Rzuciła mi się na szyję. Nie widziała grymasu na mojej twarzy.

– Może pojedziesz do babci? Zaoszczędzimy na wynajmie. Ja tymczasem zamieszkam u Marka.

– Naprawdę?

Nie spodziewałem się, że się zgodzi. Kinga tęskniła za babcią. W ostatnich dniach byłem dla niej czuły, by znieczulić jej czujność.

Odprowadziłem ją na pociąg, machając, aż zniknęła z pola widzenia.

Potem pojechałem do Pauliny. Nie zadzwoniłem do Kingi ani razu. Zmieniłem numer, wyprowadziłem się. Marek próbował ze mną rozmawiać, ale był za słaby.

Po trzech miesiącach ożeniłem się z Pauliną. Ale jej ojciec nie dał mi pracy w swojej firmie. Paulina przyzwyczajona do luksusu, zaczęła się kłócić. Pewnego dnia uderzyłem ją, podejrzewając o romans.

Nazajutrz zastałem w mieszkaniu jej ojca. KazOdszedłem z niczym, ale wiem, że zawsze znajdzie się kolejna kobieta, która da mi to, na co zasługuję.