Bez żadnych ograniczeń…

Krzysztof siedział w ciemnym pokoju, nasłuchując nocnych odgłosów. Pod oknami zatrzymał się samochód, drzwi cicho zatrzasnęły się, a krótki dźwięk obcasów ucichł za drzwiami klatki schodowej. Wreszcie klucz powoli przekręcił się w zamku…

Wstrzymywał oddech, by wychwycić najdrobniejsze szmery. Usłyszał szelest ubrań, ciche, skradające się kroki. „Boi się obudzić, nawet kapci nie założyła” – pomyślał z goryczą.

Drzwi otworzyły się bezgłośnie. Kinga weszła do sypialni na palcach. Z ulicy wpadało wystarczająco światła, by zobaczyć, że łóżko jest nierozłożone, a na nim nikogo nie ma. Zamarła na moment, wyczuwając jego wzrok, i odwróciła się.

— Przestraszyłeś mnie. Dlaczego nie śpisz? — zapytała ostro.

— Czekałem na ciebie. — Krzysztof wstał, podszedł do drzwi i włączył światło. Kinga zmrużyła oczy od ostrego blasku.

— Gdzie byłaś? — przyglądał się jej bladej twarzy z rozmazanym makijażem.

— Przepraszam, zapomniałam ci powiedzieć… — Kinga patrzyła w podłogę.

— Tylko nie mów, że byłaś u koleżanki. Powiedz prawdę, będzie nam lżej. Od dawna mnie zdradzasz?

Drgnęła, jakby chciała uciec. Potem ledwo skinęła głową.

— Dwa miesiące — wyszeptała, na moment podnosząc na niego oczy. — Chciałam ci powiedzieć, ale… Przepraszam. Zaraz odejdę. — Szybko wyszła z sypialni.
Krzysztof usłyszał, jak szuka czegoś w przedpokoju.

Wróciła z walizką, postawiła ją na łóżku, otworzyła szafę i zaczęła wyciągać swoje rzeczy. Wieszaki brzęczały, uderzając o siebie, a sukienki i bluzki spadały na łóżko obok walizki.

— Może zrobisz to jutro, gdy mnie nie będzie? — Krzysztof podszedł do łóżka, wziął poduszkę i wyszedł z sypialni.

Nie rozbierając się, położył się na kanapie w drugim pokoju, nakrył się kocem. Nie chciało mu się spać. Chciał wszystko rozwalić, uderzyć Kingę, zetrzeć z jej twarzy resztki makijażu, wymazać ślady cudzych pocałunków. Wziął kilka głębokich oddechów, próbując się uspokoić.

***

Z kolegami postanowili uczcić koniec sesji na plaży. Rozebrali się i od razu pobiegli do wody. Potem Tomek z Jakubem poszli po piwo, a Krzysztof został pilnować rzeczy.

Siedział na swoich dżinsach i obserwował, jak maluchy pluskają się przy brzegu. Z wody wyszła piękna dziewczyna i skierowała się prosto do niego. Wzięła ręcznik z sąsiedniego koca i zaczęła wycierać mokre włosy. Krzysztof nie mógł oderwać wzroku od jej opalonej skóry, na której lśniły krople wody. Jej smukłe ciało było tuż obok. Miał ochotę dotknąć tej chłodnej, wilgotnej skóry.

Dziewczyna wyczuła jego spojrzenie i gwałtownie się odwróciła. Krzysztof nie zdążył oderwać wzroku. Pewnie wyglądał jak winowajca, bo dziewczyna się uśmiechnęła. Gdy Tomek z Jakubem wrócili, już się poznali i wesoło rozmawiali.

Widząc chłopaków, Kinga zaczęła się zbierać do domu. Wciągnęła przez głowę sukienkę. Na chwilę jej głowa zniknęła pod materiałem. Tomek wymienił z Krzysztofem porozumiewawcze spojrzenie, a Jakub uniósł kciuk w górę.

W następnej chwili sukienka opadła, Kinga poprawiła ją, zebrała swoje rzeczy, uśmiechnęła się do chłopaków i odeszła.

— Ogarnij się — powiedział Tomek i klepnął Krzysztofa po plecach.

— Kinga, zaczekaj! — ocknął się i zaczął na siebie wciągać dżinsy.
Nie żegnając się z kolegami, pobiegł za nią.
Do domu wrócił późno.

— Gdzie ty byłeś? Dlaczego nie odbierałeś telefonu? Już prawie oszaleliśmy… — zirytowała się jego mama.

— Przepraszam, zapomniałem włączyć telefon po egzaminie. Żenię się — wyrzucił z siebie.

— Co? — powtórzyła mama.

— Żeni się. I dobrze. Trzeci rok, dwadzieścia lat. Do końca studiów da nam wnuka — spokojnie powiedział ojciec.

— Nie, nie tak. Spotkałem dziewczynę swojego życia i na pewno się z nią ożenię — szybko poprawił się Krzysztof.

— Czyli dopiero ją poznałeś? — oburzyła się mama. — Włodku, słyszysz? — Mama patrzyła to na syna, to na męża.

— Kasiu, uspokój się. Po prostu się zakochał. A zakochani mają różne pomysły. Żyje, jest zdrowy i szczęśliwy. Wszyscy spać, jutro porozmawiamy — ojciec wyprowadził protestującą mamę do sypialni.

— Dzięki — krzyknął za nim Krzysztof.

Dwa tygodnie później przyprowadził Kingę do domu. Mama dowiedziała się, że mieszka w akademiku, i uznała, że potrzebuje mieszkania i meldunku w Warszawie, że to nie jest miłość. Oczywiście powiedziała to, gdy Krzysztof wrócił po odprowadzeniu Kingi.

— Nie podobała ci się? — zmartwił się.

— Ważne, że podoba się tobie — znowu go wsparł ojciec.

Wesele odbyło się po nowym roku. Ojciec wręczył im klucze do mieszkania.

— Dzięki. Nie spodziewałem się — ucieszył się. — Skąd?

— To moje mieszkanie. Wynajmowaliśmy je z mamą. Remont już zacząłem, resztę ogarniesz sam. — Ojciec objął Krzysztofa…

***
Obudził się dopiero nad ranem, a gdy otworzył oczy, zobaczył Kingę z walizką.

— Przepraszam, i tak cię obudziłam — powiedziała i wyszła do przedpokoju.

Wszystkie wczorajsze wydarzenia runęły na niego jak lawina. Tak bardzo chciał ją zatrzymać… Wzdrygnął się, gdy drzwi się zatrzasnęły. Myślał, że wróci za dzień czy dwa. Ale Kinga nie wróciła, nie dzwoniła. Jej klucze leżały samotnie na półce w przedpokoju.

Z każdym dniem tęsknił za nią coraz bardziej i był gotów ją wybaczyć, byleby wróciła. Dzwonił, ale nie odbierała lub telefon był wyłączony. Pewnego dnia ją przyczaił, ale wyszła z drzwi uczelni w objęciach innego chłopaka. Krzysztof ledwo zdążył schKrzysztof wziął głęboki oddech, spojrzał na telefon z wyświetlonym numerem Sary, i uśmiechnął się, wiedząc, że od tej chwili będzie walczył tylko o ich przyszłość.