Wspaniałe wieści!

Świetna wiadomość

Kinga spieszyła się do domu. Miała świetną wiadomość dla męża – nie, nie świetną, wręcz fantastyczną! Trzeba to uczcić. Po drodze wstąpiła do sklepu i kupiła butelkę wina. Przygotuje kolację, wypiją razem… – marzyła w duchu.

– Tomek, jestem w domu! – krzyknęła, wchodząc do ich małego mieszkania. Nie musiała podnosić głosu – w tej kawalerce wszystko było słychać, nawet skrzypnięcie drzwi. Ale radość aż kipiała w Kingi, nie mogła się powstrzymać.

Tomek niechętnie wyszedł jej na spotkanie.

– Mam taką nowinę! Zaraz szybko zrobię kolację, usiądziemy i uczcimy to. Nawet wino kupiłam. Zobacz. – Kinga wyciągnęła butelkę z torby, nie zauważając napiętego spojrzenia męża. – Odnieś na kuchnię, a ja się przebiorę. – Minęła Tomka, podeszła do szafy i schowała się za jej drzwiami niczym za parawanem. Włożyła krótki szlafrok, który tak lubił Tomek, poprawiła włosy i zamknęła szafę.

Tomek siedział przed telewizorem z wyciszonym dźwiękiem, patrząc gdzieś poza ekran. Kinga podeszła do niego.

– Co się stało? Znowu źle z mamą? – spytała ostrożnie.

Mąż nie odpowiedział. Kinga usiadła obok, położyła rękę na jego dłoni.

– Cokolwiek by się nie działo, damy radę. Dostałam… – Kinga nie zdążyła dokończyć, Tomek odsunął rękę i gwałtownie wstał z kanapy. – Dobra, opowiesz później. Idę przygotować kolację.

Kinga smażyła ziemniaki i męczyła się niepewnością. Wiedziała, że wypytywanie na nic się nie zda. Radosny nastrój zniknął. Kiepski pomysł z tym winem. Ale skąd mogła wiedzieć?

Z Tomkiem byli małżeństwem od półtora roku. On już pracował w dużej firmie budowlanej, a Kinga kończyła pisanie pracy dyplomowej. Żyli z jego pensji, więc wynajęli małe mieszkanko, na razie im wystarczało.

Część wypłaty Tomek wysyłał matce, która mieszkała w innym mieście i często chorowała – leki kosztowały sporo. Gdy Kinga zdobyła dyplom i dostała pracę, zaczęli nawet odkładać na własne mieszkanie, choć w takim tempie nie uzbieraliby do końca życia.

Nocami marzyli, że kiedyś założą własną firmę. Tomek projektowałby domy, a Kinga zajmowałaby się aranżacją wnętrz. Ale najpierw musieli zdobyć doświadczenie. Ludzie nie przyszliby do nieznanej firmy – potrzebne były rekomendacje. Wtedy kupiliby duże mieszkanie, mieliby dzieci…

Tymczasem Kinga dostawała tylko drobne, nudne projekty, w których nie mogła pokazać swojego talentu. Pracowała szybko i dokładnie, choć płacili jej niewiele. Wierzyła, że w końcu ktoś ją zauważy i powierzy jej poważne, interesujące zadanie. Wtedy mieliby wszystko – mieszkanie, które sama urządzi, samochód, meble…

Właśnie dziś szef wezwał ją i oznajmił, że powierza jej ważny projekt. Trzeba wyremontować i urządzić mieszkanie – bogata klientka chce podarować je synowi na ślub. Wesele za miesiąc. Kinga ma się skupić tylko na tym, żeby zdążyć. Za szybkość dostanie dodatkową zapłatę.

Kinga była pewna, że sobie poradzi. W głowie kłębiły się pomysły – zrobi to tak, jakby to było jej własne mieszkanie. Od razu pojechała je obejrzeć. Przywitała ją elegancka kobieta, ubrana z klasą. Czuć od niej było pieniądze. Klientka pokazała mieszkanie, przedstawiła swoje oczekiwania i zaznaczyła, że nie ma co oszczędzać.

Umówiły się, że Kinga przygotuje projekt, a Izolda (tak miała na imię klientka) znajdzie ekipę remontową. Jeśli pomysł się spodoba, prace ruszą od razu.

Dlatego Kinga tak się spieszyła, by podzielić się radosną nowiną z Tomkiem. Ale butelka pozostała nietknięta. Kinga schowała ją do lodówki. Po kolacji, która minęła w milczeniu, usiadła do komputera. Praca szła jej sprawnie, aż zapomniała o całym świecie, dopóki Tomek nie usiadł obok.

– Odpuść na chwilę. Muszę ci coś powiedzieć… – zaczął.

– Mów. – Kinga odwróciła się do niego.

– Zwolnili mnie z pracy – wykrztusił, nie patrząc jej w oczy.

– Jak? Dlaczego? – wykrzyknęła przerażona.

– W firmie była masakra, a tu jeszcze wzięli nowy projekt. Wszystko na raz, ciągle ktoś gonił, dyrektor niemal nóż mi przy gardle postawił – „Szybciej, termin goni!”. W skrócie – popełniłem błąd w obliczeniach. Zauważyli dopiero, kiedy budowa ruszyła. Chciałem to naprawić, ale mnie wyrzucili.

– Nic się nie stało, damy radę. Chciałam ci powiedzieć, że dostałam…

– To jeszcze nie wszystko – Tomek zerwał się z krzesła i zaczął nerwowo chodzić po pokoju jak raniony niedźwiedź po klatce. – Muszę oddać firmie pieniądze. W umowie jest zapis…

– Ile? – spytała Kinga drżącym głosem.

– Dużo. Nie mamy takich pieniędzy. Ale wezmę kredyt. Tylko że mamie już nie pomogę.

– Jaki kredyt? Tam będą odsetki. Może pożyczymy od znajomych…

– Nie bądź naiwna, Kinga. Jakich znajomych? Znajomi są, gdy wszystko gra. Chcesz poznać przyjaciół – poproś o pieniądze – warknął Tomek.

– Już prosiłeś kogoś? – domyśliła się Kinga. – Ja mam przyjaciółki…

– No tak, spróbuj. A ja, jak się okazało, przyjaciół nie mam. – Tomek wyszedł do kuchni.

Kinga zaczęła się zastanawiać, skąd wziąć pieniądze. Wzięła telefon i wybrała numer do swojej dawnej szkolnej koleżanki, Magdy. Ostatnio widziały się na zjeździe – Magda chwaliła się, że wyszła za bogatego biznesmena, mieszkają w dużym domu w ekskluzywnej dzielnicy, kilka razy w roku jeżdżą za granicę.

Koleżanka odebrała prawie od razu.

– To Kinga Kowalska, znaczy Nowak… – Usłyszała radosne zapewnienie, że Magda ją pamięta i cieszy się z rozmowy. Kinga od razu przeszła do rzeczy: – Magda, potrzebuję pomocy. Możemy się spotkać?… A, nie ma cię w mieście… To powiem przez telefon. Potrzebuję pilnie pieniędzy… – Kinga spojrzała na ekran, myśląc, że połączenie się urwało, boMagda milczała tak długo, że Kinga już chciała się rozłączyć, ale w końcu usłyszała cichy, zawstydzony głos: – Przykro mi, ale mój mąż trzyma wszystkie pieniądze w firmie, a ja nawet nie śmiem go prosić.