Pierwsze kroki zawsze najtrudniejsze

Pierwszy placek nie udany

Kinga była urokliwą dziewczyną w wieku dwudziestu siedmiu lat. Jej życie przypominało tekst piosenki: „Wybieramy, nas wybierają, jak to często się nie zgadza…” Podobała się wielu chłopakom. Ale większość z nich chciała wszystkiego od razu, czyli przespać się z nią. Po co zwlekać? Takie czasy. Nie można tracić okazji. Straci się je, a ktoś inny skorzysta.

Wychowała się w królestwie kobiet. Jej wychowaniem zajmowały się babcia i mama, inteligentne i zasadnicze kobiety. Nazwano ją na cześć prababki, która kształciła się w szkole dla panien z dobrych domów, w tamtej, dawnej Polsce.

Dziadek zmarł wcześnie, a mama rozstała się z mężem, gdy Kinga miała zaledwie dwanaście lat. Od dzieciństwa uwielbiała czytać książki, w których romantyczni bohaterowie bronili honoru ukochanych, gotowi byli na wszystko, by ochronić je przed zimnem, głodem i nieszczęściami. Kinga marzyła o takiej miłości – czystej i bezinteresownej, z randkami i pocałunkami ukradkiem przy świetle księżyca. Była nowoczesną dziewczyną, wszystko wiedziała i rozumiała, ale właśnie takiej miłości pragnęła.

Współcześni chłopacy przeważnie pozbawieni byli manier i opanowania. Śpieszyli się, by żyć i czerpać z życia przyjemności. Kwiaty, a raczej jedną różę, wręczali na pierwszej randce, a od pocałunków od razu przechodzili do bliższych relacji. I żadnych spacerów przy księżycu. Kwiaty w kolejnych miesiącach dawali tylko przy okazji ważnych rocznic i świąt. O ile związek przetrwał długo i rzeczywiście doszło do ślubu.

Zero romantyzmu. A przecież wiele dziewczynom podobała się taka miłość. One też chciały wszystko i od razu. Po co tracić czas na randki i puste rozmowy, skoro można go spożytkować dla ciała?

Kinga nie była gotowa na takie szybkie związki. Zakochiwała się do szaleństwa, czuła motyle w brzuchu i cierpiała, widząc, jak obiekt jej westchnień ciągnął do łóżka inną dziewczynę albo jej koleżankę. Mężczyźni spieszyli się, by nacieszyć się wolnością, póki mieli taką możliwość i zanim pojawi się żona i dzieci.

Wszystkie przyjaciółki dawno wyszły za mąż, urodziły dzieci, zdążyły się rozwieść, ponownie wyjść za mąż i znów urodzić. Przy spotkaniach pytały Kingę ze znużeniem, kiedy w końcu spotka swojego księcia i wyjdzie za mąż. Tylko gdzieś się zawieruszył ten jeden jedyny, który jej przeznaczony, jak w książkach. A jeśli w ogóle go nie spotka?

Marzenia marzeniami, ale czas płynie. Wokół niej było coraz mniej wolnych chłopaków, coraz więcej rozwodników. A czekanie już ją męczyło. Serce domagało się miłości. Wtedy poznała całkiem sympatycznego faceta, z samochodem i mieszkaniem w dodatku. Dlaczego nie miałby zostać mężem? Rzuciła się w to uczucie jak w wir.

Mijały miesiące, a Kamil wciąż nie proponował jej małżeństwa. Potem okazało się, że jest żonaty. Nie, nie knuł podstępnych planów i nie miał zamiaru niczego ukrywać. Po prostu oszalał z miłości. Ale Kinga też nie zadawała pytań. Z żoną i tak nie mieszkał. Nie rozwodził się, bo nie było takiej potrzeby. A teraz spotkał Kingę i na pewno się rozwiezie. Już jutro zabierze się za to poważnie.

Kinga ucieszyła się i nawet nie spytała, czy ma dzieci. A dziecko, a właściwie dzieci, miał, czyli miał.

Zakochana Kinga cierpliwie czekała, aż ukochany się rozwieI w końcu się doczekała, ale Kamil okazał się tylko kolejnym rozczarowaniem, więc zabrała syna i odeszła, by zacząć nowe życie – tym razem bez złudzeń.