Rodzinne sekrety i droga do szczęścia

Rodzinne tajemnice i droga do szczęścia

Wanda Nowak kupiła na targu w miasteczku Zakopane koszyk dojrzałych, pachnących truskawek i postanowiła podzielić się nimi z synem i jego żoną. Dziś był weekend, więc Wojtek i Kinga powinni być w domu. Drzwi do ich mieszkania w starej ceglanej kamienicy były uchylone, więc Wanda weszła bez pukania. Właśnie miała zawołać, gdy usłyszała, jak Kinga w pokoju gorzko płacze, rozmawiając przez telefon. „Co się stało, że Kinga tak szlocha?” — zaniepokoiła się teściowa. Cicho podeszła bliżej i wstrzymując oddech, nasłuchiwała. To, co usłyszała, sprawiło, że aż jęknęła ze zdumienia.

Kupując soczyste truskawki, Wanda postanowiła wpaść do syna i jego żony. Weekend, pewnie są w domu. Drzwi stały otwarte, więc weszła bez dzwonienia.

Miała już ich zawołać, gdy nagle doszło ją łkanie Kingi, która przez telefon skarżyła się komuś. Wanda zastygła w przedpokoju, wsłuchując się w słowa.

— Ewa, on zupełnie przestał na mnie zwracać uwagę — szlochała Kinga. — Kupiłam nową sukienkę, a on tylko burknął coś pod nosem i koniec. Ciągle milczy, wiecznie na coś narzeka. Wieczorem wbija wzrok w telefon i spać. Jakbym była powietrzem. Po pracy od razu do domu, nie podejrzewam, żeby miał kogoś. Wcześniej marzyliśmy o dziecku, a teraz boję się nawet o tym wspomnieć. Chyba już mnie nie kocha, ale nie chce tego powiedzieć. Ewa, to koniec. Bez Wojtka nie dam rady, nikogo poza nim nie chcę!

— Dzięki, że wysłuchałaś — ciągnęła Kinga. — Żal się komuś wygadać. Mama zajęta własnym życiem, teściowa stanie po stronie syna, więc milczę.

Wanda zrozumiała, że rozmowa dobiega końca, więc głośno zawołała:

— Jest ktoś w domu?

— Tak, dzień dobry, Wando — wyszła Kinga, szybko ocierając łzy.

— Kinga, kupiłam świeże truskawki, pomyślałam, że was poczęstuję — uśmiechnęła się Wanda, podając koszyk.

— Dzięki, właśnie miałam je kupić — odparła Kinga. — Wchodź, zrobimy herbatę? Mam ciastka.

— Chętnie, dziękuję — skinęła głową Wanda.

Gdy Kinga nastawiała czajnik i wyjmowała ciastka, Wanda rozmyślała o podsłuchanej rozmowie. Więc nie wszystko układa się idealnie w rodzinie syna.

— Jak tam u was, co u Wojtka? — spytała. — Rzadko dzwoni, nie przychodzicie. Nie narzucam się, pewnie macie mało czasu…

— Och, on wiecznie w pracy — westchnęła Kinga. — Wraca, je, ogląda seriale i spać. Nigdzie nie wychodzimy, siedzimy w domu jak starcy.

Wanda się zaśmiała. Lubiła synową za jej szczerość. Oni z Wojtkiem są małżeństwem od trzech lat, wcześniej chodzili ze sobą. Lepszych weselników nie znajdziesz: mądra, piękna. Wanda od razu przyjęła Kingę jak córkę, i żadnych zazdrości, wbrew stereotypom, nie było.

— Dziwnie Wojtek się zachowuje — zamyśliła się Wanda. — Młodzi jeszcze, dzieci nie ma, powinniście żyć, w gości chodzić, a nie w domu grzybiejecie…

— Właśnie to samo myślę — głos Kingi zadrżał. — Chyba już mnie nie kocha.

Zapłakała. Wanda się zmieszała, ale szybko pocieszyła:

— Kinga, no co ty, oczywiście że kocha! Może w pracy ma problemy albo się męczy. Porozmawiaj z nim.

— Pytałam, a on mówi: wszystko w porządku, nie wymyślaj — szlochała Kinga. — A ja chcę dziecko, ale do tego trzeba… żeby chciał.

— Nie wiem, jak pomóc — westchnęła Wanda. — Jego nie zmusisz do rozmowy, i nie chcę, żebyś mnie obwiniała. Nara, powie, czego się matce żalisz. Trzeba coś wymyślić…

— Wiesz co? — ożywiła się Wanda — jest jeden sposób. Obudzić w nim uczucia, tak to ujmę.

— Jaki sposób? — Kinga otarła łzy. — Zrobię wszystko, żeby nie stracić męża.

— Do sąsiadki przyjechał siostrzeniec, Tomek. Wysoki, przystojny, ciemnowłosy. Pracuje w teatrze, dziewczyny za nim przepadają. Może niech Wojtek cię trochę zarewnuje? Moja koleżanka miała taką sytuację: mąż ostygł, a gdy kolega z pracy ją podwiózł, tamten się zirytował i wszystko się poprawiło. Pogadam z Tomkiem, ułożymy plan, żeby rozbudzić zazdrość. Nie patrz, że jestem teściową, ja też kobieta i chcę, żeby wam było dobrze.

Kinga spojrzała na Wandę z niedowierzaniem.

— Nie, to jakoś głupio brzmi — pokręciła głową. — Może samo się ułoży…

— Decyzja należy do ciebie, ale jak co, to jestem do dyspozycji — mrugnęła Wanda. — Na razie tylko to przychodzi mi do głowy.

— Dzięki za wsparcie — cicho powiedziała Kinga. — Mam nadzieję, że nie będzie trzeba. O, Wojtek wrócił…

— Mamo, cześć! — wszedł syn. — Coś się stało?

— Witaj, synku — uśmiechnęła się Wanda. — Przyniosłam wam truskawki, pijemy herbatę z Kingą. Jak w pracy?

— Wszystko gra — burknął Wojtek. — Tato jak?

— Wyjechał z kolegą na parę dni na grzyby — odparła Wanda. — A wy z Kingą czemu nigdzie nie jeździcie? Pogoda piękna, a wy w domu…

— Nie chce mi się — machnął ręką Wojtek. — Wolę w domu film obejrzeć.

Kinga spojrzała na teściową i wzruszyła ramionami. Wszystko, jak mówiła: nic mu się nie chce, jakiś ponury. Co się z nim dzieje? Taka dobra dziewczyna, a on…

Parę dni później Kinga zadzwoniła do Wandy, jej głos drżał od płaczu.

— Wando, zgodziłam się na ten twój plan! To nie do wytrzymania! Zmieniłam fryzurę, przefarbowałam włosy — wszyscy mówią, jak mi pasuje, a Wojtek ani słowa! Całkowita obojętność! Może rzeczywiście trzeba nim wstrząsnąć? Sprawdzimy, czy jestem mu jeszcze potrzebna. Porozmawiaj z Tomkiem. Niech udaje, że zwrócił się do mnie z zleceniem — w końcu jestem graficzką, ludzie zamawiają projekty. Niech Wojtek zobaczy nas raz czy dwa, może się zirytuje?

— Kinga, ja tylko za! — podekscytowała się Wanda. — Spróbujemy, może wasze uczucia odżyją na nowo!

Tego samego dnia Wanda poszła do— sąsiadki i umówiła się z Tomkiem, który roześmiał się z tego pomysłu, ale zgodził się pomóc.