Kupiłem mieszkanie od byłej teściowej.

Wraz z żoną postanowiliśmy kupić mieszkanie. Mieszkaliśmy w domu jednorodzinnym, ale moja żona Natalia powiedziała, że nie ma siły, aby utrzymać w czystości duży dom, ogród, a wiadomo, że wokół prywatnego domu jest naprawdę dużo pracy. Uzgodniliśmy, że sprzedamy dom i kupimy mieszkanie. Nie mieliśmy dzieci i w najbliższym czasie nie planowaliśmy powiększyć rodziny, wiec mieszkanie będzie dla nas idealnym wyjściem z tej sytuacji. Wybraliśmy duże, przestronne mieszkanie.

Ta historia zaczęła się tak. Ożeniłem się bardzo wcześnie z wielkiej miłości. Ada, moja żona była piękną kobietą. Ujęła mnie swoją pracowitością i swoją kuchnią, bo umiała wspaniale gotować. Spędzaliśmy razem dużo czasu, codziennie chodziliśmy na spacery i wciąż odczuwaliśmy motyle w żołądku. Po ślubie przeprowadziliśmy się do mieszkania teściowej. Ojciec Ady zmarł, gdy miała dziesięć lat i od tego czasu mieszkała tylko z matką.

Teściowa przyjęła mnie bardzo serdecznie, ale z biegiem czasu jej stosunek do mnie zmienił się na gorsze. Codziennie przypominała mi, ile trudu i pracy kosztowało jej męża kupienie tego mieszkania i jak ciężko musiał na nie pracować. W kółko powtarzała, że często wyjeżdżał w celach zarobkowych i był odpowiedzialny za rodzinę, chciał, aby miały własny kąt, a teraz, gdy ja tu zamieszkałem, zająłem jej przestrzeń życiową. Nie rozumiałem tych nienormalnych skarg teściowej. Na początku, zanim jeszcze zamieszkałem w tym mieszkaniu, cieszyła się, że nie będą same i w końcu będzie z nimi męska ręka, ale z jakiegoś powodu drastycznie zmieniła swoją opinię.

Co najgorsze, moja żona wcale mnie nie wspierała, często kłóciliśmy się, ponieważ nie mogliśmy znaleźć wspólnego języka odnośnie do postawy teściowej wobec mnie. Teściowa nazywała mnie lokatorem. Słuchanie tego było nie do zniesienia. Pracowałem na dwóch etatach, kupowałem artykuły spożywcze, płaciłem rachunki, ale teściowej to nie przeszkadzało i wciąż byłem tylko lokatorem, którego wyrzucała z mieszkania. Kiedyś leżałem z Adą w sypialni, przed snem zaczęliśmy poważną rozmowę. Wyraziłem swoją opinię na temat sytuacji, która rozwinęła się z jej matką i zaproponowałem żonie, abyśmy przeprowadzili się do wynajętego mieszkania i żyli razem szczęśliwie, bez teściowej.

Ada była bardzo oburzona, powiedziała, że nie będzie mieszkać w wynajętym mieszkaniu, skoro ma własne.

– Bądź cierpliwy dla mojej matki i wszystko będzie dobrze – usłyszałem.

– Jestem dorosły i nie zamierzam nikogo tolerować z powodu jakiegoś mieszkania.

Następnego dnia postawiłem żonie ultimatum- albo się wyprowadzamy i zaczynamy nowe życie razem, albo się rozstajemy, bo długo w takiej atmosferze nie wytrzymam. Ada, nawet przez chwilę nie zastanawiała się i powiedziała, że się rozstajemy. Byłem zszokowany, dlaczego wybrała swoją matkę, a nie mnie, jestem jej mężem i stanowimy rodzinę, ale widocznie tak miało być.

Rozstałem się z Adą. Znalazłem mieszkanie do wynajęcia, bo innego wyjścia nie miałem. Następnie poznałem swoją przyszłą, drugą żonę Natalię. Była moją nadzieją na szczęśliwą przyszłość. Moja Natalka bardzo mnie wtedy wspierała, a następnie zamieszkaliśmy razem. Zacząłem dobrze zarabiać, Natalia również miała dobrze płatną pracę, więc zdecydowaliśmy, że nie będziemy mieszkać w wynajętym mieszkaniu i czas się przeprowadzić. Kupiliśmy ten dom, który teraz staramy się sprzedać i kupić mieszkanie.

W domu, który miał dwa piętra, przeprowadziliśmy remont i wygodnie go urządziliśmy, ale po jakimś czasie zdecydowaliśmy się na kupno mieszkania. Długo nie szukaliśmy, Natalia kupiła gazetę z ogłoszeniami, w której zwróciłem uwagę na mieszkanie, które sprzedawała moja teściowa. Zastanawiałem się, czy jest to dobry pomysł, aby kupić mieszkanie od tej kobiety, ale niby dlaczego nie?

Następnego dnia wysłałem żonę, żeby obejrzała mieszkanie, sam nie poszedłem, bo wiedziałem, że teściowa, gdy mnie zobaczy, może zmienić zdanie. To mieszkanie jest ładne, w dobrej okolicy, obok był przystanek i sklepy. Moja żona po obejrzeniu mieszkania zadecydowała o jego kupnie, więc zaczęliśmy załatwiać formalności. Natalia umówiła się z moją byłą teściową na zawarcie umowy, i już następnego dnia byliśmy właścicielami mieszkania. Kiedy teściowa, ze swoją córką, a moją byłą żoną zobaczyły mnie, na ich twarzach malował się szok i niedowierzanie.

– Jak to, wyrzuciłam tego lokatora, a on teraz odważył się kupić ode mnie mieszkanie! – powiedziała teściowa, ale było już za późno. Umowa podpisana i mieszkanie jest już moje. Czasami tak się dzieje, że nie wiesz, co cię czeka.