Ciekawostki
Moja przyjaciółka mogła odwiedzić miasto swoich marzeń, ale jej się odechciało
Co jest dla was ważniejsze: rezultat, czy sam proces tworzenia czegoś? Czy można to odnieść do poszukiwania szczęścia?
Bardzo ważne, żeby to zrozumieć i rozdzielić: czy chcesz czegoś szukać, czy to znaleźć? Często mamy taki zwyczaj że ciągle czegoś szukamy, mimo że to, co mamy, co już otrzymaliśmy, też warto docenić. Czasami ludzie nagle jakby przytomnieją i dopiero wtedy dostrzegają to, co już mają.
A niektórzy wymyślają najróżniejsze wymówki, żeby wciąż czegoś szukać, za czymś gonić. Tak jest z naszymi marzeniami, celami i pragnieniami. Moja przyjaciółka zawsze chciała polecieć do Paryża. Powiedziała, że tylko w tym mieście poczuje się szczęśliwa. To było dziecięce marzenie Oli. Z tego, co wiem, od dawna odkłada pieniądze na ten cel.
Niedawno miała urodziny. Szczerze mówiąc, niewiele zarabiam, ale miałam trochę oszczędności. Postanowiłam sprawić sobie i Oli taki prezent. Kupiłam bilety do Paryża i czekałam z niecierpliwością, żeby sprawić przyjaciółce niespodziankę. Wyczekiwany dzień w końcu nadszedł. Złożyłam jej życzenia i powiedziałam, żeby od razu spakowała walizkę, bo lecimy spełniać nasze marzenia. Była bardzo szczęśliwa.
Ale tylko przez chwilę… Poleciałyśmy do Paryża i najpierw poszłyśmy zwiedzić miasto, a wieczorem zameldowałyśmy się w hotelu. Ale Ola nie chciała znowu iść na Wieżę Eiffla, nie mogłam zrozumieć dlaczego. „Przyleciałaś do miasta swoich marzeń, żeby poleżeć na łóżku w hotelu?” „Zobaczyłam już wszystko, co chciałam. Już bym mogła wracać… »
Zatkało mnie. Następny dzień przesiedziałyśmy w hotelu, a wieczorem wróciłyśmy do domu. Teraz usłyszałem od Oli, że chce lecieć do Rzymu.
Nawet mnie to nie uraziło, tylko rozśmieszyło.
Pewnie zawsze będzie miała przed sobą jakieś marzenia, a kiedy znajdzie okazję, żeby je zrealizować, po prostu odwróci się na pięcie i ruszy w inną stronę.
Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.
Na jubileusz męża jego matka zaprosiła czterdzieści osób – gotować i płacić oczywiście miałam ja. Ale się przeliczyliZamiast tego to teściowa musiała sama wszystko zorganizować i zapłacić za catering.
Na urodziny męża teściowa zaprosiła czterdzieści osób — gotować i płacić, oczywiście, musiałam ja. Ale się przeliczyli.
Mąż oddał mamie naszą nową pralkę. Ale to nie mnie przyszło prać ręcznie.
Mąż oddał mamie naszą nową pralkę. Ale to nie ja musiałam prać ręcznie.
Pies ciągnął Walerego w stronę ruin: to, co zobaczył, wprawiło go w osłupienieTam, wśród gruzów, leżał stary, zardzewiały sejf, a z jego uchylonych drzwiczek wysypywały się przedwojenne złote monety.
Pies ciągnął Waldka w stronę ruin: od tego, co ujrzał, aż osłupiałW ruinach, w świetle zachodzącego słońca, dostrzegł stare, pożółkłe zdjęcie swojej zaginionej przed laty siostry.
Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i twierdzi, że mam go karmić. Więc rzuciłam pracę.
Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.
Emeryt chciał sprzedać kota, ale niespodziewana reakcja kupującej kompletnie go zaskoczyłaKobieta uśmiechnęła się i powiedziała, że to nie on sprzedaje kota, ale kot sprzedaje emeryta jako właściciela.
„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.
Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.
Wira smażyła kotlety, gdy do kuchni wszedł mąż. – Wiro, musimy porozmawiać – rzekł stanowczo Igor. – Mów – odrzekła żona. – Może usiądziesz i posłuchasz? – w głosie Igora zabrzmiała niecierpliwość. – Muszę cały czas patrzeć na kotlety – odpowiedziała żona. – Co chciałeś mi powiedzieć? – Igor się potknął, ledwo dobierając słowa. – Spotkałem inną kobietę… odchodzę od ciebie! – Gratuluję ci. I bardzo się cieszę za ciebie! – spokojnie powiedziała Wira. – Co masz na myśli, gratuluję? Czy cieszę się z ciebie? – mąż spojrzał zaskoczony. Ale Igor nawet nie mógł sobie wyobrazić, co Wira w tej chwili zamierzała.
Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.
Druga teściowa…
– Przecież cię ostrzegałam – tam, gdzie zabrałeś pieniądze, tam idź na kolację! A śniadanie, swoją drogą, też – powiedziała żona i usiadła w fotelu z robótką ręczną.
No co, pokaż swoją wieśniaczkę! – uśmiechnęła się matka. Ale na widok Wiki zamilkła.
– Co my tu robimy? Czemu wdzieramy się w czyjś dom?
— Nie. Postanowiliśmy, że lepiej nie przywozić twojej żony i dziecka do tego mieszkania. Nie będziemy długo znosić niedogodności i w efekcie poprosimy was o wyprowadzkę. — A twoja żona potem wszystkim powie, że wyrzuciliśmy was z małym dzieckiem na ulicę.
— Po co mamie dwa pokoje? Ma już pięćdziesiąt pięć lat. Gości pewnie nie przyjmie, a z ciotkami – swoimi siostrami – może nawet w kuchni wypić herbatę. — Szczerze mówiąc, jednopokojowego mieszkania mamy wystarczy na oczy i uszyJednak w głębi serca tęskniła za przestrzenią, w której wreszcie mogłaby po raz pierwszy w życiu zaprosić własnych przyjaciół.
Mąż postanowił odpocząć ode mnie i dzieci i uciekł do teściowej. Wrócił – i aż go zatkało.
Na jubileusz męża jego matka zaprosiła czterdzieści osób – gotować i płacić oczywiście miałam ja. Ale się przeliczyliZamiast tego to teściowa musiała sama wszystko zorganizować i zapłacić za catering.
Na urodziny męża teściowa zaprosiła czterdzieści osób — gotować i płacić, oczywiście, musiałam ja. Ale się przeliczyli.
Mąż oddał mamie naszą nową pralkę. Ale to nie mnie przyszło prać ręcznie.
Mąż oddał mamie naszą nową pralkę. Ale to nie ja musiałam prać ręcznie.
„Mamo, podpisz i zwolnij działkę – to teraz moje”. Córka nie wiedziała, że od dwóch miesięcy nie jestem już jej matką na papierze.
Mąż nie pracuje od pół roku, śpi do obiadu i uważa, że powinnam go karmić. A ja zwolniłam się w odpowiedzi.
Wira smażyła kotlety, gdy do kuchni wszedł mąż. – Wiro, musimy porozmawiać – rzekł stanowczo Igor. – Mów – odrzekła żona. – Może usiądziesz i posłuchasz? – w głosie Igora zabrzmiała niecierpliwość. – Muszę cały czas patrzeć na kotlety – odpowiedziała żona. – Co chciałeś mi powiedzieć? – Igor się potknął, ledwo dobierając słowa. – Spotkałem inną kobietę… odchodzę od ciebie! – Gratuluję ci. I bardzo się cieszę za ciebie! – spokojnie powiedziała Wira. – Co masz na myśli, gratuluję? Czy cieszę się z ciebie? – mąż spojrzał zaskoczony. Ale Igor nawet nie mógł sobie wyobrazić, co Wira w tej chwili zamierzała.
Mąż powiedział, że bez niego przepadnę. Nie dyskutowałam – i zrobiłam wszystko po swojemuI udowodniłam mu w najpiękniejszy możliwy sposób, że potrafię radzić sobie doskonale sama.
Druga teściowa…
-
Ciekawostki3 lata agoPrzyszła synowa została u nas na noc. Rano odwiedziła nas moja siostrzenica i okazało się, że ona i narzeczona syna się znają. A następnego dnia przyjechała jego przyszła teściowa razem z córką i urządziły straszną awanturę. Z jakiegoś powodu moja siostrzenica powiedziała synowej, że ja i mój mąż nie będziemy im pomagać po ślubie i jeszcze że chcemy sprzedać samochód naszego syna. W rezultacie ślub się nie odbył
-
Ciekawostki4 lata agoBrat przybiegł wcześnie rano, jak tylko dowiedział się, co zrobili rodzice
-
Rodzina5 lat agoObaj moi synowie są żonaci. Moje synowe diametralnie się od siebie różnią – jedna siedzi z telefonem na kanapie, a druga szykuje jedzenie dla wszystkich. Ilona mieszka z nami i nie chce jej się nic robić. Pewnego dnia nie mogłam się powstrzymać i ją zawstydziłam, mówiąc, że u niej zawsze jest brudno. Teraz nikt w domu ze mną nie rozmawia
-
Historie4 lata ago„To u was można brać prysznic dłużej niż 30 minut?” – usłyszałam od koleżanki, która mieszka w Niemczech