Nieznośna sąsiadka.

Z żoną zawsze marzyliśmy o małym domku. Nasze dzieci mają już swoje rodziny, dlatego też postanowiliśmy w końcu zrealizować swoje marzenie. Przejrzeliśmy dużo ogłoszeń, zarówno w pobliskich miejscowościach, jak i nieco dalej. Spodobały nam się dwie oferty. Długo się zastanawialiśmy nad kupnem, oglądaliśmy domy i rozważaliśmy wszystkie za i przeciw. W końcu zdecydowaliśmy się na nieco starszy dom, z dużym i pięknym ogrodem. To miejsce było świetnie zaprojektowane. Czuć było, że ma duszę.

Działka znajdowała się na samym końcu wsi. Po lewej stronie sąsiadowała z polem, po prawej była mała rzeczka, a jeszcze dalej lasek sosnowy. W sąsiedztwie mieszkała siedemdziesięcio-kilku letnia babcia, wyglądała na spokojną i miłą osobę.

Już tydzień po zakupie spakowaliśmy się i pojechaliśmy do domku. Czekało tam na nas sporo pracy, szczególnie w ogrodzie. Zauważyliśmy, że wiele śmieci i chwastów pochodzących od sąsiadki, znalazło się na naszej działce.

Spytaliśmy więc grzecznie sąsiadki, czy może zabrać swoje chwasty w inne miejsce. Zareagowała dość ostro, ale nie chcieliśmy się kłócić na samym początku znajomości. To starsza kobieta, musimy więc mieć do niej szacunek. Zmęczony pracą poszedłem zjeść obiad, a po obiedzie z żoną zabraliśmy się za sadzenie nowych roślin. Kiedy wyszliśmy, w ogrodzie zobaczyliśmy krowę sąsiadki. Zwierzę zaplątało się i nie umiało przejść między drzewami.

Ponownie więc poszedłem do sąsiadki. Tym razem sąsiadka wykrzyczała mi, że jeśli chcę żyć spokojnie, to muszę jej pomagać.

Teraz musimy zastanowić się z żoną nad tym, jak poradzić sobie z taką sąsiadką…