Zatroskana babcia Eliza Matwiejewna, energiczna i zdecydowana dama po sześćdziesiątce, pewnego dnia…

Troskliwa babcia

Eliza Matwiejewna, energiczna i stanowcza pani po sześćdziesiątce, któregoś dnia powiedziała swojej wnuczce:
Ola! Czekałam długo, ale już straciłam cierpliwość. Czy pozwolisz mi spokojnie sobie umrzeć?!
Delikatna brunetka Ola, historyczka sztuki, nie kryła zdziwienia tym nietypowym pytaniem.
Kiedy Ty w końcu wyjdziesz za mąż?! Żebym mogła odejść z spokojną duszą? Przecież masz już niemal 27 lat kontynuowała babcia Właśnie dlatego całe lato spędziłam na działce u tej starej gdery Wasilewicz i przez trzy miesiące współczułam jej hemoroidom, żebyś mogła ułożyć sobie życie. A Ty nawet z nikim się nie zapoznałaś!
Babciu, kiedy i gdzie miałabym się poznawać? Praca, hiszpański, doktorat. U mnie w muzeum z samotnych mężczyzn jest tylko Arkadiusz Pawłowski, zresztą znasz go.
Tak, Arkadiusz Pawłowski to nawet nie rak na bezrybiu, a ledwie żywa krewetka burknęła babcia.
Następnego dnia zadzwoniła do starej Wasilewicz i dowiedziała się, że jej wnuczka poznała przyszłego męża w klubie nocnym.
Niestety, Ola do klubów nie chodzi, więc babcia postanowiła osobiście sprawdzić, czy znajdą się tam kandydaci na męża dla wnuczki, lub poszukać innych miejsc, gdzie mogliby się pojawić.
Eliza Matwiejewna odkryła, że do klubu kobiety wchodzą za darmo od 21 do 24, więc bez zwłoki wybrała się tam następnego wieczoru, oznajmiając Oli, że wychodzi na wieczorny spacer.
Wzrokiem i słowem zneutralizowała ochronę, która próbowała ją powstrzymać z powodu wieku; z pomocą tej samej ochrony usiadła na wysokim stołku przy barze i surowo zaczęła rozglądać się po sali. Atmosfera zrobiła się nerwowa, zupełnie jak podczas szkolnej wywiadówki, gdy dyrektor nakrył siódmoklasistów na piciu piwa na boisku.
Jak się pani u nas podoba? spytał nieśmiało barman, nalewając jej duży szklany bezalkoholowy drink. Na koszt klubu.
Nic dobrego. Tu porządna dziewczyna nie znajdzie męża skwitowała Eliza Matwiejewna. Moglibyście nie zbankrutować, dolewając trochę koniaku do mojego drinka. A ten rudzielec tam ma problemy z biodrami czy tak się teraz tańczy?
Do nowego roku babcia odwiedziła rockowy koncert, fireshow, wieczorek bardów, zawody ekstremalnego kolarstwa, turniej brydża i, już z desperacji, warsztaty młodych poetów. Poeci ją dobili. Nie było sensu dalej próbować jeszcze by ktoś się przyczepił.
Tak, Olunia, rozumiem Cię. Kiedyś wybierałam między Twoim dziadkiem a dziesiątką innych, równie dobrych. Nawet ta stara Wasilewicz miała wybór, choć całe życie wpatrywała się w Twojego dziadka. Ale dzisiejsi młodzi to jakieś miniaturki, nie ma na kim zawiesić oka.
W marcu Eliza Matwiejewna, odwiedzając starą Wasilewicz, postanowiła wstąpić do Oli w pracy. Niedaleko muzeum poślizgnęła się i wywróciła, na szczęście nie na schodach. Jakiś wojskowy podbiegł i pomógł jej stanąć na nogi. Babcia, podpierając się życzliwym, sprawdziła czy nic sobie nie złamała, po czym uważnie spojrzała na żołnierza i powiedziała:
Panie majorze, widzę, że jest Pan czołgistą. Mój świętej pamięci mąż dowodził pułkiem czołgów. Proszę, czy znajdzie Pan godzinę wolnego czasu?
Major, uznając, że będzie musiał odprowadzić byłą matkę dowódcę do domu i złorzecząc sobie za okazane serce, kiwnął ze zrezygnowaniem.
Świetnie. Był Pan kiedyś w tym muzeum historii? Nie? Szkoda. Naprawdę polecam. Proszę wejść teraz i poprosić, żeby oprowadziła Pana Olga Rachidowska. To wspaniała przewodniczka, nie pożałuje Pan.
Major sam nie wiedział, czemu dał się zaciągnąć do muzeum. Babcia go chyba zahipnotyzowała
***
Niedawno Eliza Matwiejewna szepnęła śpiącemu prawnukowi Mikołajkowi:
Ty, moje słoneczko, mój ukochany miś, wkrótce pójdziesz do szkoły, Twój tata skończy Akademię Wojskową, a mama Twoja dopisze doktorat. I ja z czystym sercem będę mogła odejść z tego świata. Ale co, będziesz dorastał samotnie, mój wróbelek? Nie, potrzebujesz siostrzyczki! I kiedy urodzi się Twoja siostrzyczka, potem pójdzie do szkoły, potem No, a potem zobaczymy…