Nie ma Pawła w domu? – teść z zakłopotaniem pojawił się w drzwiach – w sumie to nawet lepiej, że go nie zastałem

Nie mogłyśmy dojść do porozumienia z moją teściową.

Na początku próbowaliśmy wszyscy mieszkać pod jednym dachem, ale ledwo wytrzymaliśmy miesiąc. Z teściem szło mi całkiem nieźle potrafił ze mną pogadać po ludzku, a i wspólnego języka nie trzeba było długo szukać. Ale jego żona… O, tam było tornado od pierwszego spotkania.

Znowu sięgnęłaś po nie ten garnek! darła się na mnie ziemniaki się tak nie gotuje, jak ty to robisz!

Takie teksty leciały do mnie non stop, do tego z prędkością ekspresu PKP.

W końcu spakowaliśmy manatki i wynieśliśmy się do wynajmowanego mieszkania. Właśnie wtedy wyszło na jaw, że jestem w ciąży. Teść od razu postawił teściową do pionu przypomniał jej, żeby dla dobra przyszłej wnuczki nie zatruwała mi życia.

Oj, straszna kobieta mówił teść, popijając herbatę za młodu też charakterek miała, ale z wiekiem już całkiem jej odbiło. Ożeniłem się, bo czekała na mnie, aż wrócę z wojska, a potem się przyzwyczaiłem. Co zrobić, polska klasyka!

Rzeczywiście, kiedy byłam w ciąży, teściowa nagle stała się cicha jak makiem zasiał. Ale wystarczyło, że córka przyszła na świat, a problemy wróciły jak bumerang. Nasza Basia urodziła się pięć tygodni przed terminem, ale zdrowa jak rydz.

To nie jest twoje dziecko oznajmiła teściowa mojemu mężowi.

Oślepłeś, czy co? Nie rozumiesz, skąd ta wcześniejsza akcja? To nie twoje dziecko, mówię ci!

Na szczęście mąż trzymał moją stronę i potrafił postawić matkę do pionu raz nawet wyprosił ją z mieszkania, zanim zdążyła rzucić kolejną wiązankę. Teściowa się obraziła, wnuczki nie chciała poznać, o przeprosinach można było pomarzyć. Za to teść wpadał do nas często z prezentami choć potem słono za to obrywał w domu.

Nie wiem, co oglądał ten nasz nestor na TVP Historia, ale gdy Basia miała trzy lata, zabrał ją na spacer, a potem jakby nigdy nic przeprowadził test DNA. Uznał, że czas nauczyć babcię pokory.

Gdzie twój mąż? zapytał z progu, lekko zdezorientowany W sumie dobrze, że go nie ma. Dostałem dzisiaj wyniki DNA. I co my tu mamy? Moja żona miała rację! Komu ty urodziłaś córkę? Basia nie jest nasza!

Myślałam, że padnę. Nic nie wiedziałam o żadnych badaniach, byłam za to pewna jak dwa razy dwa, kto jest ojcem mojej córki.

W końcu zrobiliśmy z mężem swoje testy. Wyszło czarno na białym: ojcostwo potwierdzone! Dopiero wtedy wyszło szydło z worka, że to teść tak naprawdę nie jest dziadkiem Basi, bo… no cóż, żona nie czekała aż tak wiernie na powrót z wojska.

No i proszę rzucił teść z żalem tak to jest, jak człowiek myśli, że zna drugiego.

Rozwiedli się na stare lata, mimo że teściowa płakała i błagała o drugi start.

Tak to jest w życiu: zanim kogoś zaczniesz obwiniać, lepiej spójrz w lustro może tam zobaczysz sprawcę całego zamieszania.

A ty, jak myślisz można mieć w Polsce nudne życie rodzinne?