– Masha, zostań w domu. Naprawdę mam cię wszędzie ze sobą ciągnąć tylko dlatego, że jesteśmy małżeńs…

Małgośka, zostań dziś w domu. Muszę cię wszędzie za sobą wozić tylko dlatego, że jesteśmy małżeństwem? mruknąłem, poprawiając kołnierzyk przed lustrem. Gosia mnie nie słuchała szykowała się do wyjazdu na działkę do znajomych. Jak przystało na dobrą gospodynię, solidnie się przygotowywała. Ale dziś wszystko było inne niż zwykle.

W przedpokoju zobaczyła mnie ubranego w białą, letnią koszulę, i zaskoczyła się nieco.

Przemek, czemu się tak wystroiłeś? Nie będę ci spierać plam z karkówki, wiedz to pokręciła głową i dorzuciła: Weź torby z jedzeniem, już są spakowane. Tylko się przebiorę w sukienkę i możemy jechać.

Spojrzałem na dwie solidne torby, które podała mi Gosia.

A to co za ciężary? jęknąłem, niechętnie chwytając pakunki.

Przemek, przecież na działkę jedziemy. A Irenka, choć to moja przyjaciółka, gotuje okropnie. Wszystko zabrałam sama: młode ziemniaczki, sałatki, drożdżowy kurczak A Roch, jak chce, to niech wcina swoje wyroby żony, pilnował mnie ostatnio żebym mu nie przywoziła, a ja nie chcę potem do szpitala dzwonić. Sorry, że przypominam.

Zmarszczyłem czoło jeszcze surowiej niż przed chwilą.

Gośka, lepiej dziś zostań w domu. Przygotuj coś lekkiego, a najlepiej idź pobiegać do parku. Ostatnio ci się boczki zaokrągliły od tej twojej pracy na kanapie. Ja skoczę do Rysia na pięć minut i zaraz wracam.

Jak to, pojedziesz sam? zdziwiła się Gosia, a ja głośno cmoknąłem z dezaprobatą.

Nie chciałem ci mówić. Praca nas zżera, prawie nie rozmawiamy W każdym razie, Roch już po rozwodzie! Zachciało mu się nowości, ma teraz nową sympatię. Sam nie chciałem jechać, ale Roch prosi, żebym pomógł przy grillu. Nikt tak dobrze nie piecze jak ja!

Uśmiechnąłem się do siebie, odsunąłem torby i byłem już gotów sam ruszyć w drogę.

Gosia była w szoku. Z Ireną znały się dobrze, ale ostatnio Gośka miała na głowie mieszkanie, w którym mieszkała przed ślubem ze mną. Dwoiła się między robotą, domem, a do tego lokatorzy zrobili jej burdel w mieszkaniu i uciekli, nie mówiąc słowa. Poważnie rozważała sprzedaż…

W takich warunkach ledwo miała czas dla przyjaciółek. Z Ireną nie rozmawiała od tygodni, nie przypuszczała, że idealne małżeństwo Rysiów tak szybko się rozpadnie…

To sensacja westchnęła. Pewnie już jakaś napompowana piękność tam rządzi, i dlatego nie chcesz mnie brać?

Przestań! Normalna dziewczyna, pewnie taka jak ty. Nic nie wiem, dlatego wolę cię dziś zostawić w domu, kochanie. Z Irenką jeszcze swoje zrobicie zażartowałem.

Ale Gośki coś pchało na tę działkę. Może kobieca solidarność, może zwykła ciekawość. Tak bardzo nalegała, że w końcu wsiadłem z nią do auta.

***

Przez pół drogi milczałem, wkurzały mnie korki i ferie niezdarnych kierowców. Gosia wisiała na telefonie z pośrednikiem od mieszkania.

Jak tam, radzisz sobie beze mnie? rzuciłem kąśliwie, zerkając na jej czatowanie.

Z mieszkaniem? Słabo. Jedni chcą je wynająć przed sprzedażą, inni chcą nowe meble i remont, a wiesz, jak tam wygląda westchnęła.

Na remont znajdą się pieniądze rzuciłem.

Przemek, ja wolę pojechać nad morze. Może uda się w końcu?

Albo remont, albo morze, Gośka! I wiesz dobrze, że mam pracę. Jakie morze?

Odparła, że sąsiadka prosiła ją, żeby oddać mieszkanie córce z mężem. Już się na to zgodziła. Przewróciłem oczami dla mnie to był stracony czas.

Komu wynajmować, Gośka? Oni nie zapłacą! Najlepiej remont, sprzedajesz i ja decyduję, co z kasą dalej pouczałem ją. Szczerze, sam powinienem się tym zająć. Jesteś zbyt uległa, pierwszy lepszy cię zagnie i oddamy mieszkanie za grosze, Gośka!

Nasze? powtórzyła.

No nasze. Jesteśmy rodziną, jedność powiedziałem spokojnie.

Na działce czekali już na nas. Pierwszy podbiegł rozpromieniony Roch Rysiowski.

Cześć, starzy! Czemu tak długo szliście? zakrzyknął.

Zanim wszedłem do środka, Gośka przyglądała się Rochowi. Naprawdę się zmienił obcisła modna koszulka, która jeszcze bardziej podkreślała jego brzuszek, jasne jeansy z przetarciami, dziurawe kolana. Za Ireny nie założyłby czegoś takiego!

Gośka, co taka nieśmiała?! zawołał Roch i przytulił ją na powitanie.

Cześć, Roch. Korki, jak zawsze. Jedzenie w bagażniku, przygotowałam na piknik.

Odpuść, Gocha. Przyjechałaś w gości, a nie gotować! Moja ukochana już wszystko zamówiła z restauracji wciągnął Gosię na podwórko.

Torby zostały w samochodzie i nikt o nich nie pamiętał…

W altanie panowała gwarna atmosfera. Już z daleka słychać było śmiechy. Nowa wybranka Rocha, śliczna blondynka, przysiadła z koleżanką, właśnie wróciły z basenu. Żartowały, chichotały beztrosko. Najgorsze, że wszystko, czego Gosia się obawiała, się potwierdziło: Roch zamienił Irenę na młodziutką lalę z wielkimi ustami, paznokciami i włosami. Gosia nie miała figury modelki, ale nie była najgorsza, choć

Usiadłem z Gosią w kącie.

Mój wzrok szybko uciekł do Anny i Doroty, nowego duetu przy stole nie zwracałem uwagi na żonę, co oczywiście dostrzegła.

Na stolenic specjalnego: dwie pizze i fast food na plastikowych talerzach… Irena by osłupiała, widząc jak jej Roch jest karmiony przez te dziewuchy przemknęło przez myśl Gośce.

Poznajcie się: to Gośka, żona Przemka. Freelancerka, czyli bezrobotna zaśmiał się Roch, czym Gosię uraził. A to moja królewna, ukochana Anna i jej koleżanka Dorota dumnie przedstawił.

Przemka dziewczynom nie przedstawił i to Gosia zauważyła.

Anna jest kosmetyczką wypiął się Roch.

Nie to, co handlarka Irena, pomyślała Gosia.

Kosmetyczka i wizażystka dodała Anna. Z chęcią dam pani rabacik, jeśli będzie pani potrzebowała.

Gosia poczuła się nieswojo przy dziewczynach w plażowych tunikach.

Podwinąłem rękawy białej koszuli zabrałem się za grilla, a Gosia została przy stole.

Gośka, pogadajcie sobie, no czemu taka milcząca Dorota jest fryzjerką, może zrobić Przemkowi lepszą fryzurę, nie ten jego stary sztos.

Kochanie, nie mów tak o Przemku. To bardzo przystojny facet, każdy fryzjer się ucieszy z takiego klienta stwierdziła Anna.

Anna, chodź popływać, zanim zrobimy grilla rzuciła Dorota do koleżanki. Może i pani z nami?

Odwróciły się do Gośki z wyzywającymi uśmieszkami. Ta wstała ze stołu.

Nie, nie chcę. Roch, mógłbyś zadzwonić do mnie, to bym w ogóle nie przyjechała, gdybym wiedziała, że są tu takie księżniczki. Za Ireny zdołała powiedzieć.

Gośka, nie gadaj mi o tej wsiowej. Anna i Dorota są dla ciebie w porządku, a ty od razu wrogo! Roch nie hamował się.

W porządku? Anna zasugerowała, że jestem brzydka, od razu rabat zaproponowała! A Dorota? Przystawia się do mojego męża! Dla waszej informacji: Przemek jest zbyt skąpy, żeby korzystać z usług. Nasza sąsiadka go tnie gratis! I bardzo mu się podoba! wypaliła Gosia, po czym podeszła do mnie, podenerwowana.

Ja tylko patrzyłem na dwie szczupłe dziewczyny, przechadzające się po ogrodzie Rysiowskiego, aż zobaczyłem, że przy stole wybucha spór.

Przemek, zawieź mnie do domu stwierdziła Gosia, podchodząc pod grill.

Co się dzieje? Przecież dobrze siedzimy próbowałem się tłumaczyć.

Wcale nie! Za Ireny było dobrze, teraz to koszmar! Co to za dmuchane lale?

Przemek, twoja żona zmęczona, lepiej ją odwieź rzucił Roch i odszedł z dziewczynami w stronę basenu.

Odciągnąłem Gosię na bok i ściszonym głosem powiedziałem:

Gośka, co ty tu odstawiłaś? Zupełnie zdziwaczałaś na tym swoim freelansie. Zamknij się w domu, idź do parku z sąsiadkami, odwiedź mamę chłopaki też jej już dają popalić w wakacje. Zamówię ci taksówkę!

Gośka zaczerwieniła się ze złości. Śmiechy Ann i Doroty zza ogrodu tylko dolały oliwy do ognia. Może śmiały się z czegoś innego, ale Gosia brała to do siebie. Nie chciałem przestawać…

Czy ja nie mogę po prostu odpocząć w miłym towarzystwie i nie wysłuchiwać twojego zrzędzenia? Gośka, zmieniliśmy się. Ty się zrobiłaś zrzędliwa, narzekasz jak stara baba! powiedziałem bez ogródek.

A ty potrzebujesz młodych, jak Roch? Czemu nie powiedziałeś, że już je znasz?

Nie chciałem mówić! Siedziałem z Anną, Rochem i Dorotą w kawiarni w zeszłym tygodniu. I co z tego? odpowiedziałem.

Wszystko jasne, Przemek. Nie wracaj do domu powiedziała Gosia i solidnie mnie oblała resztką marynaty z miski.

Biała koszula była nie do odratowania.

Gosia wybiegła z działki i ruszyła pieszo na przystanek. Szła, kipiąc złością. Teraz już wiedziała jasno, czemu nie chciałem jej zabrać na tę działkę.

W drodze zadzwoniła do Ireny, żeby opowiedzieć jej, jak Roch sobie pozwala i kogo przyprowadził do domu.

Czego chcesz? odburknęła Irena przez telefon.

Irena, to ja, Gosia oniemiała na taki ton.

Nie dzwoń! Nie chcę was znać, ciebie i Przemka! On on Irena rozpłakała się.

Gosia próbowała dociec, co się właściwie stało.

Twój mąż przedstawił mojego Rocha tej blondi! I on, rozumiesz, odszedł do niej! Przez twojego Przemka! I nie wmawiaj, że nic nie wiedziałaś!

A Gośka naprawdę wielu rzeczy nie wiedziała. Irena opowiedziała, jak Przemek przyprowadził swoją znajomą do Rocha pod pozorem pomocy w pracy, a potem zrodził się z tego romans Po tej rozmowie kobiety się pogodziły, ale niesmak pozostał.

Gośka wiedziała już, że Przemek ukrywa przede mną nowe znajomości. Nie zamierzała tego dłużej znosić.

***

Taksówką dojechała do mamy, do małego miasteczka pod Warszawą. Jej chłopcy jak co roku latem bawili się pod opieką babci na podwórku. Mama, pani Zofia, była w domu i nie spodziewała się córki.

Gośka, czemu tak późno przyjechałaś? Coś się stało? zaniepokoiła się Zofia.

Dostałam już dość wszystkiego, chcę odpocząć, lato mija, a nigdzie z chłopakami nie byliśmy

Ale Przemek pracuje, ma sztywny grafik. Ty masz luźniej.

Tym bardziej! Czemu mam siedzieć i go czekać? Czemu nie mogę pojechać na urlop, bo on pracuje? wybuchnęła Gośka.

Jesteście rodziną. Jak żona sama ma jechać na urlop? spytała mama.

Normalnie! Skoro on sobie odpoczywa beze mnie, to ja też mogę!

Mama postawiła herbatę i Gośka opowiedziała o awanturze z działki.

Zachciało mu się nowości, mamo! Po knajpach się z tą idiotką włóczy, a my z dzieciakami w czterech ścianach! żaliła się. Pojadę z chłopcami na wakacje. Mieliśmy robić remont w moim mieszkaniu, ale zmieniły się plany.

Mama wspierała córkę, choć przestrzegała, by nie działała zbyt pochopnie. Chwilę później chłopcy wbiegli do domu.

Mamo, co tu robisz? zdziwił się młodszy syn.

Przyjechałam po was odpowiedziała.

Do domu? Nie chceeemyyyy! krzyczeli.

Najpierw wrócimy do domu, a potem pojedziemy nad morze do cioci Leny, już dawno zapraszała Gośka objęła synów.

Wtedy dotarło do niej, że u nich też zaczyna się kryzys. Ona praca zdalna, dwóch chłopców, dom, a Przemek znika w pracy. Oprócz codzienności już ich nic nie łączyło, a mąż był przyzwyczajony liczyć się tylko z własnym zdaniem.

Dziś mnie okłamał, jutro zrobi jak Roch i mnie zostawi? pomyślała i zdecydowała: napisała do sąsiadki, że wynajmie jej córce mieszkanie pieniądze przyszły już następnego dnia!

Gośka zrobiła to trochę na złość, ale nie żałowała.

***

Po udanym grillowaniu Przemek wyprowadził się na kilka dni do własnej matki. Cały weekend przesiedział u niej, próbując wymyślić, jak wrócić do domu i zamieść nieprzyjemną sytuację pod dywan.

Ech, Gośka! Popsułaś taki wieczór! gderałem do siebie, szorując poplamioną koszulę.

Gośka nie odbierała telefonu, dokładnie tak, jak przewidziałem.

Ochłoń sobie! Też mi, królowa warczałem, zapierając plamy z koszuli.

Po trzech dniach zebrałem się w sobie i wróciłem do domu, ale był pusty.

Witała mnie cisza, pusty lodówka i puste półki. Telefon żony milczał, zaczynałem się denerwować.

Gośka, co się dzieje?! wykrzyczałem, kiedy wreszcie ktoś odebrał.

Tata? Mamy nie ma odpowiedział starszy syn, Kuba.

Gdzie jesteście? U babci?

Nie, nad morzem, u cioci Leny, a mama poszła pływać oznajmił syn.

A kiedy do domu? straciłem cierpliwość.

Nie wiem. Mama wzięła urlop. Powrotu nie zapowiedziała. No, pa, tata! uradowany głos przerwał rozmowę.

Pa burknąłem niezadowolony.

***

Tydzień nad morzem minął Gosi i dzieciom błyskawicznie. Wrócili wypoczęci, a ja przywitałem ich w fatalnym humorze. Złościłem się, że ignorowała mnie przez tydzień, że wydała pieniądze z rodzinnej kasy na wakacje… Ale miałem jeszcze jeden powód do złości nie zamierzałem żonie tego wybaczyć.

Gosia bez słowa weszła do sypialni, żeby rozpakować walizki. Chłopcy rzucili się na rogaliki, które przyniosłem od mamy sam nimi żywiłem się dwa ostatnie dni. Jak tylko poszli do pokoju, ruszyłem za żoną.

Niczego nie masz mi do powiedzenia? zapytałem poważnie.

W jakiej sprawie? mruknęła, nie zatrzymując się.

We mnie też buzowało. Nigdy nie pozwalała sobie na taki numer! Pojechała nad morze beze mnie i sięgała po oszczędności…

Gośka, te pieniądze były na remont naszego mieszkania. Ty je przepuściłaś nad morzem.

Mojego mieszkania. Ty dorzuciłeś tylko dwa tysiące złotych, reszta pięćdziesiąt była moja. Więc… rzuciła przez ramię.

Nie odwracaj się, ja cię nie zamierzam znosić dłużej! wydarłem się. Co z mieszkaniem? Nie powiesz, co zrobiłaś?

Wynajęłam. Sąsiadka prosiła dla córki i zięcia. I już. Gosia wreszcie na mnie spojrzała z zimną determinacją. Po tygodniu nieobecności wyglądała na bardziej stanowczą, ja schudłem i miałem podkrążone oczy.

Miałaś sprzedać, nie wynajmować! Pieniądze miały być na remont, a nie roztrwonione. Ja milczałem o twojej wycieczce nad morze, ale tego nie zdzierżę!

Przemek, sam powiedziałeś, że nie muszę cię wszędzie za sobą wozić, bo jesteśmy małżeństwem…

To zdanie uderzyło we mnie jak obuchem w łeb.

I nie muszę się przed tobą tłumaczyć. Nie mówisz mi, gdzie chodzisz, ja też nie zamierzam! Mieszkanie moje, zrobię z nim, co chcę!

Nie! Podzielimy je po połowie, mam prawo jako mąż! denerwowałem się.

Ano, zgodnie z prawem wszystko podzielimy, ale mieszkanie przedmałżeńskie, więc po rozwodzie sprzedam po swojemu powiedziała spokojnie.

Jaki rozwód?! Nie zgadzam się! Mamy dwójkę dzieci, nie wygłupiaj się! wybuchłem.

Teraz sobie przypomniałeś o dzieciach?! I mam powód: zaniedbujesz nas, włóczysz się po kawiarniach z innymi, a mnie próbujesz zamknąć w domu! Niech ci gotuje Dorota, ja będę wreszcie żyć dla siebie. Mam dosyć. Też chcę nowości, jak Roch! wyrzuciła. Szybko złożyła pozew…

Tylko jak żyć pod jednym dachem z mężem przed rozwodem?

Pierwsza rzecz, którą Gosia zrobiła, to wysłała chłopców do mamy i przestała dla mnie gotować. Było jej trudno, bo kochała gotować, ale postanowiła być konsekwentna. Zredukowała gotowanie do minimum. Żeby mieć motywację, przeszła na dietę jak ci radziłem.

Kilka razy zaglądałem do pustej lodówki i pojąłem, że nie żartuje. Jadłem w pracy i w barach, co dla mnie oszczędnego było katorgą.

Po dwóch nocach na balkonie na dziecięcym materacu, pogoda się załamała i zmokłem do suchej nitki… Spakowałem manatki i poszedłem znów do mamy, która patrzyła na mnie z niesmakiem nie popierała tego, że rozbijam rodzinę.

Winą obarczałem Gośkę, mówiąc teściowej, że żona zabalowała nad morzem i już nie chcę z nią być.

A Gośka Śmiała się pod nosem na widok mojej miny, gdy mijałem ją na korytarzu czy w kuchni. Próbowałem to ignorować, ale bolało.

Po tygodniu życia na zupkach i rozkładanych materacach zabrałem swoje walizki i znowu zamieszkałem u mamy.

***

Dwa tygodnie po imprezie na działce zadzwoniłem do Doroty, tej fryzjerki. Teraz byłem praktycznie wolny żona i dom już mnie nie trzymały, chciałem się zbliżyć do atrakcyjnej i samodzielnej kobiety. Czekało mnie jednak zimny prysznic.

Przemek, poszliśmy raz na spacer i wystarczy. Nic ci nie obiecywałam powiedziała.

Dorota pamiętała dobrze skąpego żonatego gościa, który nie przesłał nawet kwiatka po grillowej imprezie.

No jak to tak, Dorotka? Myślałem, że mnie zaprosisz, bo na działce było zamieszanie. Moja fryzura jeszcze aktualna?

Nie, zmieniły mi się plany, Przemek. Jak będę miała wolną chwilę, zadzwonię. Ale w sumie wolisz chyba darmo u sąsiadki się strzyc, co? ucięła rozmowę.

Nie oddzwoniła. Nie zaprosiła mnie do domu. I prawdę mówiąc, Gosia naopowiadała jej coś takiego, że odechciało się jej na dobre.

Koniec.

Dopiero po tym, jak straciłem grunt pod nogami i zrozumiałem, jak bardzo zlekceważyłem żonę i rodzinę, pojąłem jedną rzecz. Małżeństwo to nie tylko moje i twoje, wygoda i rutyna. Gdy ktoś przez lata żyje obok, zamiast ze sobą, wszystko łatwo się rozpada Sam na własnej skórze poczułem, jak to jest, gdy dom zamienia się w hotel, a rodzina w obcych ludzi. Już wiem, że czasem trzeba się zatrzymać i spojrzeć, czy jeszcze idziemy tą samą drogą.