– „Masha, zostań w domu. Naprawdę muszę cię wszędzie ze sobą ciągać tylko dlatego, że jesteśmy małże…

-Aniu, zostań dzisiaj w domu, dobrze? Naprawdę, muszę cię wszędzie zabierać tylko dlatego, że jesteśmy po ślubie? mruknął Tomek, przyglądając się sobie w lustrze. Anna nawet nie słuchała męża, bo była już myślami na działce u znajomych. Jak to na dobrą gospodynię przystało, szykowała się porządnie do wyjazdu, ale tym razem wszystko szło nie tak jak zawsze.

W przedpokoju Ania zauważyła Tomka w białej, letniej koszuli i nie mogła się powstrzymać przed komentarzem.
-Tomku, po co się tak odstawiłeś? Plam po karkówce z grilla nie będę wypierać, pamiętaj pokręciła głową. Pakunki z jedzeniem czekają, weź je do samochodu. Ja tylko sukienkę zmienię i możemy jechać.

Tomek spojrzał na dwie ciężkie torby, które Anna mu podawała.
-Co to jest? zapytał z niedowierzaniem, odbierając pakunki.

-Tomek, halo! Przecież jedziemy na działkę. A wiesz, że Jolka chociaż to moja przyjaciółka nie gotuje najlepiej, więc wszystko wzięłam sama: młode ziemniaczki, sałatki, drożdżowiec… Zbyszek, jeśli chce, niech je swoje żony gotowanie, ale ratować cię potem przed niestrawnością nie będę, przykro mi, że przypominam skwitowała Anna.

Mąż tylko jeszcze mocniej się skrzywił.
-Ania, słuchaj… Zostań dziś może w domu. Ugotuj coś lekkiego, albo pójdź pobiegać do parku, co? Od tej siedzącej roboty brzuch ci rośnie. A ja wpadnę do Marka na pięć minut i wrócę.

-Ania spojrzała podejrzliwie.-To chcesz jechać sam?

Tomek zrobił znaczącą minę.
-Nie chciałem mówić, bo jesteś cały czas zajęta pracą i rzadko rozmawiamy… No, ale już powiem. Marek się rozwiódł. Nowej kobiety mu się zachciało. Ma teraz inną pannę. A ja w sumie nie chciałem tam jechać, ale Marek mnie błagał, żebym pomógł mu rozkręcić grilla. Bo kto jak nie ja!

Tomek uśmiechnął się sam do siebie, po czym popchnął torby w stronę drzwi. Anna była zaskoczona. Całkiem dobrze trzymała się ostatnio z Jolą, żoną Marka. Co prawda Ania miała ostatnio urwanie głowy ze swoim mieszkaniem, które wynajmowała przed ślubem, a teraz z najemcami i remontami był tylko kłopot…

Myśli Anny krążyły wokół pracy, obowiązków domowych i bałaganu w wynajmowanym mieszkaniu, z którego wyprowadzili się lokatorzy nie płacąc i nie zostawiając nawet słowa. Poważnie rozważała, czy nie sprzedać mieszkania… Przez ten natłok spraw kompletnie nie miała siły dzwonić do Joli już od paru tygodni. Nigdy by jednak nie pomyślała, że ich idealne małżeństwo tak nagle się rozpadnie.

-No proszę… – westchnęła Anna. -Pewnie już tam jakaś plastikowa blondyna urządza wszystko po swojemu i dlatego nie chcesz mnie zabrać?

-Anka, nie przesadzaj, to normalna dziewczyna, pewno taka jak ty. Za późno już na takie tematy, nie ma sensu, zostań dziś w domu, skarbie. Z Jolą się nagadacie jeszcze, a teraz ja muszę Marekowi pomóc, bo nikt tak nie robi szaszłyków, jak ja Tomek próbował zamknąć temat.

Ale coś w Ani nie dawało jej spokoju może to kobieca solidarność, a może zwykła ciekawość ostatecznie przekonała męża, żeby ją zabrał.

***
Połowę drogi na działkę Tomek milczał i co chwilę klnął na korki i niedzielnych kierowców na trasie do podwarszawskiej miejscowości. Ania w tym czasie pisała do pośrednika o sprzedaży mieszkania.

-I jak idzie? Bez męża dajesz radę? wtrącił Tomek, zerkając kątem oka na telefon żony.

-A, mieszkanie… Na razie średnio. Jedni chcą wynająć od razu po wpłacie zaliczki, innym marzy się nowy wystrój, a wiesz, jak tam jest… westchnęła Anna.

-Pieniądze na remont się znajdą rzekł Tomek.

-Chciałabym wyjechać nad morze. Może razem byśmy się wyrwali?

-Wybieraj: remont mieszkania, albo wyjazd nad morze! A poza tym, nie wiesz, że ja mam pracę? Kto mi pozwoli na urlop? odburknął Tomek.

Anna dodała jeszcze, że sąsiadka poprosiła, by wynająć mieszkanie jej córce z mężem. Tomek aż się zagotował. Uznał to za stratę czasu.
-Komu, Anka? Przemyśl to, przecież oni ci nie zapłacą! Lepiej zróbmy remont, sprzedajmy mieszkanie i ja zdecyduję, co z pieniędzmi zaczął wykładać jej Tomek Zresztą powinnaś była dać mi się tym zająć! Ty jesteś za miękka, ktoś cię zaraz zbije z ceny i sprzedamy to mieszkanie za śmieszne pieniądze, Anka!

-Nasze? dopytała Anna.

-Nasze. Przecież jesteśmy rodziną, jednością odparł Tomek spokojnie.

Na działce czekali już na nich goście. Pierwszy z furtki wyskoczył rozpromieniony Marek.

-No witajcie, starzy! Czemu tak długo?! zawołał z energią Marek.

Gdy panowie witali się pod bramą, Ania wysiadła i przyglądała się Markowi. Mąż Joli wyglądał jakby go ktoś podmienił: modny T-shirt opinający piwny brzuszek, obcisłe jeansy z przetarciami i rozdarciami na kolanach. Za czasów Joli nigdy by się tak nie ubrał!
-Anka, no wchodź śmiało, przecież swoja jesteś! Marek podszedł i uściskami przywitał się z Anną.

-Cześć, Marek. Były korki jak zwykle. Pakunki mam w bagażniku, przywiozłam coś na piknik.

-A daj już spokój z tym jedzeniem! Ty tu na gościach jesteś, czy gotować przyjechałaś? Moja nowa już wszystko zamówiła z restauracji poprowadził Anię na taras.

Torby powędrowały w zapomnienie…

W altance, gdzie zwykle spotykała się ich wesoła ekipa, tym razem robiło się naprawdę głośno. Anna już z daleka słyszała chichoty a przy stole siedziały nowa ukochana Marka i jej koleżanka, wróciły dopiero co z basenu i cała radość świata była na ich twarzach.

Najgorsze, że domysły Anny się potwierdziły: Marek zamienił Jolę na młodziutką, plastikową blondynkę o sztucznej oprawie. Ania sama nie była modelką, choć za brzydulę też się nie uważała, ale w tym towarzystwie… jakoś gorzej się czuła.

Tomasz i Anna usiedli w kącie. Tomasz natychmiast zajął się nowymi koleżankami, a żonę miał za tło. To też Anna zanotowała.

Na stole nic szczególnego dwie pizze i jakieś plastikowe naczynia z fast foodem. Jola by się przeraziła, gdyby zobaczyła, co nowa partnerka zrobiła z jej starym! pomyślała Anna, ale nie odezwała się słowem.

-No to się poznajcie! To jest Anka, żona Tomka. Freelancerka czyli bezrobotna! wybuchnął śmiechem Marek, czym Anię wyraźnie dotknął. A to moja miłość, królowa życia: Angelika i jej kumpela Daria.

Tomka dziewczynom nawet nie przedstawił Anna to zapamiętała.

-Angelika jest kosmetolożką z dumą mówił Marek.

-No proszę, to nie sprzedawczyni Jola pomyślała Anna.

-Jestem kosmetolożką i wizażystką. Jakby co, dam pani rabat! zagadywała Angelika.

Anna czuła się nie na miejscu, siedząc z dziewczynami w plażowych tunikach.

Tomek zakasał rękawy białej koszuli i zabrał się za grill, Anna została przy stole. Anka, pogadajcie, poznajcie się! dopingował Marek. Daria jest fryzjerką, może zrobić Tomkowi coś fajnego z głową, a nie tylko ten szkolny jeżyk…

-Kochanie, nie bądź taki dla Tomka. To przystojny facet! wtrąciła Angelika.

-Angelika, chodźmy się popluskać, zanim szaszłyki gotowe rzuciła Daria do koleżanki. A pani nie chce do nas skoczyć?

Obie odwróciły się do Anny z wyzywającymi uśmiechami. Anna wstała.
-Nie, dzięki. Marek, mogłeś mnie uprzedzić… Gdybym wiedziała, że tu teraz takie damy królują, nigdy bym nie przyjechała! Za czasów Joli…

-Anka, nie zaczynaj o tej prowincjuszce! Angelika i Daria nic do ciebie nie mają, a ty od razu wrogo Marek próbował zbyć sprawę.

-Żadnej wrogości?! Sama mi powiedziała, że potrzebuję kosmetyczki i że zrobi mi zniżkę! A Daria niech zostawi mojego Tomka. I tak z niego żaden klient nasza sąsiadka go strzyże za darmo i kocha takie cięcia! wypaliła Anna i podbiegła do męża przy grillu.

Tomek wgapiał się zachwycony w dwie zgrabne koleżanki, które przechadzały się po ogrodzie. Zobaczył, że przy stole zaczyna się afera.

-Tomek, zawieź mnie do domu powiedziała stanowczo Anna.

-Serio? Przecież fajnie jest… próbował ją zatrzymać.

-Nie jest! Tylko z Jolą było fajnie, teraz jest okropnie! Co to za napompowane lale?

-Stary, twoja żona już nie wytrzymuje. Odwieź ją, lepiej! skwitował Marek i poszedł do basenu z koleżankami.

Tomek odszedł od grilla i łapiąc Annę za rękę, próbował przemówić do rozsądku.
-Anka, co ty odstawiasz? Zdziczałaś w tym swoim freelance, nie potrafisz się ustawić w towarzystwie! Jedź do domu, idź z sąsiadkami do parku albo do mamy na pewno dzieciaki dają jej popalić na wakacjach. Zamówię ci taksówkę!

Ania się zaczerwieniła ze złości.
Śmiechy Angeliki i Darii znad basenu tylko dolały oliwy do ognia. Może nie śmiały się z niej ale Anna wszystko brała do siebie. Tomek nie przestawał.

-Nie mogę po prostu odpocząć w miłym towarzystwie, tylko mieć pretensje w dodatku? Anka, zmęczyliśmy się sobą… Stałaś się gderliwą staruszką! wypalił Tomek bez ogródek.

-A ty co też marzysz o młodszej, jak Marek?! Dlaczego nie powiedziałeś, że już je znasz?

-Bo nie chciałem! Tak, spotkałem się w kawiarni z Angeliką, Markiem i Darią w zeszłym tygodniu. I co z tego?! burknął.

-Wszystko jasne, Tomku. Do domu nie musisz wracać powiedziała Anna i wylała resztki marynaty od szaszłyków prosto na śnieżnobiałą koszulę męża.

Anna wybiegła z ogrodu Marka i pognała w stronę przystanku autobusowego. Szła, kipiąc od złości i dopiero teraz zrozumiała, dlaczego Tomek nie chciał, żeby pojechała z nim.

W drodze zadzwoniła do Joli, by się jej wyżalić i opowiedzieć, jak nisko upadł jej były mąż i jaką lalę sprowadził do domu.

-Czego chcesz?! warknęła Jola do słuchawki.

-Jolu, to ja, Ania

-Nie dzwoń więcej! Ani ty, ani twój Tomek! On on Jola wybuchła płaczem.

Anna próbowała dowiedzieć się, o co chodzi i dlaczego Jola płacze.

-Twój mąż przedstawił mojemu Markowi tę blond strzygę! I przez nią odszedł! Zostawił mnie przez twojego Tomka! wykrzyczała Jola. I nie mów, że o niczym nie wiesz!

A Anna naprawdę nie wiedziała Jola opowiedziała, jak Tomek przyprowadził do Marka swoją znajomą Angelikę, która załatwiła coś Markowi, a po słowie do słowa szybko się spiknęli. A potem już poleciało…

Po rozmowie pogodziły się z Jolką, choć niesmak został.
Anna zrozumiała, że mąż ma już własne życie, którego ona nawet nie podejrzewała. I pogodzić się z tym tak po prostu nie zamierzała.

***
Taksówką dojechała do mamy, do małego miasteczka na obrzeżach Warszawy. Synowie, jak zawsze, spędzali tam wakacje u babci, a teraz właśnie bawili się z dzieciakami z blokowiska.

Mama Anny, Zofia, nie spodziewała się wizyty wieczorem.
-Ania, co się dzieje? Tak późno dzwonisz do drzwi? dopytywała z troską Zofia.

-Nic się nie stało… Po prostu w domu mam dość. Chcę się tu u was trochę zatrzymać, bo lato leci, a my z dzieciakami nigdzie nawet nie byliśmy.

-Przecież Tomek pracuje, ma szefa. Ty masz więcej luzu…

-No właśnie, to czemu ja mam się czekać na niego? Czemu mam rezygnować z wakacji przez jego pracę?! wybuchnęła Anna.

-Aniu, przecież jesteście rodziną… Jak możesz jechać na wakacje bez męża? pytała mama.

-Normalnie! On sam wypoczywa bez nas, to i ja mogę!

Zofia przyniosła herbatę i słuchała opowieści córki o aferze na działce.

-Marek nowych wrażeń chciał, mamo! Bawi jakieś plastikowe lafiryndy po knajpach, a ja z dziećmi siedzę w czterech ścianach! narzekała Anna. Wiesz co, pojadę z dziećmi na wypoczynek. Pieniądze, które zbieraliśmy na remont, pójdą na nasze wakacje.

Zofia przytuliła córkę i poprosiła, by dla dobra wnuków jeszcze nie robiła gwałtownych ruchów…
Tymczasem dzieciaki wróciły do domu.

-Mamo! Ty tu? Po co przyszłaś? zdziwił się młodszy z synów.

-Przyjechałam po was uśmiechnęła się Anna.

-Do domu jedziemy? Nieeee, nie chcemy! wołały na raz chłopcy.

-Pojedziemy do domu, a potem nad morze do cioci Leny. Już dawno zapraszała, a zawsze nie było czasu powiedziała Ania, przytulając dzieci.

A to co się wydarzyło na działce Marka zmusiło ją do przemyśleń. Najwidoczniej u nich też przyszedł czas na kryzys w małżeństwie. Anna próbowała ogarniać wszystko i wszystkich, a Tomek coraz bardziej stawiał się w roli pana i władcy. Dopiero teraz dotarło do niej, że dawnych rozmów, wspólnego życia już nie ma. Nawet nie zauważyła momentu, gdy mąż zaczął stawiać wyłącznie na swoim, nie patrząc już na rodzinę.

-Dzisiaj Tomek mnie okłamał, a jutro zrobi jak Marek i mnie zostawi, zabierając jeszcze mieszkanie? pomyślała i zdecydowała się działać.

Od razu napisała do sąsiadki, że może wprowadzać córkę do jej mieszkania, i już następnego dnia dostała pierwsze pieniądze. Satysfakcja była ogromna.

***
Po grillowej uczcie Tomek nocował u swojej matki. Cały weekend przemyśliwał jak wrócić do domu i zamieść pod dywan wszystko co się wydarzyło. No pięknie! Anka wszystko popsuła, cały wieczór przez nią zawalony! mruczał pod nosem, próbując usunąć marynatę z plam na koszuli.

Anka nie odbierała od niego telefonów, tak, jak się spodziewał.
-Przeminiesz, księżniczko… prychnął, szorując koszulę.

Po trzech dniach wrócił do domu, ale tam cisza. Pusty lodówka, półki puste. Telefon żony milczy, serce podskoczyło.
-Ania, co się dzieje?! w końcu się połączył.

-Tata, a mamy nie ma odpowiedział głos starszego syna, Michała.
-Synu… A gdzie mama, gdzie jesteście? U babci?

-Nie, nad morzem. Jesteśmy u cioci Leny, mama pływa w morzu… odpowiedział Michał.
-Kiedy wrócicie? pytał zniecierpliwiony Tomek.

-Nie wiem. Mama wzięła urlop! Kiedy wrócimy nie powiedziała. Pa, tata, muszę kończyć! i w słuchawce rozległ się szczęśliwy dziecięcy głos.

***
Tydzień nad morzem minął w okamgnieniu. Ania z synami wrócili do domu wypoczęci, zadowoleni, a Tomek czekał naburmuszony. Drażniła go nie tylko tydzień ignorowania przez żonę, ale też że wydała pieniądze z rodzinnej puli na wakacje… Był jeszcze inny powód.

Ania ledwo przekroczyła próg, od razu zajęła się rozpakowywaniem walizek, nawet się nie przywitała z mężem. Chłopcy złapali drożdżówki, które Tomek przywiózł od swojej mamy i od których żył ostatnie dni. Jak zostali sami, Tomek podszedł do żony.

-Nie masz mi nic do powiedzenia? zapytał z wyrzutem.

-O co chodzi? odburknęła Anna.

Tomek się zagotował. Żona nigdy tak nie łamała zasad. Wyjechać bez niego, do tego wydać wspólne pieniądze
-Ania, przecież odkładaliśmy na remont mieszkania. A ty wszystko przehulałaś nad morzem!

-Na MOJE mieszkanie. I przypominam, ty dołożyłeś tylko dwa tysiące, a reszta była moja. Więc… odwróciła się do swoich spraw.

-Nie odwracaj się ode mnie! Nie jestem dzieckiem! Co z mieszkaniem? Masz coś do powiedzenia?

-Wynajęłam. Sąsiadka prosiła dla córki i jej męża. I tyle.

Pierwszy raz od dłuższego czasu Anna spojrzała na męża chłodno. Tomek chudł, znerwicowany i gotowy do wybuchu. Ale po raz pierwszy Ania nie miała ochoty go przepraszać.

-Miałaś sprzedać mieszkanie! Pieniądze miały być na remont. Co to za burdel?! warczał Tomek. Przemilczałem twój urlop, ale to już przesada!

-Spokojnie, powiedziałeś wszystko. I na przyszłość nie muszę ciągle cię wszędzie za sobą ciągnąć, tylko dlatego, że jesteśmy po ślubie, prawda?

Tomek poczuł, jak swoje słowa sprzed tygodnia dostaje z powrotem, jak obuchem.

-I nie mam się z wszystkiego tłumaczyć. Ty mi się nie tłumaczysz. To moje mieszkanie zrobię z nim, co zechcę.

-Nie! Twoje? Po ślubie wszystko należy do nas razem, rozumiesz? Tomek starał się jeszcze nie być chamski, ale nie wychodziło już.

Doprowadzili ją do szału. Tomek za bardzo się cenił, by jego mieszkanie Anny trafiło do kogoś bez jego zgody…

Nie dowierzał, że żona mogłaby odejść ot tak. Przecież przeszli przez wszystko, od czasów studiów… Ale powrót do dawnych uczuć nie wchodził już w grę rozstanie wisiało w powietrzu.

-Podzielimy wszystko, według prawa. Ale mieszkanie sprzedam po rozwodzie, nie przed podsumowała spokojnie Anna.

-Jaki rozwód? Ja się nie zgadzam! Nie ma powodu! Przecież mamy dzieci! Nie rób głupstw! krzyczał Tomek.

-A dzieci sobie przypomniałeś? Pretekstów jest aż nadto, Tomku. Nawet nie wiesz, jak bardzo przegiąłeś. Kupujesz kawę jakimś dziewczynom, a mnie kontrolujesz! Powodzenia z Darią ja chcę w końcu żyć dla siebie. Mam już dosyć. Też pragnę nowości w życiu, tak jak Marek! dorzuciła Anna i jeszcze tego samego dnia złożyła pozew rozwodowy.

Ale zanim do rozwodu dojdzie, trzeba gdzieś mieszkać.
Najpierw Anna wysłała chłopców do mamy, a dla męża przestała gotować. Było jej ciężko, bo zawsze lubiła stać przy garnkach, lecz nie zamierzała już karmić niewiernego męża.

Stopniowo ograniczała gotowanie i nawet z przekory przeszła na dietę tak jak jej polecił Tomek…

Tomek przez pierwsze dni grzebał w pustej lodówce, aż wreszcie poszedł jeść obiady do pracy, czasem wpadł do baru i szybko odkrył, że to dość kosztowny tryb życia dla jego skąpstwa.

Kilka nocy spał ostentacyjnie na balkonie, na materacu dla dzieci. Ale pogoda się popsuła i po trzech dniach leżał tam jak na peronie… W końcu przeniósł się do matki, która nie była zachwycona, że syn rozwala sobie rodzinę z byle powodu.

Tomek opowiadał teściowej, że żona poszła w tango na kurorcie i on takiej więcej nie chce. Anna w duchu śmiała się z tej całej sytuacji.

Tydzień na zupkach chińskich i spanie na rozkładanym łóżku u matki szybko mu zbrzydły, więc wrócił na chwilę do domu z walizką zebraną przez złość…

***
Dwa tygodnie po działkowej balandze Tomek zadzwonił do nowej znajomej, Darii. Już praktycznie wolny, dom i rodzina mu nie ciążą nic nie stoi na przeszkodzie. Bardzo chciał się z nią spotkać, ale dostał po nosie.

-Tomeczku, wystarczy, że raz się spotkaliśmy. Ja ci nic nie obiecywałam odpowiedziała kokieteryjnie Daria.

Daria doskonale pamiętała, jak Tomek nawet kwiatów jej nie wysłał po imprezie na działce.

-Jak to, Daria? Myślałem, że może zaprosisz mnie do siebie, pogadamy. A fryzjerka ze mnie jeszcze nie zdążyła zrobić próbował żartem.

-Nie, zmieniły mi się plany. Jak będę miała czas zadzwonię. Zresztą chyba przywykłeś, że sąsiadka cię strzyże? ucięła Daria rozmowę.

Tomek próbował się tłumaczyć, ale bez skutku. Daria już się nie odezwała, nie zaprosiła na kawę, a Ania jednak miała rację. Koniec.