Nauczka dla teściowej na Dzień Kobiet. – Posłuchaj, Lena, tak być nie może! Już na początku naszego …

Dziennik osobisty, 9 marca

Wczoraj to był naprawdę dzień pełen wrażeń nie spodziewałem się, że aż tak ostro skończy się ta historia z teściową. Wszystko zaczęło się dzień wcześniej, kiedy Iwona znów oznajmiła mi, że jej mama, pani Grażyna, robi się coraz bardziej bezpośrednia i nie krępuje się już nawet wpadać do nas bez uprzedzenia.

Słuchaj, Iwonka, tak być nie może! denerwowałem się. Jak już teraz twoja mama ignoruje nasze granice, to co będzie, jak pojawią się dzieci? Będzie u nas całymi dniami siedzieć i nie odpuści nam ani chwili!

Dodałem nawet nerwowo:
Wiesz, już mam tego dość. Jutro wezwę ślusarza, zmienimy zamki, skoro słowa do niej nie trafiają!

Iwona zatrzymała mnie, próbując łagodzić sytuację:
Kuba, to też moja mama, sama w końcu dostanie klucze, czy tego chcesz, czy nie. I co? Za każdym razem będziesz zmieniał zamki? Przecież ona się obrazi! Może da się jej dać do myślenia łagodniej. Może sama zrozumie, że nie powinna tak robić.

Ale chyba nie byłem gotów na kompromisy:
Słuchaj, skoro twojej mamie nie pomagają ani prośby, ani moje wymowne gesty, potrzeba radykalnych środków rzuciłem z powagą.

O co ci chodzi? szczerze zdziwiła się Iwona.

Skoro pani Grażyna ma klucze do naszego mieszkania, to chyba i ty masz klucz do mieszkania rodziców? zapytałem, patrząc na jej zaskoczoną minę.

Pani Grażyna i pan Zbigniew postanowili wstać w sobotę bardzo wcześnie i pójść na miejski targ. Przy okazji Dnia Kobiet można tam u lokalnych rolników kupić świeże produkty w wyjątkowych cenach. Więc jak na emerytów przystało, nie było im żal wstać o świcie, żeby kupić jajka nawet o dwa złote taniej niż w sklepie.

Ależ Zbysiu, jakie mamy piękne wołowinki! A karpie… same zobacz, dopiero co żywe kupiłam, jeszcze się ruszają w siatce! Usmażę jednego, drugi zaniosę Iwonce, może wieczorem z Kubą sobie przyrządzi. Ciekawe, jakie będzie miał minę mój szalony zięć, jak usłyszy chlupotanie żywego karpia w torbie! wyobrażała sobie pani Grażyna prezent dla nas.

Grażka, może byś już dała dzieciom spokój? próbował z lekkim uśmiechem przemówić jej do rozsądku pan Zbyszek. Przecież mają po trzydzieści lat, chcą trochę prywatności, a ty śledzisz ich, sprawdzasz, gdzie skarpetki rzucił Kuba, wszystko kontrolujesz! Może już wystarczy?

Nagle Grażyna przerwała mu rozważania:
Czekaj! Ty, Zbyszek, zostawiłeś prysznic odkręcony w łazience?! Słyszysz, jak woda leci!

Wbiegła bez zastanowienia do łazienki, po czym wybiegła jak oparzona:
Aaa! Matko Boska! Tam ktoś jest nagi! Myje się w naszej łazience!

Biegała jak poparzona po mieszkaniu.

Kto, na litość boską, tam jest? zapytał zdezorientowany pan Zbyszek.

Zięć nasz, Kubuś! Co on robi w naszym mieszkaniu?! wykrzykiwała pani Grażyna.

Wyszedłem wtedy spokojnie w szlafroku z łazienki, zupełnie jak u siebie.
No, co mam powiedzieć, Grażyno? U nas osiedlowa woda ostatnio śmierdzi i jest żółta, a ja po nocnej zmianie taki upocony, że nie chciałem się kłaść brudny, więc przyszedłem do was się odświeżyć uśmiechnąłem się niewinnie.

Do Grażyny zwróciłem się nawet z powagą:
Proszę pani, chciałem przy tej okazji zwrócić uwagę na jedną rzecz. Kobiecie w domu nie wypada rozwieszać bielizny na kaloryferze oraz suszarce w łazience. To jeszcze zniosę, gdyby chodziło o drobną koronkową bieliznę młodej dziewczyny, ale tu… powiem szczerze, Zbyszku, nie zazdroszczę! przeszedłem przez korytarz w kierunku kuchni i zrobiłem sobie kawę w ich ukochanym ekspresie, prezent od nas sprzed pół roku.

Co ty sobie wyobrażasz?! To mój dom, moje zasady, gdzie chcę, tam suszę swoje rzeczy! oburzyła się Grażyna.

Szczerze mówiąc, ten wasz ekspres już dawno mógłby pójść do naprawy. Powinnaś myć go przynajmniej raz w tygodniu. Na fermie u świń jest czyściej! zacząłem wykład na temat czystości w jej kuchni.

Kubo, przesadzasz… próbował mnie uspokoić Zbyszek.

Przesadzam? Kochani, zobaczcie jaki tu bałagan na kuchni, w lodówce, wszędzie wszystko porozwalane jak w opuszczonym garażu!

Zajrzałem do lodówki:
No i śmietana z majonezem, oba przeterminowane od dwóch tygodni! Ser otwarty, już suchy na brzegach! i bez ceregieli wywalałem stare produkty do kosza.

Niedojedzona kasza gryczana, talerz zostawiony na stole świeży rekord! Przecież takie rzeczy trudno domyć. Uważasz, że jak masz zmywarkę, to możesz wszystko zostawiać?! zdążyłem już rzucić jeszcze jeden komentarz, zanim Grażyna zablokowała mi dojście do zmywarki.

STOP! Wynoś się z mojego domu, bo dzwonię na policję! I nie obchodzi mnie, że jesteś moim zięciem, posiedzisz sobie! To mój dom, moja kuchnia, moja łazienka i moje majtki, rozumiesz?! wykrzyczała Grażyna na cały głos.

Zbyszek popatrzył tylko na mnie z lekkim uśmiechem, zorientował się w moich zamiarach, ale Grażyna wciąż nie wiedziała, o co chodzi.

Uśmiechnąłem się i powiedziałem spokojnie:
Proszę pani, wszystko co pani właśnie do mnie powiedziała, proszę teraz odwrócić i skierować do siebie dokładnie tak samo w ostatnich miesiącach napadała pani na nas z Iwoną, wpadając bez zapowiedzi do naszego mieszkania i urządzając kontrole.

A jeśli jeszcze raz to się zdarzy, też nie będę patrzył, że jest pani moją teściową! Obyśmy się zrozumieli, bo chyba już nie trzeba radykalnych kroków.

Przebrałem się w jeansy, założyłem kurtkę i pożegnałem teściów:
Wszystkiego najlepszego z okazji Dnia Kobiet, Grażyno i Zbyszku! Zostawiłem na stole pana ulubioną butelkę koniaku, Grażyno, dla pani jest dobre wino i perfumy Iwona mówiła, że pani lubi takie!

Już innym tonem, grzeczniej, zamknąłem za sobą drzwi.

Grażyna była tak wzburzona, że od razu odkręciła koniak, nalała sobie kieliszek, wypiła i popiła kawą, którą przygotowałem w doprowadzonym do porządku ekspresie.

Patrz, Grażyna, a jednak masz dyplomatę z tego zięcia. Tak załatwił sprawę, że i lekcja się odbyła, i konkluzja przyjemniejsza niż się spodziewałaś ocenił Zbyszek, patrząc na butelkę, perfumy i półwytrawne wino.

No i co, Grażynka, z Dnia Kobiet cię najlepiej w tym roku zrobili! Zięć pierwszy złożył życzenia, i przedstawienie Ci zorganizował, i koniaczkiem poczęstował, jeszcze tylko wieczorową suknię włożyć i do teatru i tutaj Zbyszek wyciągnął spod chlebaka dwa bilety na Przygody Hulaki.

Od tej pory Grażyna już nie nachodziła nas bez zapowiedzi. Doceniła kreatywność i zrozumiała aluzję, nie obrażając się na córkę ani zięcia. Każdy miał swoją przestrzeń, a ja w końcu mogłem wyspać się po nockach, nie martwiąc się, że w garderobie ktoś grzebie w moich skarpetkach.